Чанд гирад ҷом май ком аз лаб мегаван ӯ ?
چند گیرد جام می کام از لب میگون او؟
Соқио , бигзор , то бар хоки резами хӯн ӯ
ساقیا، بگذار، تا بر خاک ریزم خون او
Қиссаи Лайлӣу маҷнӯни пой то сар хонда ам
قصه لیلی و مجنون پای تا سر خوانده ام
Ҳам ту аз Лайлии фузӯнӣ , ҳам ман аз маҷнӯн ӯ
هم تو از لیلی فزونی، هم من از مجنون او
Меҳри он маро бҷон хоҳам , ки бас лоиқ фитод
مهر آن مه را بجان خواهم، که بس لایق فتاد
Ишқи рӯзи афзӯни ман бо ҳасани рӯзи афзӯн ӯ
عشق روز افزون من با حسن روز افزون او
Доғҳо дорам бадал чун лола ва натавон наҳуфт
داغها دارم بدل چون لاله و نتوان نهفت
Кони ҳамаи доғ дарун пайдост аз берун ӯ
کان همه داغ درون پیداست از بیرون او
Дарди мо чун ҳасан ӯ ҳар рӯз агар афзӯн шавад
درد ما چون حسن او هر روز اگر افزون شود
Зуд хоҳад кишти моро ҳасани рӯзи афзӯн ӯ
زود خواهد کشت ما را حسن روز افزون او
Аз фусунгар нест чун бихўобии моро алоҷ
از فسونگر نیست چون بیخوابی ما را علاج
Пеши мо афсона беҳтар бошад аз афсун ӯ
پیش ما افسانه بهتر باشد از افسون او
Нома қатлам навишт ва сохт унвонаши бхўн
نامه قتلم نوشت و ساخت عنوانش بخون
То ҳам аз унвон шавам огоҳ бар мазмун ӯ
تا هم از عنوان شوم آگاه بر مضمون او
Сарв мегуяд ҳилолии қади мавзуни туро
سرو میگوید هلالی قد موزون ترا
Дар иборат кӯтаҳ омад табъи номавзун ӯ
در عبارت کوته آمد طبع ناموزون او