Ъшқбозӣ чаҳ балои фикр хатое будаст !

عشقبازی چه بلا فکر خطایی بودست!

Ишқи худ ишқ набӯдаст , балое будаст

عشق خود عشق نبودست، بلایی بودست

Коши бенанд бе хабарони ҳасани туро

کاش بینند بی خبران حسن ترا

То бидонанд ки моро чаҳ худоӣ будаст

تا بدانند که ما را چه خدایی بودست

Дар диёрӣ ки гул рӯй туро парварданад

در دیاری که گل روی ترا پروردند

Хуши баҳорӣу фараҳи бахш ҳавоӣ будаст !

خوش بهاری و فرح بخش هوایی بودست!

Аҳд кардӣ ки вафо пеша кунӣ , ҷаҳд бикун

عهد کردی که وفا پیشه کنی، جهد بکن

То бидонам ки дарин аҳд вафое будаст

تا بدانم که درین عهد وفایی بودست

Боғ фирдавс заминаст ки онҷои рӯзӣ

باغ فردوس زمینست که آنجا روزی

Сарви гули перҳанӣ , танг қабое будаст

سرو گل پیرهنی، تنگ قبایی بودست

Баъди мурдани басари турбат ман банависед

بعد مردن بسر تربت من بنویسید

Кини аҷаби сӯхта бесарв пое будаст !

کین عجب سوخته بی سرو پایی بودست!

Чораи дарди ҳлолисти балои ғами ишқ

چاره درد هلالیست بلای غم عشق

Ишқро дард магӯе , ки балое будаст

عشق را درد مگویی، که بلایی بودست