Дилҳои мардумон ба нишоти ҷаҳон хуш аст

دل‌های مردمان به نشاط جهان خوش است

Дар дили марои ғамии сет , ки хотир ба он хуш аст

در دل مرا غمی‌ست، که خاطر به آن خوش است

Чун нест хўшдл аз тани зорами саг дараш

چون نیست خوشدل از تن زارم سگ درش

Саги беҳтар аз касе , ки ба ин устихон хуш аст

سگ بهتر از کسی، که به این استخوان خوش است

Хуш нест чашми мардуми бегонаи ҷои ёр

خوش نیست چشم مردم بیگانه جای یار

Чун ёри ман парии сети зи мардуми ниҳон хуш аст

چون یار من پری‌ست ز مردم نهان خوش است

Аз дард нола кардаму дармон ман накард

از درد ناله کردم و درمان من نکرد

Гуё дилаш ба дарди ман нотавон хуш аст

گویا دلش به درد من ناتوان خوش است

Султон малик ҳастӣ бошад хаёли дӯст

سلطان ملک هستی باشد خیال دوست

Ин салтанат ба кишвари мо ҷовдон хуш аст

این سلطنت به کشور ما جاودان خوش است

Носеҳ , иморати дили вайрон мо макун

ناصح، عمارت دل ویران ما مکن

Бигзор то хароб шавад , кончнон хуш аст

بگذار تا خراب شود، کآنچنان خوش است

Бар остони ёри ҳилолии ниҳоди сар

بر آستان یار هلالی نهاد سر

ӯро сари ниёз бар ин остон хуш аст

او را سر نیاز بر این آستان خوش است