Марои зи ишқи ту сад гӯнаи меҳнату алмст

مرا ز عشق تو صد گونه محنت و المست

Ҳазор меҳнат ва бо меҳнатӣ ҳазор ғамаст

هزار محنت و با محنتی هزار غمست

Агар чаҳ бо ман мискини басӣ ҷафо кардӣ

اگر چه با من مسکین بسی جفا کردی

Зиёдаи сози ҷафоро , ки ин ҳануз камаст

زیاده ساز جفا را، که این هنوز کمست

Туе ҳаёти ман ва ман зи фурқатати бемор

تویی حیات من و من ز فرقتت بیمار

Биё , ки як ду се рӯзӣ ҳаёт муғтанамаст

بیا، که یک دو سه روزی حیات مغتنمست

Биё ва бар сари бемори худ дамӣ биншин

بیا و بر سر بیمار خود دمی بنشین

Марв , ки ончии таманнои тест дам бидамаст

مرو، که آنچه تمنای تست دم بدمست

Карам намӯдӣ ва бар ҷони ман ҷафо кардӣ

کرم نمودی و بر جان من جفا کردی

зи ҷониби ту маро ҳар чаҳ мерасад карамаст

ز جانب تو مرا هر چه میرسد کرمست

Бзири пой ту афтод ва хок шуд ошиқ

بزیر پای تو افتاد و خاک شد عاشق

Агар чаҳ хок шуд , аммо ҳануз дар қадамаст

اگر چه خاک شد، اما هنوز در قدمست

Ҳилолӣ аз сари Кувайт видоъ кард ва бирафт

هلالی از سر کویت وداع کرد و برفت

Ту зинда бош , ки ӯро азимат адамаст

تو زنده باش، که او را عزیمت عدمست

Хониш
шморҳ 63 — ъндлӣб