Баномаш кардам оғоз , ин чаҳ номаст ?
بنامش کردم آغاز، این چه نامست؟
Казу доими забони ман бкомст
کزو دایم زبان من بکامست
Забонро ин чаҳ комаст ? аллоҳ ! аллоҳ !
زبان را این چه کامست؟ الله! الله!
Худоро ин чаҳ номаст ? аллоҳ ! аллоҳ !
خدا را این چه نامست؟ الله! الله!
Баномаш чун забон багушӯд лола
بنامش چون زبان بگشود لاله
Даҳонашро пар аз дар кард жола
دهانش را پر از در کرد ژاله
Наоне ғунча ӯро номи барда
نهانی غنچه او را نام برده
Ки лаби баста , забон дар коми барда
که لب بسته، زبان در کام برده
Чаҳ номаст ин ? ки коми ман ҳамин бас
چه نامست این؟ که کام من همین بس
Ҳамаи номӯсу номи ман ҳамин бас
همه ناموس و نام من همین بس
Чу ном инаст зот ӯ чаҳ бошад ?
چو نام اینست ذات او چه باشد؟
Назар кун то : сифот ӯ чаҳ бошад ?
نظر کن تا: صفات او چه باشد؟
Чу аввали дасти қудрат бар қалам зад
چو اول دست قدرت بر قلم زد
Ду ҳарфи коф ва навен як ҷо рақам зад
دو حرف کاف و نون یک جا رقم زد
Кафи кофӣ ӯ аз айни алтоф
کف کافی او از عین الطاف
з коф оварад беруни қоф то қоф
ز کاف آورد بیرون قاف تا قاف
зи шакл нуқта навен ҳам кмоҳӣ
ز شکل نقطه نون هم کماهی
Падед оварад аз ма то бмоҳӣ
پدید آورد از مه تا بماهی
Агар моҳаст пешаш дар суҷудаст
اگر ماهست پیشش در سجودست
Вагар моҳӣаст ғарқи баҳри ҷўдст
وگر ماهیست غرق بحر جودست
Зиҳӣ ! сонеъ , ки аз ма то бмоҳӣ
زهی! صانع، که از مه تا بماهی
Диҳад бар ваҳдати зотши гувоҳӣ
دهد بر وحدت ذاتش گواهی
Садафро чист доне дар даҳан дар ?
صدف را چیست دانی در دهن در؟
Буд аз нуктаи тавҳид ӯ пар
بود از نکته توحید او پر
Бшохи неи шукри байн : каз иродат
بشاخ نی شکر بین: کز ارادت
Баровардаст ангушти шаҳодат
برآوردست انگشت شهادت
Буд ҳар ғунча бар гулбуни даҳоне
بود هر غنچه بر گلبن دهانی
Дарав ҳар барг гул бошад забонӣ
درو هر برگ گل باشد زبانی
Буқат субҳ бигушоед даҳон ро
بوقت صبح بگشاید دهان را
Бшкр ӯ биҷунбанд забон ро
بشکر او بجنباند زبان را
Азин маънӣ наботӣ шуд забонаш
ازین معنی نباتی شد زبانش
Вазони буи гул омад дар даҳонаш
وزان بوی گل آمد در دهانش
Чаманро карда пари шабнами варақҳо
چمن را کرده پر شبنم ورقها
Чаҳ гуфтам ? балки пари гавҳари тибқҳо
چه گفتم؟ بلکه پر گوهر طبقها
Зиҳӣ ! шоҳи ътобхши хатои пӯш
زهی! شاه عطابخش خطا پوش
Рафиқ ҳар сафои кеш вафо кӯш
رفیق هر صفا کیش وفا کوش
Ҷамоли орои маъшӯқони зебо
جمال آرای معشوقان زیبا
Шикебеи даҳ ҳар ношикеб
شکیبایی ده هر ناشکیبا
Салоҳи рӯзгори неки номон
صلاح روزگار نیک نامان
Ҳаловати бахши коми талхи комон
حلاوت بخش کام تلخ کامان
Фаррухи бахши баҳори зиндагонӣ
فرخ بخش بهار زندگانی
Нишоти афзои наврӯзи ҷавонӣ
نشاط افزای نوروز جوانی
Сабоҳи фаррухи шаби зиндаи дорон
صباح فرخ شب زنده داران
Шаби айши парешони рӯзгорон
شب عیش پریشان روزگاران
Мураттаби сози асбоби саломат
مرتب ساز اسباب سلامت
Мураққаъи сӯзи арбоби маломат
مرقع سوز ارباب ملامت
Чароғи афрӯз базм ме прессатон
چراغ افروز بزم می پرستان
Нишоти афзой май дар табъи мисатон
نشاط افزای می در طبع مستان
Фиреб омӯз чашми фитнаи ангез
فریب آموز چشم فتنه انگیز
Сафи орои сафи мижгони хўнриз
صف آرای صف مژگان خونریز
зи абри дидаи файзи олами дил
ز ابر دیده فیض عالم دل
зи доғи лолаи рӯйони марҳами дил
ز داغ لاله رویان مرهم دل
зи лутфи осоиши дилҳои маҷрӯҳ
ز لطف آسایش دلهای مجروح
зи қаҳри ошӯби ҷону офати рӯҳ
ز قهر آشوب جان و آفت روح
зи қаҳру лутф ӯ дар ҳалқаи ҷамъ
ز قهر و لطف او در حلقه جمع
Гуҳии гирён , гуҳии хандон буд шамъ
گهی گریان، گهی خندان بود شمع
Қсби пӯшида аз лутфаши неи қанд
قصب پوشیده از لطفش نی قند
Вале меларзад ӯро банд аз банд
ولی میلرزد او را بند از بند
Дарин бустони сарои шох бар шох
درین بستان سرای شاخ بر شاخ
На хоиФ метавон бӯдан , на густох
نه خایف میتوان بودن، نه گستاخ
Машав мағрури ҳасани тоъати хеш
مشو مغرور حسن طاعت خویش
зи тавқи лаънат шайтон биандеш
ز طوق لعنت شیطان بیندیش
Дил аз бими гунаҳи мхрошу мхрўш
دل از بیم گنه مخراش و مخروش
Ки дарёҳои раҳмат мезанад ҷӯш
که دریاهای رحمت میزند جوش
Хушаст аз қаҳру лутфи андеша кардан
خوشست از قهر و لطف اندیشه کردن
Баҳами хавфу раҷоро пеша кардан
بهم خوف و رجا را پیشه کردن
Илоҳӣ ,гар чаҳ аз худ бим дорем
الهی، گر چه از خود بیم داریم
Вале аз раҳматат умедворем
ولی از رحمتت امیدواریم
Бишорати даҳ брҳмтҳои ҷовид
بشارت ده برحمت های جاوید
Ки бими мо бадал гардад бомед
که بیم ما بدل گردد بامید