эй з ҳастӣ ғулғулӣ дар малик ҷон андохта
ای ز هستی غلغلی در ملک جان انداخته
Акси нури зоти худ бар инс ва ҷон андохта
عکس نور ذات خود بر انس و جان انداخته
Оташӣ аз меҳр дар майдони дили афрӯхта
آتشی از مهر در میدان دل افروخته
Пуртӯй аз зот дар саҳроӣ ҷон андохта
پرتوی از ذات در صحرای جان انداخته
На ттқ дар олами куну фасоди афрошта
نه تتق در عالم کون و فساد افراشته
Ҳафт фарши андар сарой кун факон андохта
هفت فرش اندر سرای کن فکان انداخته
Меҳри ваҳдат аз рухи шоҳу гадои афрӯхта
مهر وحدت از رخ شاه و گدا افروخته
Нури қурбат дар дили пер ва ҷавон андохта
نور قربت در دل پیر و جوان انداخته
Шаби канори осмон пар карда аз дару гуҳар
شب کنار آسمان پر کرده از در و گهر
Моҳро чун гӯии симин дар миён андохта
ماه را چون گوی سیمین در میان انداخته
Рӯзи фарширо зи зари густарда бар рӯй фалак
روز فرشی را ز زر گسترده بر روی فلک
Шаби бисотиро ба роҳ каҳкашон андохта
شب بساطی را به راه کهکشان انداخته
Қудрат ӯ субҳдам аз ҷома ӣ заррини меҳр
قدرت او صبحدم از جامه ی زرین مهر
Сабзи хинги чархро бргстўон андохта
سبز خنگ چرخ را برگستوان انداخته
Дар Бадахшон , тоби меҳри олами афрӯзаш ба сунъ
در بدخشان، تاب مهر عالم افروزش به صنع
Хӯни лаъли андари дили сангин кон андохта
خون لعل اندر دل سنگین کان انداخته
Ҳар ки бепарвона ӣ ҳукмаши забоновар шуда
هر که بی پروانه ی حکمش زبان آور شده
Ҳамчуи шамъаши оташии андар забон андохта
همچو شمعش آتشی اندر زبان انداخته
Зостини сунъ , дасти қудраташи рӯзи азал
زآستین صنع، دست قدرتش روز ازل
Фитнаҳо дар домани охир замон андохта
فتنه ها در دامن آخر زمان انداخته
Ҳар касе кӯи оташи ҳирсу ҳавои афрӯхта
هر کسی کو آتش حرص و هوا افروخته
Зотши ғами дӯдаши андар дудмон андохта
زآتش غم دودش اندر دودمان انداخته
Дӯстонро рӯҳу роҳати дррсонидаҳ ба дил
دوستان را روح و راحت دررسانیده به دل
Душманонро дар азоб ҷовдон андохта
دشمنان را در عذاب جاودان انداخته
Ҳар ки ишқ ӯ биҳишт , аз мудаббирӣу кофарӣ
هر که عشق او بهشت، از مدبری و کافری
Оташӣ аз дӯзахаш дар хон ва мон андохта
آتشی از دوزخش در خان و مان انداخته
Ғайри номаш ҳар ки номӣ бар забон оварда аст
غیر نامش هر که نامی بر زبان آورده است
Аз надомат , хоки роҳи андар даҳон андохта
از ندامت، خاک راه اندر دهان انداخته
Ошиқи зоти ҷалолаш ҳар дам аз маҷрои дил
عاشق ذات جلالش هر دم از مجرای دل
Новаки оҳ аз замин бар осмон андохта
ناوک آه از زمین بر آسمان انداخته
Сонеъи бичўн ба дасти қудрати худ дар биҳишт
صانع بیچون به دست قدرت خود در بهشت
Хон пурнеъмати зи баҳр бандагон андохта
خوان پرنعمت ز بهر بندگان انداخته
Орифи ҳақ аз худо чизе нахоҳад ҷузи лақо
عارف حق از خدا چیزی نخواهد جز لقا
Гарчи бинад ҷинати аъло ва хон андохта
گرچه بیند جنت اعلی و خوان انداخته
Кавсару ҳуру ҷинон ҳеҷаст пеши ҳақи талаб
کوثر و حور و جنان هیچ است پیش حق طلب
Кӯи зи дидаи кавсару ҳур ва ҷинон андохта
کو ز دیده کوثر و حور و جنان انداخته
Бандаеро бар фарози тахт шоҳӣ дода ҷой
بنده ای را بر فراز تخت شاهی داده جای
Бандаеро дардманд ва нотавон андохта
بنده ای را دردمند و ناتوان انداخته
Зоҳидиро карда дар масҷиди эмому пешво
زاهدی را کرده در مسجد امام و پیشوا
Роҳибиро маст дар кӯй Муғон андохта
راهبی را مست در کوی مغان انداخته
Холиқи ашё , гуноҳии комд аз мо дар вуҷӯд
خالق اشیا، گناهی کآمد از ما در وجود
Стрпўшасту тибқи пӯшӣ бар он андохта
سترپوش است و طبق پوشی بر آن انداخته
Зоти пинҳонаш ки пайдотар буд аз офтоб
ذات پنهانش که پیداتر بود از آفتاب
Сар ба сари аҳли яқинро дар гумон андохта
سر به سر اهل یقین را در گمان انداخته
Ма , барин чархи якум аз амри ҳақ , дар тираи шаб
مه، برین چرخ یکم از امر حق، در تیره شب
Хештанро ҳамчуи шамъӣ дар духон андохта
خویشتن را همچو شمعی در دخان انداخته
Муншии малики дувум , он кӯи Уторид ном ӯст
منشی ملک دوم، آن کو عطارد نام اوست
Маст ҳазрат гаштау калак аз бенон андохта
مست حضرت گشته و کلک از بنان انداخته
Мутриби базми сеюм , Зуҳра , ба амри додгар
مطرب بزم سوم، زهره، به امر دادگر
Аз ғариви чанг дар гардун фиғон андохта
از غریو چنگ در گردون فغان انداخته
Хусрави чархи чаҳорум , офтоб , аз нури ҳақ
خسرو چرخ چهارم، آفتاب، از نور حق
Оташии андари ниҳоди худ аён андохта
آتشی اندر نهاد خود عیان انداخته
Разми сози кишвари панҷум , шаҳи баҳроми ном
رزم ساز کشور پنجم، شه بهرام نام
Ҳайбати қаҳри ҳақ аз дасташ синон андохта
هیبت قهر حق از دستش سنان انداخته
Қозии малики шашум , брҷис , дар доролқзо
قاضی ملک ششم، برجیس، در دارالقضا
Дасти қудрат бар сар ӯ тилсон андохта
دست قدرت بر سر او طیلسان انداخته
Шоҳи чархи ҳафтумин , кайвон , ба амри кирдигор
شاه چرخ هفتمین، کیوان، به امر کردگار
Ҳафт гардуни мълои зер рон андохта
هفت گردون معلا زیر ران انداخته
Дасти сунъаш , фасли Нитсаон аз шақоӣқ , фарши ол
دست صنعش، فصل نیسان از شقایق، فرش آل
Бар канори сабзау об равон андохта
بر کنار سبزه و آب روان انداخته
Чатрҳои ҳафт ранг аз шохаҳо афрохта
چترهای هفت رنگ از شاخه ها افراخته
Вази зумурради фаршҳо дар бӯстон андохта
وز زمرد فرشها در بوستان انداخته
Аз баҳору арғавону лолау насрину гул
از بهار و ارغوان و لاله و نسرین و گل
Бурқаъӣ бар рӯй боғ аз парниён андохта
برقعی بر روی باغ از پرنیان انداخته
Шохи сунбул бар канори зимрони афрохта
شاخ سنبل بر کنار ضیمران افراخته
Шӯри булбул дар миён гулистон андохта
شور بلبل در میان گلستان انداخته
Арғавон , рух сурх карда аз барои шоҳидӣ
ارغوان، رخ سرخ کرده از برای شاهدی
Ғайрат ӯ оташӣ дар арғавон андохта
غیرت او آتشی در ارغوان انداخته
Рангу буии гул падед оварда дар бустони ишқ
رنگ و بوی گل پدید آورده در بستان عشق
Ғулғулӣ дар булбул Фрёдхўон андохта
غلغلی در بلبل فریادخوان انداخته
Дар шаб миъроҷ гуфта як сухан бо мстФо
در شب معراج گفته یک سخن با مصطفا
Зони сухани овозае андар ҷаҳон андохта
زآن سخن آوازه ای اندر جهان انداخته
Дайн ӯ дарёст , дар ваии муъминон чун гавҳаранд
دین او دریاست، در وی مؤمنان چون گوهرند
Кофаронро мавҷ , чун хас бар карон андохта
کافران را موج، چون خس بر کران انداخته
Давлат ӯ кӯс дар арши мълои кӯфта
دولت او کوس در عرش معلا کوفته
Навбаташи овоза дар кун ва макон андохта
نوبتش آوازه در کون و مکان انداخته
Киште кон нест дар дарёии дайни млоҳи он
کشتیی کآن نیست در دریای دین ملاح آن
Лангару тираши шикаста , бодбон андохта
لنگر و تیرش شکسته، بادبان انداخته
Ҳайдари ошиқи збҳр онкӣ бошад Аҳмадӣ
حیدر عاشق زبهر آنکه باشد احمدی
Ғулғулӣ аз ошиқӣ дар ломакон андохта
غلغلی از عاشقی در لامکان انداخته