Подшоҳӣ ки ба шаби халқи ҷаҳонро хоб дод

پادشاهی که به شب خلق جهان را خواب داد

Дасти сунъаши турра ӣ мишкӣни шабро тоб дод

دست صنعش طره ی مشکین شب را تاب داد

Ҳар дам аз дорушшифои шавқ аз баҳри даво

هر دم از دارالشفای شوق از بهر دوا

Дардмандонро зи ҳикмати шукр ва унноб дод

دردمندان را ز حکمت شکر و عناب داد

Чун ба дасти сунъ худ хон карам ме густаред

چون به دست صنع خود خوان کرم می گسترید

Аз худовандии худ рӯзии шайх ва шоб дод

از خداوندی خود روزی شیخ و شاب داد

Абри эҳсонаш ки олам аз карам сероб кард

ابر احسانش که عالم از کرم سیراب کرد

Ташнагони ишқро дарёӣ бепоёб дод

تشنگان عشق را دریای بی پایاب داد

Андарин тоқи забарҷади ранг , яъне осмон

اندرین طاق زبرجد رنگ، یعنی آسمان

Дар шаби торики баҳри равшанӣ маҳтоб дод

در شب تاریک بهر روشنی مهتاب داد

Баҳри рӯзи дили фурӯзони машъал хуршед кард

بهر روز دل فروزان مشعل خورشید کرد

Баҳри нур шаб нишинон партав маҳтоб дод

بهر نور شب نشینان پرتو مهتاب داد

Шамъи ваҳдати коФтоб аз акси нураш равшан аст

شمع وحدت کآفتاب از عکس نورش روشن است

Дар шаби торики ғам дар дашти маънӣ тоб дод

در شب تاریک غم در دشت معنی تاب داد

Боғро аз барқи хандони оташи андар дил фиканд

باغ را از برق خندان آتش اندر دل فکند

Доғро аз абри гирёни лؤлؤи хуш об дод

داغ را از ابر گریان لؤلؤ خوش آب داد

Дасти сунъу қудрати бичўн ӯ дар дарҷи меҳр

دست صنع و قدرت بیچون او در درج مهر

Рӯзи равшани чархро як пораи лаъл ноб дод

روز روشن چرخ را یک پاره لعل ناب داد

Оташӣ аз меҳр дар боро з гардун барфурӯхт

آتشی از مهر دُر با را ز گردون برفروخت

Ханҷари заррини хуршеди фалакро тоб дод

خنجر زرین خورشید فلک را تاب داد

Рустами андари гӯша ӣ майдони мардӣ гарм кард

رستم اندر گوشه ی میدان مردی گرم کرد

То зи гардӣу далерии молаш Суҳроб дод

تا ز گردی و دلیری مالش سهراب داد

То кунад ҳукми кавокиб чун мунаҷҷим аз расад

تا کند حکم کواکب چون منجم از رصد

Тири пери чархро аз меҳр устурлоб дод

تیر پیر چرخ را از مهر اسطرلاب داد

Бандаеро дар замонаи хор ва беодоб кард

بنده ای را در زمانه خوار و بی آداب کرد

Бандаеро бебаҳона дар ҷаҳон одоб дод

بنده ای را بی بهانه در جهان آداب داد

Ғофилонро дар миёнаи дидаҳо дар хоб кард

غافلان را در میانه دیده ها در خواب کرد

Оқилонро бар канораи дида ӣ бехоб дод

عاقلان را بر کناره دیده ی بی خواب داد

НоМуродиро миёни хоку хокистари нишонд

نامرادی را میان خاک و خاکستر نشاند

Сарфарозиро смўру қоқм ва санҷоб дод

سرفرازی را سمور و قاقم و سنجاب داد

Кофаронро аз надам бут доду зуннору салиб

کافران را از ندم بت داد و زنار و صلیب

Муъминонро аз карами саҷҷода ва миҳроб дод

مؤمنان را از کرم سجاده و محراب داد

Ҳар ки дар тоъати ду то қомат нашуд ҳамчун камон

هر که در طاعت دو تا قامت نشد همچون کمان

Бар мисоли тир аз пеши худаш партоб дод

بر مثال تیر از پیش خودش پرتاب داد

Саҷда кун пеши мусаббиби зон ки набӯд бе сабаб

سجده کن پیش مسبب زآن که نبود بی سبب

Гар мусаббиби бандаеро дар ҷаҳон асбоб дод

گر مسبب بنده ای را در جهان اسباب داد

Чун ба ғори асҳоби Каҳфи эзад таъолӣ хостанд

چون به غار اصحاب کهف ایزد تعالی خواستند

Аз худовандии худ давлат бидон асҳоб дод

از خداوندی خود دولت بدان اصحاب داد

Сокинони ғори азлат аз лақо дар хоб кард

ساکنان غار عزلت از لقا در خواب کرد

Ташнагони роҳи ваҳдат аз ато ҷлоб дод

تشنگان راه وحدت از عطا جلاب داد

Аршро аз иззати худ ин ҳама таъзим кард

عرش را از عزت خود این همه تعظیم کرد

Фаршро аз қудрати худ ин ҳама эъҷоб дод

فرش را از قدرت خود این همه اعجاب داد

Подшоҳии кӯ дар ваҳдат ба рӯй кас набаст

پادشاهی کو در وحدت به روی کس نبست

Аз дар худ халқро умеди фатҳ албоб дод

از در خود خلق را امید فتح الباب داد

Нозанинони раёҳини чеҳраро шодоб кард

نازنینان ریاحین چهره را شاداب کرد

Наварӯсони чаманро зулфи мишкӣн тоб дод

نوعروسان چمن را زلف مشکین تاب داد

Дар бар дӯшизагони боғу мисатони чаман

در بر دوشیزگان باغ و مستان چمن

Ҷомӣ аз ваҳдат ба дасти лола ӣ сероб дод

جامی از وحدت به دست لاله ی سیراب داد

Номадориро з шавкат дод сим бе шумор

نامداری را ز شوکت داد سیم بی شمار

Сӯгвориро зи ҳайрати ашк чун симоб дод

سوگواری را ز حیرت اشک چون سیماب داد

Гарчи қуллобаст ин дунёии дун бе вафо

گرچه قلاب است این دنیای دون بی وفا

Нақди ҷумлаи мардумон дар дасти ин қуллоб дод

نقد جمله مردمان در دست این قلاب داد

Чарх чун дарёӣ дулобаст , зудаш дарнавард

چرخ چون دریای دولاب است، زودش درنورد

Зонкаҳ мехоҳам азин дарёӣ чун дулоб дод

زآنکه می خواهم ازین دریای چون دولاب داد

Онкӣ даъвӣ кард бемаънӣу ғарқи ҷаҳл буд

آنکه دعوی کرد بی معنی و غرق جهل بود

Бо сару риши мурассаъи ҷон дар он ғарқоб дод

با سر و ریش مرصع جان در آن غرقاب داد

Ақлу фаҳму ҳушу ҳонгу донишу тадбиру рой

عقل و فهم و هوش و هنگ و دانش و تدبیر و رای

Ҷисму ҷону илму ҳикмат аз карам ваҳоб дод

جسم و جان و علم و حکمت از کرم وهاب داد

Табъи шеъру эътиқоди хубу имони дуруст

طبع شعر و اعتقاد خوب و ایمان درست

Шукр кун ҳайдар ки аз фазлат аўлўололбоб дод

شکر کن حیدر که از فضلت اولوالالباب داد