Сонеъ бе чун ки ин олам ҳувайдо ме кунад

صانع بی‌چون که این عالم هویدا می‌کند

Ин ҳамаи қудрати зи сунъи хеш пайдо ме кунад

این همه قدرت ز صنع خویش پیدا می‌کند

Чун дурусти меҳр пинҳон ме кунад

چون درست مهر پنهان می‌کند

Домани гардуни пар аз лؤлؤ лоло ме кунад

دامن گردون پر از لؤلؤ لالا می‌کند

Дар шаби торики баҳри равшаноӣ дар сипеҳр

در شب تاریک بهر روشنایی در سپهر

Сад ҳазорон машъали анҷум ҳувайдо ме кунад

صد هزاران مشعل انجم هویدا می‌کند

Чархи сӯфии вазъи азрақи пӯшро ҳангоми шом

چرخ صوفی وضع ازرق‌پوش را هنگام شام

Дар канораш аз шафақи ёқӯт ҳмро ме кунад

در کنارش از شفق یاقوت حمرا می‌کند

Не ғалат гуфтам ки андари косае аз лоҷувард

نی غلط گفتم که اندر کاسه‌ای از لاجورد

Дасти сунъу қудраташи як ҷуръа саҳбо ме кунад

دست صنع و قدرتش یک جرعه صهبا می‌کند

Аз сурайёи ақдӣ аз гавҳар ба гардун ме диҳад

از ثریا عقدی از گوهر به گردون می‌دهد

Вази маи нави ҳалқае дар гӯш ҷавзо ме кунад

وز مه نو حلقه‌ای در گوش جوزا می‌کند

Ғарраи маи онкӣ ғро кард дасти қудраташ

غرهٔ مه آنکه غرا کرد دست قدرتش

Турраи ънбрФшони шаб мтро ме кунад

طرهٔ عنبرفشان شب مطرا می‌کند

Ин ҳамаи қудрат барои хотири мо май наад

این همه قدرت برای خاطر ما می‌نهد

Ин ҳамаи сунъ аз барои дидан мо ме кунад

این همه صنع از برای دیدن ما می‌کند

Лаълу ёқӯту гуҳар аз санг меояд бурун

لعل و یاقوت و گهر از سنگ می‌آید برون

Котши меҳраши асар дар санг хоро ме кунад

کآتش مهرش اثر در سنگ خارا می‌کند

Дасти сунъу қудраташ ҳар шаб ба калаки маърифат

دست صنع و قدرتش هر شب به کلک معرفت

Дафтари гардуни пар аз ҳарф муаммо ме кунад

دفتر گردون پر از حرف معما می‌کند

Ҳар саҳари наққоши қудрати шамсае аз зари ноб

هر سحر نقاش قدرت شمسه‌ای از زر ناب

Бар сари лавҳи зумуррад ошкоро ме кунад

بر سر لوح زمرد آشکارا می‌کند

Олимӣ аз сунъи моломол қудрат карда аст

عالمی از صنع مالامال قدرت کرده است

Хуррами он каси кини ҳамаи қудрат тамошо ме кунад

خرم آن کس کین همه قدرت تماشا می‌کند

Пуртӯй аз нури зоти хеши дармеи афканд

پرتوی از نور ذات خویش درمی‌افکند

Хокро аз сунъи худ гуё ва бино ме кунад

خاک را از صنع خود گویا و بینا می‌کند

Серумаи тавроти андари чашм Мӯсо ме кашад

سرمهٔ تورات اندر چشم موسی می‌کشد

Ҳалқаи Инҷил дар гӯш масеҳо ме кунад

حلقه انجیل در گوش مسیحا می‌کند

Юсуфи дили хаста дар даст Зулайхо ме диҳад

یوسف دل خسته در دست زلیخا می‌دهد

Одами бечораи саргардон ҳавво ме кунад

آدم بیچاره سرگردان حوا می‌کند

Ҳар шаби андари гардани гардуни гардон , дасти сунъ

هر شب اندر گردن گردون گردان، دست صنع

Хӯшаҳои гавҳар аз ақд сурайё ме кунад

خوشه‌های گوهر از عقد ثریا می‌کند

Қудрату сунъаш тамошо кун ки аз як қатраи об

قدرت و صنعش تماشا کن که از یک قطره آب

Сӯрати маи пайкар ва хўршидсимо ме кунад

صورت مه‌پیکر و خورشیدسیما می‌کند

Дилбари симини тани сангини дили ёқӯти лаб

دلبر سیمین‌تن سنگین‌دل یاقوت‌لب

Гули рухи насрин бар шамшод боло ме кунад

گل‌رخ نسرین‌بر شمشاد بالا می‌کند

Чун шароб лоязолӣ медиҳад аз ҷоми шавқ

چون شراب لایزالی می‌دهد از جام شوق

Ошиқони хешро сармаст ва шайдо ме кунад

عاشقان خویش را سرمست و شیدا می‌کند

Чун ба дасти сунъ худ хон карам ме густард

چون به دست صنع خود خوان کرم می‌گسترد

Рӯзии халқи ҷаҳониро муҳайё ме кунад

روزی خلق جهانی را مهیا می‌کند

Гар касеро ҳаст дардӣ дар ниҳод аз ишқ ӯ

گر کسی را هست دردی در نهاد از عشق او

Дард ӯро аз висоли худ мудово ме кунад

درد او را از وصال خود مداوا می‌کند

Гавҳари ваҳдат ба баҳри нестӣ май афканд

گوهر وحدت به بحر نیستی می‌افکند

Чашми гавҳарбори ман монанди дарё ме кунад

چشم گوهربار من مانند دریا می‌کند

Гар касе аз ношкибоиӣ малолӣ ме кашад

گر کسی از ناشکیبایی ملالی می‌کشد

Аз висоли хештан ӯро шикеб ме кунад

از وصال خویشتن او را شکیبا می‌کند

Кофаронро зотши дӯзахи муҳобо ҳеҷ нест

کافران را زآتش دوزخ محابا هیچ نیست

Муъминонро зотши дӯзах муҳобо ме кунад

مؤمنان را زآتش دوزخ محابا می‌کند

Бар сари роҳи биёбони талаб аз орзӯ

بر سر راه بیابان طلب از آرزو

Соликони роҳи ваҳдат бесрўпо ме кунад

سالکان راه وحدت بی‌سروپا می‌کند

То шаш ва панҷӣ азин чор ва се берун оварад

تا شش و پنجی ازین چار و سه بیرون آورد

Ҷои ҳафт ахтари дарин на тоқ мино ме кунад

جای هفت اختر درین نه طاق مینا می‌کند

Подшоҳи подшоҳон бар фарози тахти дил

پادشاه پادشاهان بر فراز تخت دل

Махзани асрори худ сар ҳувайдо ме кунад

مخزن اسرار خود سر هویدا می‌کند

Аҳмади мурсал ки бошад сарвари пайғамбарон

احمد مرسل که باشد سرور پیغمبران

Дар ду кунаш аз шарафи маҳбӯби дил ҳо ме кунад

در دو کونش از شرف محبوب دل‌ها می‌کند

Дар шаби миъроҷи қурбат дастгираш ме шавад

در شب معراج قربت دستگیرش می‌شود

Пойгоҳаш бар сари арш мъло ме кунад

پایگاهش بر سر عرش معلا می‌کند

Ҳаркасиро дар ҷаҳон бошад таманноеи зи ҳақ

هرکسی را در جهان باشد تمنایی ز حق

Ҳайдар аз ҳақ дар ҷаҳони ҳам ҳақ таманно ме кунад

حیدر از حق در جهان هم حق تمنا می‌کند