Ҳаёт ҷовдон шуд ҷони саъдӣ

حیات جاودان شد جان سعدی

з ишқ омад падеди имони саъдӣ

ز عشق آمد پدید ایمان سعدی

Сухангӯён беафтанд аз фасоҳат

سخنگویان بیفتند از فصاحت

Агар оянд дар майдони саъдӣ

اگر آیند در میدان سعدی

Ба теғи назм чун офоқ бигирифт

به تیغ نظم چون آفاق بگرفت

Ба шарқ ва ғарб шуд фармони саъдӣ

به شرق و غرب شد فرمان سعدی

Дрории зери фармони чори арқон

درآری زیر فرمان چار ارکان

Агар ореи баҷои арқони саъдӣ

اگر آری بجا ارکان سعدی

Вагар хоҳӣ , биёбӣ аз ҳақиқат

و گر خواهی، بیابی از حقیقت

Далели ишқ аз бурҳони саъдӣ

دلیل عشق از برهان سعدی

Басони порсоён , халқи олам

بسان پارسایان، خلق عالم

Шуданд аз ҷону дили ҳайрони саъдӣ

شدند از جان و دل حیران سعدی

Дило !гар рӯзи иди васли хоҳӣ

دلا! گر روز عید وصل خواهی

Ба кеши ишқи шӯи қурбони саъдӣ

به کیش عشق شو قربان سعدی

Мабар дар пеши шоири номи хоҷу

مبر در پیش شاعر نام خواجو

Ба кеши ишқи шӯи қурбони саъдӣ

به کیش عشق شو قربان سعدی

Мабар дар пеши шоири номи хоҷу

مبر در پیش شاعر نام خواجو

Ки ӯ дуздӣаст аз девони саъдӣ

که او دزدی است از دیوان سعدی

Чу натавонад ки бо ман шеър гуяд

چو نتواند که با من شعر گوید

Чаро гуяд сухан дар шаъни саъдӣ

چرا گوید سخن در شأن سعدی

Магас бингар ки аз шухӣ ки дорад

مگس بنگر که از شوخی که دارد

Ҳаловат май барад аз хон саъдӣ

حلاوت می برد از خوان سعدی

Агар ҳайдар бибозад ҷон чаҳ бошад

اگر حیدر ببازد جان چه باشد

Ҳазораш ҷони фидои ҷони саъдӣ

هزارش جان فدای جان سعدی