Ало эй сарви насрин бар ! ки сунбул бар самани дорӣ
الا ای سرو نسرین بر! که سنبل بر سمن داری
Хато дар турра ӣ парчин , ҳабаши гирди хутани дорӣ
خطا در طره ی پرچین، حبش گرد ختن داری
зи барги гул ба ранҷи ое чаро гул дар самани пӯшӣ
ز برگ گل به رنج آیی چرا گل در سمن پوشی
Азин ба ҷома дарбар кун ки баси нозуки бадани дорӣ
ازین به جامه دربر کن که بس نازک بدن داری
Май аз лаъли ту май нӯшам ки дар мастии шукри бахше
می از لعل تو می نوشم که در مستی شکر بخشی
Дил аз зулф ту меҷӯям ки дар гесуи шикани дорӣ
دل از زلف تو می جویم که در گیسو شکن داری
Туе Лайлӣ ки чун маҷнӯни ҳазорон хастаи дили киштӣ
تویی لیلی که چون مجنون هزاران خسته دل کشتی
Туе хусрав ки чун ширини ҳазорон кӯҳкани дорӣ
تویی خسرو که چون شیرین هزاران کوهکن داری
Магар дар зулфи шбрнгш гузар кардӣ ки Мишкӣнӣ
مگر در زلف شبرنگش گذر کردی که مشکینی
Ало эй боди наврӯзӣ ки буии ёри ман дорӣ
الا ای باد نوروزی که بوی یار من داری
Қамар дар шому хур дар дому шаб бар бому лаб май фом
قمر در شام و خور در دام و شب بر بام و لب می فام
Шукр дар ком ва май дар ҷому гул дар перҳани дорӣ
شکر در کام و می در جام و گل در پیرهن داری
Шукри ширин , қамари рангин , гуҳари парвин , назари ҷони байн
شکر شیرین، قمر رنگین، گهر پروین، نظر جان بین
Сипари парчин , хато дар чин , ҳабаши гирди хутани дорӣ
سپر پرچین، خطا در چین، حبش گرد ختن داری
Шаби печон , рухи ҷонон , дару марҷон , ҳаёти ҷон
شب پیچان، رخ جانان، در و مرجان، حیات جان
Хати райҳон , гули хандон , баҳору Настарани дорӣ
خط ریحان، گل خندان، بهار و نسترن داری
Шукр май пӯшу гул дар ҷӯшу лаби хомӯш ва ман мадҳуш
شکر می پوش و گل در جوش و لب خاموش و من مدهوش
Равон дар нӯш ва дар дар гӯшу гавҳар дар даҳани дорӣ
روان در نوش و دُر در گوش و گوهر در دهن داری
Миёнат кас намебинад камари гардиш чаҳ май бандӣ ?
میانت کس نمی بیند کمر گردش چه می بندی؟
Даҳонат ҳаст нопидо , куҷои ҷои сухани дорӣ ?
دهانت هست ناپیدا، کجا جای سخن داری؟
Чу дар гулзори рухсорати ғубори хат муҳаққиқ шуд
چو در گلزار رخسارت غبار خط محقق شد
Ба райҳон насх кун анбар ки сунбул бар самани дорӣ
به ریحان نسخ کن عنبر که سنبل بر سمن داری
Дар асФоҳони ҳусайнии вор бо ушшоқ дар наврӯз
در اصفاهان حسینی وار با عشاق در نوروز
Дили ҳайдар ба чанговар ки худ ваҷҳи ҳасани дорӣ
دل حیدر به چنگ آور که خود وجه حسن داری