Чун лабат аз Миср кӣ хезади набот

چون لبت از مصر کی خیزد نبات

Каз наботат мечакад оби ҳаёт

کز نباتت می‌چکد آب حیات

Дӯстонати зи оби ҳайвон бе насиб

دوستانت ز آب حیوان بی‌نصیب

Ташнагон ҷон дода наздики Фурот

تشنگان جان داده نزدیک فرات

Сонеъ аз рӯй ту шамъӣ барфурӯхт

صانع از روی تو شمعی برفروخت

Дафъи зулматро миёни коинот

دفع ظلمت را میان کاینات

Пеши нақши рӯят имон оваранд

پیش نقش رویت ایمان آورند

Бут прессатон замини сўмнот

بت‌پرستان زمین سومنات

Буд дар хубони назар кардани ҳаром

بود در خوبان نظر کردن حرام

Ҳасанат омад кард маҳви сиӣот

حسنت آمد کرد محو سیئات

Аз каманди зулфи ҷони овези ту

از کمند زلف جان‌آویز تو

Ҷон надорад ҳар ки меҷӯяд наҷот

جان ندارد هر که می‌جوید نجات

Сабр фармое маро дар ошиқӣ

صبر فرمایی مرا در عاشقی

Чун намоям бар сари оташи сабот

چون نمایم بر سر آتش ثبات

Гар кунад чашмат ба даравишони назар

گر کند چشمت به درویشان نظر

Мояи ҳасани туро бошад закот

مایه حسن تو را باشد زکات

Зиндагониро з сар гирад ҳамам

زندگانی را ز سر گیرد همام

Гар ба хокаш бигузарӣ баъд аз вафот

گر به خاکش بگذری بعد از وفات