Тарками замии муғонаи сармаст

ترکم زمی مغانه سرمست

намеомаду ақли рафта аз даст

می‌آمد و عقل رفته از دست

Махмури зи бодаи чашми ҷодӯ

مخمور ز باده چشم جادو

Шӯридаи зи боди зулф чун шаст

شوریده ز باد زلف چون شست

Дар бораи савор буд чун дид

در باره سوار بود چون دید

Рухсори марои з зин фурӯҷаст

رخسار مرا ز زین فروجست

Дастам ба лаб чу лаъл бӯсед

دستم به لب چو لعل بوسید

Ва андари қадамам чу хок шуд паст

و اندر قدمم چو خاک شد پست

Бардошти зи хоки рухи пас онгаҳ

برداشت ز خاک رخ پس آنگه

Бинишонад маро ва хеш нанишаст

بنشاند مرا و خویش ننشست

Як шиша шароб дошт бо худ

یک شیشه شراب داشت با خود

Зон бода ки ҷуръа Эй кунад маст

زان باده که جرعه‌ای کند مست

Пар кард ва яке қадаҳ ба ман дод

پر کرد و یکی قدح به من داد

Вохўрдму дили з ғусса вораст

واخوردم و دل ز غصه وارست

Чун маст шудам з бода гуфтам

چون مست شدم ز باده گفتم

эй тарк кунун ки тавба бишикаст

ای ترک کنون که توبه بشکست،

Дарда май арғавон ва гар нест

درده می ارغوان و گر نیست

Дастори ман аз дар гарав ҳаст

دستار من از در گرو هست

Таркам чу шунид ҳамчуи ҷавзо

ترکم چو شنید همچو جوزا

Дар хизмат ман натоқ дарбаст

در خدمت من نطاق دربست

Медод шароби ноб ва нақалам

میداد شراب ناب و نقلم

Аз писта хеш дод пайваст

از پسته خویش داد پیوست