То нафас ҳаст ба рӯй ту барояд нафасам

تا نفس هست به روی تو برآید نفسم

Вар кунам бе ту назари сӯй касе ҳеҷ касам

ور کنم بی تو نظر سوی کسی هیچ کسم

Дар таманноӣ ту шуд умр ва намедонам ман

در تمنای تو شد عمر و نمی‌دانم من

Кохроломр ба мақсӯди расм ё нарасм

کاخرالامر به مقصود رسم یا نرسم

Машкан боли нишотами ту ба паймони шиканӣ

مشکن بال نشاطم تو به پیمان‌شکنی

Гар ним бози ҳавои ту на охири магасам

گر نیم باز هوای تو نه آخر مگسم

Кардам андешаи з ишқат набарам ҷон ба канор

کردم اندیشه ز عشقت نبرم جان به کنار

Ин чаҳ силии сет ки бигирифт чунин пеш ва пасам

این چه سیلی‌ست که بگرفت چنین پیش و پسم

То назар бар гули рухсор ту афтод маро

تا نظر بر گل رخسار تو افتاد مرا

Сӯрати хуби намояди ҳама чун хору хасам

صورت خوب نماید همه چون خار و خسم

Ошиқ рӯй туами ҷумла ҷаҳон ме гӯйанд

عاشق روی توام جمله جهان می‌گویند

Нисбатам чун ба ту карданд ҳамин мояи бисми

نسبتم چون به تو کردند همین مایه بسم

Шуд ҷавонӣ ва нашуд кам ҳавас ишқ ҳамам

شد جوانی و نشد کم هوس عشق همام

эй азизон чаҳ кунам пер нагардад ҳавасам

ای عزیزان چه کنم پیر نگردد هوسم