Куҷои рӯм ки каманд ту мекашад бозам

کجا روم که کمند تو می‌کشد بازم

Заруратаст ки бо дайгарӣ наме созам

ضرورت است که با دیگری نمی‌سازم

Чаҳ мекунам ба ҳавоӣ дигар ки мурғи туам

چه می‌کنم به هوای دگر که مرغ توام

Бад-ӣни тараф ба тараби ҷони хеш дар бозам

بدین طرف به طرب جان خویش در بازم

Кабӯтарӣ ки зи шаҳри ту номае орад

کبوتری که ز شهر تو نامه‌ای آرد

Ба гирди кӯии ту бодо ҳамеша парвозам

به گرد کوی تو بادا همیشه پروازم

Ҳамеи кашами сари худ солу моҳ бар гардан

همی‌کشم سر خود سال و ماه بر گردن

Бидон умед ки дар хок поят андозам

بدان امید که در خاک پایت اندازم

Агарчӣ бе ғами ишқат набӯдаам нафасӣ

اگرچه بی غم عشقت نبوده‌ام نفسی

Миён ҳмнФсон барнаёмад овозам

میان همنفسان برنیامد آوازم

Шабии ҳадиси туро бо сабо ҳаме гуфтам

شبی حدیث تو را با صبا همی‌گفتم

Ба шарти он ки нагӯяд ба ҳеҷ каси розам

به شرط آن که نگوید به هیچ کس رازم

Кушоди рози марои венаи сухан бурун афтод

گشاد راز مرا وین سخن برون افتاد

Дигар сухан бар номаҳрамони напардозам

دگر سخن بر نامحرمان نپردازم

Дареғи ном ту бошад ба ҳар забони вар на

دریغ نام تو باشد به هر زبان ور نه

Маро чаҳ ғам ки на имрӯзи ишқ май бозам

مرا چه غم که نه امروز عشق می‌بازم

Ҳамам дар назари душманон ҳамин гуяд

همام در نظر دشمنان همین گوید

Бало чу май кашам аз баҳри дӯст май нозам

بلا چو می‌کشم از بهر دوست می‌نازم