То кӣ охири зи ғамати нолаи шаб гир кунам

تا کی آخر ز غمت ناله شب‌گیر کنم

Сӯхтам аз ғами ишқи ту чаҳ тадбир кунам

سوختم از غم عشق تو چه تدبیر کنم

Ҳаст зулфи ту чу занҷири ман аз роҳи ҷунун

هست زلف تو چو زنجیر من از راه جنون

Хештани бастаи он зулф чу занҷир кунам

خویشتن بسته آن زلف چو زنجیر کنم

Дар пас пардаи андешаи маъбади кирдор

در پس پرده اندیشه معبد کردار

Ҳамаи шаби нақши хаёлоти ту тасвир кунам

همه شب نقش خیالات تو تصویر کنم

Гар парешонеи зулфи ту бубинам дар хоб

گر پریشانی زلف تو ببینم در خواب

Содаи дили вори ҳамаи нақши ту таъбир кунам

ساده‌دل‌وار همه نقش تو تعبیر کنم

Моҷарои ғами ишқи ту чунон нест ки ман

ماجرای غم عشق تو چنان نیست که من

Бар забони қалами срздаҳ таҳрир кунам

بر زبان قلم سرزده تحریر کنم

Як дил аз меҳри ту бо сар суханон дорам лек

یک دل از مهر تو با سر سخنان دارم لیک

Фурсатӣ нест ки дар пеши ту тақрир кунам

فرصتی نیست که در پیش تو تقریر کنم

эй хуши он лаҳза ки пӯшида ба пеши ағёр

ای خوش آن لحظه که پوشیده به پیش اغیار

Ба назар бо ту сухан гӯям ва тавфир кунам

به نظر با تو سخن گویم و توفیر کنم

Гуфтӣ аз сабр ба мақсӯди рисӣ ҳамчу ҳамам

گفتی از صبر به مقصود رسی همچو همام

Дил чу бо ман набӯд сабр ба тазвир кунам

دل چو با من نبود صبر به تزویر کنم

Гар бидонам ки маро аз ту умедӣ бошад

گر بدانم که مرا از تو امیدی باشد

Пас ман дил шуда дар сабр чаҳ тақсир кунам

پس من دل‌شده در صبر چه تقصیر کنم