Дар паии он май давиди дил ки нигорӣ куҷост
در پی آن میدوید دل که نگاری کجاست
Навбати хубони гузашти шоҳиди мо вақти мост
نوبت خوبان گذشت شاهد ما وقت ماست
Бар сари оби ҳаёт хайма зада ҷони мо
بر سر آب حیات خیمه زده جان ما
Ин тани хокии давони баҳр саробӣ чарост
این تن خاکی دوان بهر سرابی چراست
Бар дар бегонагони ҳарза чаро ме рӯем
بر در بیگانگان هرزه چرا میرویم
Дӯст чу ҳам хона шуд хуштар аз ӣнҷо куҷост
دوست چو همخانه شد خوشتر از اینجا کجاست
Бо хабаронро з дил нест сари обу гул
با خبران را ز دل نیست سر آب و گل
Гӯи ғам ?дане махӯр ин на ҳадис шумост
گو غم دنیی مخور این نه حدیث شماست
Олами ҷонро хушаст обу ҳавои хокён
عالم جان را خوش است آب و هوا خاکیان
Рӯй бидонҷо ниҳанд манзили гули нори мост
روی بدانجا نهند منزل گل نار ماست
Булбули ҷон дар қафас ҳеҷ намезад нафас
بلبل جان در قفس هیچ نمیزد نفس
Буи гулистон шунид азм сафираш куҷост
بوی گلستان شنید عزم صفیرش کجاست
Чун ба гулистон равад ҳамдам ризвон шавад
چون به گلستان رود همدم رضوان شود
Маҷмаъи рӯҳонӣони манзили айш ва сафост
مجمع روحانیان منزل عیش و صفاست
Ҳар ки ба эшон расед диду забони дркшид
هر که به ایشان رسید دید و زبان درکشید
Ваон ки ҳадисӣ шунид ғофил аз ин моҷарост
وان که حدیثی شنید غافل از این ماجراست
Фош макун Эйҳамам рози дили хеш ро
فاش مکن ای همام راز دل خویش را
Муҳаррами ин моҷарои самъ дил ошност
محرم این ماجرا سمع دل آشناست