Ҳасанӣ ки ҳаст рӯй туро бениҳоят аст

حسنی که هست روی تو را بی‌نهایت است

Хубаст гул вале намаки ӣнҷо ба ғоят аст

خوب است گل ولی نمک اینجا به غایت است

Афсонаҳои хусраву ширини зи ҳади гузашт

افسانه‌های خسرو و شیرین ز حد گذشت

Моу ҳадис рӯй ту конҳо ҳикоят аст

ما و حدیث روی تو کانها حکایت است

Ман фориғами зи Миср ки дар давлати лабат

من فارغم ز مصر که در دولت لبت

Имрӯзи кони қанду шукри ин вилоят аст

امروز کان قند و شکر این ولایت است

Афканди сояи зулфи ту бар оризи хушат

افکند سایه زلف تو بر عارض خوشت

Зулмати нигар ки нури мааш дар ҳимоят аст

ظلمت نگر که نور مهش در حمایت است

Ман кистам ки даст ба зулфат кунам дароз

من کیستم که دست به زلفت کنم دراز

Бӯяши сабо агар ба ман орад кифоят аст

بویش صبا اگر به من آرد کفایت است

Аз баҳри ошиқони ту дар шаръи куфру дайн

از بهر عاشقان تو در شرع کفر و دین

Авсоф рӯйу мӯии ту муҳкам ривоят аст

اوصاف روی و موی تو محکم روایت است

Ҳушёр кӣ шавад дил саргашта ҳамам

هشیار کی شود دل سرگشته ای همام

Чун мастяши зи наргиси мастат кифоят аст

چون مستیش ز نرگس مستت کفایت است