Гулистонӣ ва мо мисатони бӯе
گلستانی و ما مستان بویی
Чаҳ бошад гар биёбам орзӯе
چه باشد گر بیابم آرزویی
Чу аз рӯй ту маҳрӯмаст чашмам
چو از روی تو محروم است چشمم
Саҳаргаҳ бо сабо бифирист бӯе
سحرگه با صبا بفرست بویی
Миёни мо чу пайвандии сети ҷонӣ
میان ما چو پیوندیست جانی
Фароғат дорам аз ҳар моҳи рӯе
فراغت دارم از هر ماهرویی
Муроди Хизр чун об ҳаёт аст
مراد خضر چون آب حیات است
Ба чашмаш дар наёяд оби ҷӯӣ
به چشمش در نیاید آب جویی