Онро ки ҳасану шаклу шамоили чунин буд

آن را که حسن و شکل و شمایل چنین بود

Чандон ки ноз беш кунад нозанин буд

چندان که ناز بیش کند نازنین بود

Вақте дар обу оина май байни ҷамоли хеш

وقتی در آب و آینه می‌بین جمال خویش

Каз рӯзгори ҳосили умрати ҳамин буд

کز روزگار حاصل عمرت همین بود

Бо худ нишину ҳамдам ва ҳам роз хеш бош

با خود نشین و همدم و هم‌راز خویش باش

Ҳайф оядам ки бо ту касе ҳамнишин буд

حیف آیدم که با تو کسی همنشین بود

эй дӯсти он хаёли ҷавонӣ буд на ишқ

ای دوست آن خیال جوانی بود نه عشق

Ҳар дӯстӣ ки то нафаси вопасин буд

هر دوستی که تا نفس واپسین بود

Рӯзӣ ки зини ҷаҳон ба ҷаҳон дигар шавам

روزی که زین جهان به جهان دگر شوم

Дар ҷони ман хаёли ту нақши нигин буд

در جان من خیال تو نقش نگین بود

Ҳар ҷо ки май рӯй қадамии бози пас нигар

هر جا که می‌روی قدمی باز پس نگر

Сарҳо бибин ки бар сар рӯй замин буд

سرها ببین که بر سر روی زمین بود

Бар одамии млоикаҳ инкор карда анд

بر آدمی ملایکه انکار کرده‌اند

Маълумашон набӯд ки инсони чунин буд

معلومشان نبود که انسان چنین بود

Коғази зи шарм пора шавад бишиканади қалам

کاغذ ز شرم پاره شود بشکند قلم

Гар сӯратати баробари наққоши чин буд

گر صورتت برابر نقاش چین بود

Чун аз лабатҳамам ҳадисӣ кунад тамом

چون از لبت همام حدیثی کند تمام

зи оби ҳаёт бар суханаши офарин буд

ز آب حیات بر سخنش آفرین بود