Чун зард шуд аз ранҷи гули раъноят

چون زرد شد از رنج گل رعنایت

Шуд ранҷи хаҷали з рӯй шҳророит

شد رنج خجل ز روی شهرآرایت

Донист ки зу дардисарӣ ёфта Эй

دانست که زو دردسری یافته‌ای

Афтод кунун ба узри он дар поят

افتاد کنون به عذر آن در پایت