Ҷонои даҳанат ки ҳаст чун чашмаи нӯш

جانا دهنت که هست چون چشمه نوش

намеоварадаш зулмати шаб дар оғӯш

می‌آوردش ظلمت شب در آغوش

Он пунбаи пиндор ки дар гӯши ту буд

آن پنبه پندار که در گوش تو بود

Пашм омаду якбора бурун кард зи гӯш

پشم آمد و یکباره برون کرد ز گوش