Аз сабза шавад хирад чу моҳи андари меғ
از سبزه شود خرد چو ماه اندر میغ
Чун рафт хиради зи сар буд лоиқи теғ
چون رفت خرد ز سر بود لایق تیغ
Гар одамӣ эй майли ту бо сабза хатост
گر آدمیای میل تو با سبزه خطاست
Варзон ки харии сабзаи з ту нест дареғ
ورزان که خری سبزه ز تو نیست دریغ