эй даври монда аз ҳарами хоси кибриё

ای دور مانده از حرم خاص کبریا

Сӯии ватан руҷӯъ кун аз хиттаи хато

سوی وطن رجوع کن از خطه خطا

Дар хорзори инс чаро мебарӣ басар

در خارزار انس چرا میبری بسر

Чун дар риёзи инс басӣ карда чаро

چون در ریاض انس بسی کرده چرا

Бигузар зи далқи куҳнаи фонӣ ки пеш аз ин

بگذر ز دلق کهنه فانی که پیش از این

Бар қомати ту дӯхтаанд аз бақои қабо

بر قامت تو دوخته اند از بقا قبا

Аз кӯчаи ҳудуси қадамгар бурун наҳй

از کوچه حدوث قدم گر برون نهی

Гуяд зи пешгоҳи қадами ҳақ ки марҳабо

گوید ز پیشگاه قدم حق که مرحبا

Бизадой занги ғайри зи ибрати з рӯй дил

بزدای زنگ غیر ز عبرت ز روی دل

Коиинаҳ диласт назаргоҳи подшо

کآیینه دل است نظرگاه پادشا

Ойӣнаро зи оҳ буд тирагӣ валек

آیینه را ز آه بود تیرگی ولیک

Аз оҳи субҳи оинаи дили баради сафо

از آه صبح آینه دل برد صفا

Кибру риёи гузору қадам дар тариқ на

کبر و ریا گذار و قدم در طریق نه

То роҳи бошиддати басари кӯии кибриё

تا راه باشدت بسر کوی کبریا

Бегонаи шӯи з хеш бигард танати матн

بیگانه شو ز خویش بگرد تنت متن

То ҷон шавад бҳзрти ҷононти ошно

تا جان شود بحضرت جانانت آشنا

То кӣ залоли тафриқаи ҷӯёии ҷамъи шӯ

تا کی ضلال تفرقه جویای جمع شو

Каз нури ҷамъи зулмат фурқат шавад ҳбо

کز نور جمع ظلمت فرقت شود هبا

Дар роҳ дӯст ҳастӣ мавҳум ту балост

در راه دوست هستی موهوم تو بلاست

Ҳон нафй кун балои вуҷӯди худат ба ло

هان نفی کن بلای وجود خودت به لا

То ту бҳрФ ло накунӣ нафй ҳар ду кун

تا تو بحرف لا نکنی نفی هر دو کون

Ту аз куҷоу манзили алоллаҳ аз куҷо

تو از کجا و منزل الالله از کجا

Мақсӯди ҳафт чархӣу султони ҳашт хулд

مقصود هفت چرخی و سلطان هشت خلد

Ин панҷ навбаи кӯфта дар дори малики ло

این پنج نوبه کوفته در دار ملک لا

Аз панҷ ҳис ва шаш ҷиҳати Андам ки бигузарӣ

از پنج حس و شش جهت آندم که بگذری

Ло дар чаҳор болаш ваҳдат кашад туро

لا در چهار بالش وحدت کشد ترا

Ишқаст пешвои ту дар роҳи бихўдӣ

عشق است پیشوای تو در راه بیخودی

Пас вогриз аз худӣу ҷӯии пешво

پس واگریز از خودی و جوی پیشوا

Дар ҷон чу сӯз ишқ набошад куҷои барад

در جان چو سوز عشق نباشد کجا برد

Мшкўаҳи дили зи шуълаи мисбоҳи дайни зё

مشکوة دل ز شعله مصباح دین ضیا

Он шаҳсавор бар сари майдони ошиқӣ

آن شهسوار بر سر میدان عاشقی

Ҷавлон кунад ки аз ҳама олам шавад ҷудо

جولان کند که از همه عالم شود جدا

Маҳмизи шавқ чун бузанд бар барроқи ишқ

مهمیز شوق چون بزند بر براق عشق

Аз сидра нтъ созад ва аз арши муттако

از سدره نطع سازد و از عرش متکا

Аз ком ишқ бигузару роҳи ризои сипар

از کام عشق بگذر و راه رضا سپر

Зеро ки аз ризои ҳама ҳоҷат шавад раво

زیرا که از رضا همه حاجت شود روا

Чун ту муроди хеш бдлбр гузоштӣ

چون تو مراد خویش بدلبر گذاشتی

Ҳар дами ҳазор гӯна муродат диҳад ато

هر دم هزار گونه مرادت دهد عطا

Сероб шуд чунонкӣ дигар тишнагӣ надид

سیراب شد چنانکه دگر تشنگی ندید

Ҳар кас ки роҳ ёфт бсрчшмаҳи ризо

هر کس که راه یافت بسرچشمه رضا

Гар орзӯии шоҳии малик ризо кунӣ

گر آرزوی شاهی ملک رضا کنی

Пайваста бош бандаи даргоҳи Муртазо

پیوسته باش بنده درگاه مرتضی

Сардори дайни Аҳмаду сардори дори фазл

سردار دین احمد و سردار دار فضل

Солори аҳли миллату султони асФё

سالار اهل ملت و سلطان اصفیا