Он мо ҳии ҷалолату ҳомии дайни ҳақ
آن ما حی جلالت و حامی دین حق
Он волии вилояти ҷони шоҳи авлиё
آن والی ولایت جان شاه اولیا
Домоди мстФои мълои алӣ ки ҳаст
داماد مصطفای معلا علی که هست
Хок дараш з рӯй шарафи каъбаи ъло
خاک درش ز روی شرف کعبه علا
Рӯҳи аломини амонат аз ӯ карда иқтибос
روح الامین امانت از او کرده اقتباس
Рӯҳи алқудси гирифта аз ӯ зинату баҳо
روح القدس گرفته از او زینت و بها
Одам хилофатасту броҳим хулат аст
آدم خلافتست و براهیم خلت است
Чун Нӯҳ муттақеаст ҳам аз қавли Мустафо
چون نوح متقی است هم از قول مصطفی
Мӯсоаст дар мҳобт ва исоаст дар вараъ
موسی است در مهابت و عیسی است در ورع
Ҷамшед дар ҷалолату Аҳмад дар астФо
جمشید در جلالت و احمد در اصطفا
Бигзор аҳвалӣ ва ду байн кист ҷузи алӣ
بگذار احولی و دو بین کیست جز علی
Маҷмӯъаи ҷамеъи камолоти анбиё
مجموعه جمیع کمالات انبیا
Гар зонка наси нФск нафасӣ шунида
گر زانکه نص نفسک نفسی شنیده
Доне ки астФоаст ҳамон айни артзо
دانی که اصطفا است همان عین ارتضا
Бишнос сари ояти даъвати бобтҳол
بشناس سر آیت دعوت بابتهال
Онҷо ки гуфт анФснои ҳазрати худо
آنجا که گفت انفسنا حضرت خدا
То ҳамчу офтоб шавад бар ту мнкшФ
تا همچو آفتاب شود بر تو منکشف
Кин мртзоаст нафаси Муҳамад дар артзо
کین مرتضا است نفس محمد در ارتضا
ӯро вилоятӣаст бтхсис аз худо
او را ولایتی است بتخصیص از خدا
Конрои баён ҳаме кунад эзад бо намо
کآنرا بیان همی کند ایزد با نما
эй остини давлати ту маншаи мурод
ای آستین دولت تو منشاء مراد
Ваии остони ҳурмати ту қиблаи дуо
وی آستان حرمت تو قبله دعا
Бар тораки ҷалоли ту тоҷ лъмрк аст
بر تارک جلال تو تاج لعمرک است
Бар қади кибриёии ту дибоҷи лоФтӣ
بر قد کبریای تو دیباج لافتی
Гарчи ягонае ва туро нест сонӣ Эй
گرچه یگانه ای و ترا نیست ثانی ای
Сонии тести ҳазрати иззат ба ҳилли ?утӣ
ثانی تست حضرت عزت به هل اتی
Неи не чаҳ ҳоҷатаст бтхсис ҳар чаҳ ҳақ
نی نی چه حاجت است بتخصیص هر چه حق
Гуфт аз барои Аҳмади мурсал ки дар сано
گفت از برای احمد مرسل که در ثنا
Он ҷумлаи санои бҳқиқти санои суст
آن جمله ثنا بحقیقت ثنای سست
Ҷони ту ҷон ӯст бадан гарчи шуд дўто
جان تو جان اوست بدن گرچه شد دوتا
эй авлиёи зи хирмани ҷӯади ту хӯшаи чин
ای اولیا ز خرمن جود تو خوشه چین
Ваии асФёи зи ганҷи атои ту бо наво
وی اصفیا ز گنج عطای تو با نوا
Ҳам ақлро муаллими лутфат шудаи адиб
هم عقل را معلم لطفت شده ادیب
Ҳам халқро муфарраҳи хилқат шудаи шифо
هم خلق را مفرح خلقت شده شفا
Бо раъии равшанат чаҳ занад моҳи осмон
با رأی روشنت چه زند ماه آسمان
Дар пеши офтоб чаҳ партав диҳад сҳо
در پیش آفتاب چه پرتو دهد سها
Ёдӣ накард ҳечкас аз хоҷаи халил
یادی نکرد هیچکس از خواجه خلیل
Чун фазли ту кушоди сари суфраи сахо
چون فضل تو گشاد سر سفره سخا
Бо ин ҳамаи Наим ва чунин бахшиши азим
با این همه نعیم و چنین بخشش عظیم
Охири раво буд ман бечораи ношто
آخر روا بود من بیچاره ناشتا
Умрӣаст то ҳусайни ҷигари хаста монда аст
عمری است تا حسین جگر خسته مانده است
Дар дасти аҳли нафаси гирифтори сад бало
در دست اهل نفس گرفتار صد بلا
Дар крб ва дар балои сифати ибтилои ман
در کرب و در بلا صفت ابتلای من
Шоҳои ҳамон ҳадис ҳусайнасту Карбало
شاها همان حدیث حسین است و کربلا
Имрӯзи дасти гир ки аз по фитода ам
امروز دست گیر که از پا فتاده ام
Охир на дасти ман ту гирифтӣ дар ибтидо
آخر نه دست من تو گرفتی در ابتدا
Рӯй ниёз бар дар фазлат ниҳода ам
روی نیاز بر در فضلت نهاده ام
эй хоки остони ту беҳтари зи кимиё
ای خاک آستان تو بهتر ز کیمیا
Чун дар бар остони туам бар умеди боз
چون در بر آستان توام بر امید باز
Борӣ бигӯ ки ҳалқа бигӯаш манӣ даро
باری بگو که حلقه بگوش منی درا
Кӯҳи иродатам мутазалзил наме шавад
کوه ارادتم متزلزل نمی شود
Луи бсти алҷболу луи дкти алсмо
لو بثت الجبال و لو دکت السما