То ман хаёли оризи ту нақш баста ам

تا من خیال عارض تو نقش بسته‌ام

Нақши ҳавои зи лавҳи дили хеш шаста ам

نقش هوا ز لوح دل خویش شسته‌ام

Ҷустами з қайд ҳастӣ ва аз нанги офият

جستم ز قید هستی و از ننگ عافیت

Вази доми он слосл мишкӣн наҷуста ам

وز دام آن سلاسل مشکین نجسته‌ام

Чун дар каманди ишқи ту ҷонам асир шуд

چون در کمند عشق تو جانم اسیر شد

Аз банди илму васвасаи ақл руста ам

از بند علم و وسوسهٔ عقل رسته‌ام

То дасти меҳнати ту гиребон ҷон гирифт

تا دست محنت تو گریبان جان گرفت

Ман дасту дили з доман ҳастӣ гусаста ам

من دست و دل ز دامن هستی گسسته‌ام

эй мӯниси шикаста дилон кун аноятӣ

ای مونس شکسته دلان کن عنایتی

Аз рӯй марҳамат ки басии дил шикаста ам

از روی مرحمت که بسی دل شکسته‌ام

Ту офтоби давлат ва ман тираи рӯзгор

تو آفتاب دولت و من تیره روزگار

Ту исои замона ва ман сина хаста ам

تو عیسی زمانه و من سینه خسته‌ام

Хокам ба бод додӣ ва ҷонам бсухтӣ

خاکم به باد دادی و جانم بسوختی

Ҷурмами ҳамин ки дил ба ҳавои ту баста ам

جرمم همین که دل به هوای تو بسته‌ام

Бинмоӣ моҳи давлати худ то ба давлатат

بنمای ماه دولت خود تا به دولتت

Ояд ду асбаи толеъи бахт хуҷаста ам

آید دو اسبه طالع بخت خجسته‌ام

Шуд солҳо ки дар талаби васл чун ҳусайн

شد سال‌ها که در طلب وصل چون حسین

Ман бар умеди ваъда фардо нишаста ам

من بر امید وعده فردا نشسته‌ام