эй гашта масти ишқати рӯзи аласти ҷонам

ای گشته مست عشقت روز الست جانم

Мастӣ ҷон бимонад рӯзӣ ки ман нмонм

مستی جان بماند روزی که من نمانم

Ҳар заррае зи хоками сармаст ишқ бошад

هر ذره ای ز خاکم سرمست عشق باشد

Чун зарра ҳо барояд аз хоки устихонам

چون ذره ها برآید از خاک استخوانم

Фикри биҳишт ва дӯзах доранд аҳли дониш

فکر بهشت و دوزخ دارند اهل دانش

Ман масти ишқи ҷонони фориғи зи ин ва онам

من مست عشق جانان فارغ ز این و آنم

Гуфтӣ бғири мангаргар толиби ҳабибӣ

گفتی بغیر منگر گر طالب حبیبی

Валлоҳ ки дар ду гетии ғайр аз ту ман надонам

والله که در دو گیتی غیر از تو من ندانم

Аз рӯй меҳрбонӣ эй маи биёи хиромон

از روی مهربانی ای مه بیا خرامان

То нақди ҷону дилро дар пой ту фишонам

تا نقد جان و دل را در پای تو فشانم

Чун ҳечкас нишоне бо худ наёфт аз ту

چون هیچکس نشانی با خود نیافت از تو

Дар ҷустани нишонат аз хеш бе нишонам

در جستن نشانت از خویش بی نشانم

Асрори ишқ ҷонон донам ҳусайни лекин

اسرار عشق جانان دانم حسین لیکن

Чун муҳаррамӣ надорам гуфтани нмитўонм

چون محرمی ندارم گفتن نمیتوانم