Ёрб маи тобони ман ё нур раббонӣаст ин

یارب مه تابان من یا نور ربانی است این

Исои чорами осмон ё Юсуф сонӣаст ин

عیسی چارم آسمان یا یوسف ثانی است این

Фарроши дардаши сӯй дил омад ки ҷорубӣ занад

فراش دردش سوی دل آمد که جاروبی زند

Дар хона ғавғо дид ва гуфт ёрб чаҳ афғонӣаст ин

در خانه غوغا دید و گفت یارب چه افغانی است این

Хлўтсрои хоси шаҳ ва онгаҳ дар ӯ номаҳрамон

خلوتسرای خاص شه و آنگه در او نامحرمان

Зинсон раво дорад касе охир чаҳ ҳайвонӣаст ин

زینسان روا دارد کسی آخر چه حیوانی است این

Берун кашид он ҷумларо аз ишқ оварад оташӣ

بیرون کشید آن جمله را از عشق آورد آتشی

Месӯхт бому хонаро гуфтам мусулмонӣаст ин

میسوخت بام و خانه را گفتم مسلمانی است این

Гуфто ки эй нодон бирав кандар залолии ту гарав

گفتا که ای نادان برو کاندر ضلالی تو گرو

Бе ту ва на ин рахти ту дар хӯрд султонӣаст ин

بی تو و نه این رخت تو در خورد سلطانی است این

Чун хона шуд пок аз ҳама оварад тахт ва рахтҳо

چون خانه شد پاک از همه آورد تخت و رختها

Гуфто ки мидорши нигаҳ каз фазл раббонӣаст ин

گفتا که میدارش نگه کز فضل ربانی است این

Ногоҳ омад ҷазбае ва озод кард аз ман маро

ناگاه آمد جذبه ای و آزاد کرد از من مرا

Гуфтам шаҳаст ин гуфт неи човуш хоқонӣаст ин

گفتم شهست این گفت نی چاوش خاقانی است این

Вонгоаҳ омад пуртӯии оташ кашӣ ҳастӣ кашӣ

وانگاه آمد پرتوی آتش کشی هستی کشی

Чун рафтам аз худ гуфт ин сбҳот субҳонӣаст ин

چون رفتم از خود گفت این سبحات سبحانی است این

Ин баси рухи дилдор худ дидам бичишам ёри худ

این بس رخ دلدار خود دیدم بچشم یار خود

Бихўд шунидам ин Нидои конўор раҳмонӣаст ин

بیخود شنیدم این ندا کانوار رحمانی است این

Хомӯш кун акнӯн ҳусайни конҷои нмигнҷди сухан

خاموش کن اکنون حسین کانجا نمیگنجد سخن

Зин пас бигард тани матни косоиш ҷонӣаст ин

زین پس بگرد تن متن کآسایش جانی است این

Ғурбат чу дарбон бар дараш бинишаст ва ронад ағёр ро

غربت چو دربان بر درش بنشست و راند اغیار را

Ман низ рафтам гуфт рӯи ҳангом дарбонеаст ин

من نیز رفتم گفت رو هنگام دربانی است این