Бар ҷигар обам намонад аз оташи савдоӣ ӯ

بر جگر آبم نماند از آتش سودای او

Хоки раҳи гаштам дар ин савдо ки бӯсами пой ӯ

خاک ره گشتم در این سودا که بوسم پای او

Бастам аз ғайрат дар дилро биравӣ ғайри дӯст

بستم از غیرت در دل را بروی غیر دوست

То ки хлўтхонаҳи чашм дилам шуд ҷой ӯ

تا که خلوتخانه چشم دلم شد جای او

Дорам аз ҷинати фароғат бо рухи ҷони парвариш

دارم از جنت فراغت با رخ جان پرورش

Нестам пурвои тӯбо бо қади раъноӣ ӯ

نیستم پروای طوبی با قد رعنای او

Сокинони олам боло ниҳанд аз рӯй фахр

ساکنان عالم بالا نهند از روی فخر

Сар бар он хокӣ ки бунаади пой бар болой ӯ

سر بر آن خاکی که بنهد پای بر بالای او

Сунбули андари боғи печидаи зи дасти турра аш

سنبل اندر باغ پیچیده ز دست طره اش

Лола бар дил доғ дорад аз рухи зебоӣ ӯ

لاله بر دل داغ دارد از رخ زیبای او

Гар надидӣ руста аз шукри набот инак бибин

گر ندیدی رسته از شکر نبات اینک ببین

Сабзаи хат бар лаби ширини шкрхоӣ ӯ

سبزه خط بر لب شیرین شکرخای او

Кулбаи торик ман хоҳам ки икшб то буруз

کلبه تاریک من خواهم که یکشب تا بروز

Рўшноӣӣ ёбад аз рӯй ҷаҳони орой ӯ

روشنائی یابد از روی جهان آرای او

Гар зи даст ман равад сармояи суди ду кун

گر ز دست من رود سرمایه سود دو کون

Пой натавонам кашӣдан боз аз савдоӣ ӯ

پای نتوانم کشیدن باز از سودای او

Аз сари кӯяш ба ҷинат рӯй кӣ оради ҳусайн

از سر کویش به جنت روی کی آرد حسین

Нест ғайр аз кӯии ҷонони ҷинати алмأўоӣ ӯ

نیست غیر از کوی جانان جنت المأوای او