Халқи олам бҷмолт нигаронанд эй дӯст

خلق عالم بجمالت نگرانند ای دوست

Вази ғамати наъраи занони ҷомаи дроннд эй дӯст

وز غمت نعره زنان جامه درانند ای دوست

Мо бар онем ки монанди ту мансӯрӣ нест

ما بر آنیم که مانند تو منصوری نیست

Ҳамаи арбоби назар низ бар онанд эй дӯст

همه ارباب نظر نیز بر آنند ای دوست

Оқилоне ки маломати зи ғам ишқ кунанд

عاقلانی که ملامت ز غم عشق کنند

Магар аз ҳасани рахти бихброннд эй дӯст

مگر از حسن رخت بیخبرانند ای دوست

Зоҳидии серумаи зи хоки қидмат гар назананд

زاهدان سرمه ز خاک قدمت گر نزنند

Зоҳир онаст ки бас бебсроннд эй дӯст

ظاهر آنست که بس بی بصرانند ای دوست

Мухлисоне ки назар бар чу ту Мансур кунанд

مخلصانی که نظر بر چو تو منصور کنند

Не чу асҳоби ҳавои каҷи нзроннд эй дӯст

نی چو اصحاب هوا کج نظرانند ای دوست

Хоки поӣӣ ки бҷони зинати афсари созанд

خاک پائی که بجان زینت افسر سازند

Сарвароне ки ҳама тоҷ варонанд эй дӯст

سرورانی که همه تاج ورانند ای دوست

Чун ҳусайн аз ҳамаи мухлистару бечора тар аст

چون حسین از همه مخلص تر و بیچاره تر است

Аз чаҳ махсӯси анояти дгроннд эй дӯст

از چه مخصوص عنایت دگرانند ای دوست