Дӯши маро рух намӯд дилбари рўҳонӣӣ

دوش مرا رخ نمود دلبر روحانئی

Дод бадасти дилами сбҳаҳи сбҳонӣӣ

داد بدست دلم سبحه سبحانئی

Ман чу бФрмон ӯ сбҳаҳ гирифтам бадаст

من چو بفرمان او سبحه گرفتم بدست

Баради зи ман дайну дил аз раҳи пнҳонӣӣ

برد ز من دین و دل از ره پنهانئی

Гашти дилами маст ӯ ҷон шуда побаст ӯ

گشت دلم مست او جان شده پابست او

Хӯрдаи ҳам аз даст ӯ бодаи ҷононӣӣ

خورده هم از دست او باده جانانئی

Сӯии ман шаҳ нишон кард ҷнибти равон

سوی من شه نشان کرد جنیبت روان

Кард дар иқлӣми ҷони ғорати слтонӣӣ

کرد در اقلیم جان غارت سلطانئی

Он шаҳи пари макр ва фан дошт харобии ман

آن شه پر مکر و فن داشت خرابی من

То бунаад аз карами ганҷи бўиронӣӣ

تا بنهد از کرم گنج بویرانئی

Оҳ ки аз ишқи дӯсти кини ҳама фитна азуаст

آه که از عشق دوست کین همه فتنه ازوست

Обид дерина шуд ошиқи рҳбонӣӣ

عابد دیرینه شد عاشق رهبانئی

Кард з худ ?фонем дод парешонем

کرد ز خود فانیم داد پریشانیم

Барад мусулмонем оҳи мслмонӣӣ

برد مسلمانیم آه مسلمانئی

Стўти ишқи ҷалили сохта беқолу қил

سطوت عشق جلیل ساخته بی قال و قیل

Хӯни диламро сиблат бар хатари ҷонӣӣ

خون دلم را سبیل بر خطر جانئی

Оҳ ки аз бихўдии ман чаҳ шағаб ҳо кунам

آه که از بیخودی من چه شغب ها کنم

Гар накунад шоҳи ман расми нгҳбонӣӣ

گر نکند شاه من رسم نگهبانئی

Дӯст чу омад аён рафт ҳусайн аз миён

دوست چو آمد عیان رفت حسین از میان

Орӣа дорад бадуш халъати ансонӣӣ

عاریه دارد بدوش خلعت انسانئی