эй дил чаҳ шуд ки хушк ватар ғам бсухтӣ
ای دل چه شد که خشک و تر غم بسوختی
Ҷонҳои мо зи оҳ дамодам бсухтӣ
جانهای ما ز آه دمادم بسوختی
Оташи бҳФти хайма гардун задӣ зи оҳ
آتش بهفت خیمه گردون زدی ز آه
Вази нолаи чори гӯша олам бсухтӣ
وز ناله چار گوشه عالم بسوختی
Сабру қарору ҷону дили ман зи ҳиҷри дӯст
صبر و قرار و جان و دل من ز هجر دوست
Бар ҳам задӣ ва он ҳама дар ҳам бсухтӣ
بر هم زدی و آن همه در هم بسوختی
Дарди турои табиби даво чун кунад ки ту
درد ترا طبیب دوا چون کند که تو
Ҷони ҳазор исо Марям бсухтӣ
جان هزار عیسی مریم بسوختی
Гуфтам ки марҳамии бунаӣ бар ҷароҳатам
گفتم که مرهمی بنهی بر جراحتم
Он ҳам биҷой додан марҳам бсухтӣ
آن هم بجای دادن مرهم بسوختی
Охир чаҳ шуд ҳусайн ки аз дӯди оҳи хеш
آخر چه شد حسین که از دود آه خویش
Кишти умеду дӯда ӯ ҳам бсухтӣ
کشت امید و دوده او هم بسوختی