Гулии нозуки зи гулзори маъонӣ

گلی نازک ز گلزار معانی

Шукуфта буд бар шохи ҷавонӣ

شکفته بود بر شاخ جوانی

Дариғо кончнон гул ёфт офат

دریغا کانچنان گل یافت آفت

Аз осеби дам сард хазоне

از آسیب دم سرد خزانی

Дариғо дар фироқ рӯй он гул

دریغا در فراق روی آن گل

Хазон шуд навбаҳори зиндагонӣ

خزان شد نوبهار زندگانی

Гул аз дастам бадар рафт ва нарафта аст

گل از دستم بدر رفت و نرفته است

зи пои ҷони ман хор наоне

ز پای جان من خار نهانی

Ту эй осӯдаи дил захмӣ нахурда

تو ای آسوده دل زخمی نخورده

зи ҳоли зори маҷрӯҳон чаҳ доне

ز حال زار مجروحان چه دانی

Кҷоӣӣ эй аниси хотири ман

کجائی ای انیس خاطر من

Ки мақсӯди дилу матлӯби ҷонӣ

که مقصود دل و مطلوب جانی

Ту будӣ коми ҷонам чун бирафтӣ

تو بودی کام جانم چون برفتی

Нахоҳам ман аз ин пас зиндагонӣ

نخواهم من از این پس زندگانی

зи по афтодаам Лутфӣ бифармоӣ

ز پا افتاده ام لطفی بفرمای

Агар дастам гирифтани митўонӣ

اگر دستم گرفتن میتوانی

Ҳусайн омода кун зоди раҳи хеш

حسین آماده کن زاد ره خویش

Ду се рӯзӣ ки ӣнҷои миҳмонӣ

دو سه روزی که اینجا میهمانی