Гавҳари дарҷи ҷалолати моҳи бурҷи салтанат
گوهر درج جلالت ماه برج سلطنت
Офтоби авҷи иззати шоҳи фавҷи авлиё
آفتاب اوج عزت شاه فوج اولیا
Мустафоу Муртазо ҳар чанд фахр оламанд
مصطفی و مرتضی هر چند فخر عالمند
Аз вуҷӯд ӯст фахри Мустафоу Муртазо
از وجود اوست فخر مصطفی و مرتضی
Бӯда олам аз суҷудаши қиблаи рӯҳонӣон
بوده عالم از سجودش قبله روحانیان
Гашти олам аз вуҷӯдаши шоҳи тахти аҷтбо
گشت عالم از وجودش شاه تخت اجتبا
Чашми ақл аз тўтёии хоки қабраши бардаи нур
چشم عقل از توتیای خاک قبرش برده نور
Ҷони халқ аз халқи рӯҳи афзой ӯ дидаи шифо
جان خلق از خلق روح افزای او دیده شفا
Чун барроқи барқи ҷунбиши қадар ӯ дар тохта
چون براق برق جنبش قدر او در تاخته
Арши нтъши омада хуршед гашта муттако
عرش نطعش آمده خورشید گشته متکا
Зот бо ҷӯаду суҷудаш буд аз абнои Нӯҳ
ذات با جود و سجودش بود از ابنای نوح
Киштяш зон ёфт бар ҷўдии маҳали устуво
کشتیش زان یافت بر جودی محل استوا
Чун яке буд аз дуъогӯёни ҷон ӯ халил
چون یکی بود از دعاگویان جان او خلیل
Оташи намруд бар ваии гашти боғи длгшо
آتش نمرود بر وی گشت باغ دلگشا
Гар сулаймони лиззати фақраши дамии дарёфтӣ
گر سلیمان لذت فقرش دمی دریافتی
Кӣ талаб кардӣ зи эзади маликату тоҷу ливо
کی طلب کردی ز ایزد ملکت و تاج و لوا
Аввалин ва охирин чун аз камолаш воқифанд
اولین و آخرین چون از کمالش واقفند
Аз камолаши баҳра Эй мехост Мӯсо дар дуо
از کمالش بهره ای میخواست موسی در دعا
Аз дами покаш насимӣ дошт анфоси Масеҳ
از دم پاکش نسیمی داشت انفاس مسیح
Зон сабаб ҳар дардро буд аз дами исои даво
زان سبب هر درد را بود از دم عیسی دوا
Назул ирфон мечарад пайвастаи Рахши ҳимматаш
نزل عرفان میچرد پیوسته رخش همتش
Андари он ҳазрат ки не чунаст онҷои не чаро
اندر آن حضرت که نی چونست آنجا نی چرا
Атфи домони камолаши ҷайби дибоҷи карам
عطف دامان کمالش جیب دیباج کرم
Хоки даргоҳи ҷалолаши зевари тоҷи вафо
خاک درگاه جلالش زیور تاج وفا
Бо фурӯғ рӯй ӯ меҳр аз зё кӣ дам занад
با فروغ روی او مهر از ضیا کی دم زند
Ҷуз бидон рўӣӣ ки набӯд андар ӯ ҳаргизи ҳаё
جز بدان روئی که نبود اندر او هرگز حیا
Остонаши сидрау ҷоруби пари Ҷабраил
آستانش سدره و جاروب پر جبرئیل
Ҷабраили ин сидра ёбад бас буд бе мунтаҳо
جبرئیل این سدره یابد بس بود بی منتها
эй саводи хобгоҳати нури чашми малики дайн
ای سواد خوابگاهت نور چشم ملک دین
Ваии ҳарими боргоҳати каъбаи ъзу ъло
وی حریم بارگاهت کعبه عز و علا
Мӯии ънбрсои ту таъбири воллили омада
موی عنبرسای تو تعبیر واللیل آمده
Рӯй рӯҳи афзои ту таъбири срўолзҳӣ
روی روح افزای تو تعبیر سروالضحی
Гирди саҳни равзаи ?ут бар фарқи миллати тоҷи сар
گرد صحن روضه ات بر فرق ملت تاج سر
Хокпои Машҳадат дар чашми давлати тўтё
خاکپای مشهدت در چشم دولت توتیا
Зоби чашми ошиқони даргаати тӯбои ?лаам
زاب چشم عاشقان درگهت طوبی لهم
Тӯбоу фирдавс аъло ёфта нашаву намо
طوبی و فردوس اعلا یافته نشو و نما
Дар вафотати абр бо сад нолаи борандаи зи ашг
در وفاتت ابر با صد ناله بارنده ز اشگ
Дар азояти осмони пӯшидаи ин нили вто
در عزایت آسمان پوشیده این نیل وطا
Остонат бӯса дода ҳар сабоҳии офтоб
آستانت بوسه داده هر صباحی آفتاب
То тавонад шуд магари қандили ин давлати саро
تا تواند شد مگر قندیل این دولت سرا
Фахри обоӣти набии махсӯси мо зоғи албср
فخر آبائت نبی مخصوص ما زاغ البصر
Ҷади аълояти алии султони малики анмо
جد اعلایت علی سلطان ملک انما
Ҳеҷ сонӣ нест ҷадатро вале сонӣ ӯст
هیچ ثانی نیست جدت را ولی ثانی اوست
Ҳазрати иззати зи баҳри иззаташ дар ҳилли ?утӣ
حضرت عزت ز بهر عزتش در هل اتی
эй амӣралмуъминӣн эй қурраи алъайн алрасул
ای امیرالمؤمنین ای قرة العین الرسول
эй эмом аламтқин эй раҳнамои авлиё
ای امام المتقین ای رهنمای اولیا
Ман саноят чун тавонам гуфт эй султон ки ҳаст
من ثنایت چون توانم گفت ای سلطان که هست
Нафаси нотиқро забони нутқи абкми зини сано
نفس ناطق را زبان نطق ابکم زین ثنا
Ақли кул бегона дорад хешро аз наъти ту
عقل کل بیگانه دارد خویش را از نعت تو
Ман дар ин дарбории охир чун намоями ошно
من در این درباری آخر چون نمایم آشنا
Бандаро дар пеши маддоҳони даргоҳат чаҳ қадар
بنده را در پیش مداحان درگاهت چه قدر
Худ бар хуршеди тобон кӣ диҳад партави сҳо
خود بر خورشید تابان کی دهد پرتو سها
Лек зойеъ кардаам умр аз мдиҳ ҳар касе
لیک ضایع کرده ام عمر از مدیح هر کسی
Умр зойеъ кардаро мисозм аз наътати қазо
عمر ضایع کرده را میسازم از نعتت قضا
Миси косади мибрм бо ҷинси фосиди сӯии ту
مس کاسد میبرم با جنس فاسد سوی تو
Охир эй хок дарат сармоя ҳар кимиё
آخر ای خاک درت سرمایه هر کیمیا
То бнокомӣ ҷудо шуд зи остони ту серум
تا بناکامی جدا شد ز آستان تو سرم
Нест доғи ғами зи ҷону ашкам аз дидаи ҷудо
نیست داغ غم ز جان و اشکم از دیده جدا
Чун ҳусайни Карбалои давр аз ту бечораи ҳусайн
چون حسین کربلا دور از تو بیچاره حسین
Мегузорад андари ин хоразм бо крбу бало
میگذارد اندر این خوارزم با کرب و بلا