Тлъи алъшқи ман варои ҳиҷоб

طلع العشق من ورای حجاب

ФоФтҳўолъин ё аввалии алолбоб

فافتحوالعین یا اولی الالباب

Ҳамаи офоқ аз таҷаллии ишқ

همه آفاق از تجلی عشق

Пар шуд аз офтоби ъолмтоб

پر شد از آفتاب عالمتاب

Дӯст дар хона беҳиҷоб нишаст

دوست در خانه بی حجاب نشست

ЪинўолҳоФзин ъанд албоб

عینوالحافظین عند الباب

Сор доруссалом манеҳ албит

صار دارالسلام منه البیت

Фоди хлўои фӣаи аиҳо алои ҳубоб

فاد خلوا فیه ایها الا حباب

Восмъўои ман лисони раҳмата

واسمعوا من لسان رحمته

Тбтмўохолдин ё асҳоб

طبتمواخالدین یا اصحاب

Беадаб бар бисот пой манеҳ

بی ادب بر بساط پای منه

Ишқ худ чист србсри одоб

عشق خود چیست سربسر آداب

Баҳри меҳмоняши муҳайёи соз

بهر مهمانیش مهیا ساز

Аз дилу дидаи ?ути кабобу шароб

از دل و دیده ات کباب و شراب

Баҳри тугар хароби гашти ҳусайн

بهر تو گر خراب گشت حسین

Ганҷ шоҳӣ биҷӯ бкнҷи хароб

گنج شاهی بجو بکنج خراب

Ишқи маънии шинос пайдо кун

عشق معنی شناس پیدا کن

Баъд аз он ин ҳадисро дарёб

بعد از آن این حدیث را دریاب

Ки ҷаҳон сӯратасту маънии ёр

که جهان صورتست و معنی یار

Лӣси фии ?илдори ғайраи диёр

لیس فی الدار غیره دیار

эй дил ар ишқи дилрабои дорӣ

ای دل ار عشق دلربا داری

Сари савдои худ чаро дорӣ

سر سودای خود چرا داری

Дар тариқи вафои з рӯй сафо

در طریق وفا ز روی صفا

Ҷон кун эсор агар вафои дорӣ

جان کن ایثار اگر وفا داری

Далқи фонӣ агар бирафт чаҳ бок

دلق فانی اگر برفت چه باک

Каз бақои абади қабои дорӣ

کز بقای ابد قبا داری

Бугсал аз ғайри дӯст аз ғайрат

بگسل از غیر دوست از غیرت

Ту биҷузи дӯсти худ крои дорӣ

تو بجز دوست خود کرا داری

Қалб дар бутаи балои бгдоз

قلب در بوته بلا بگداز

Гар сари илми кимиёи дорӣ

گر سر علم کیمیا داری

Ёри андари канори микшдт

یار اندر کنار میکشدت

Зу ҷдоӣӣ чаро равои дорӣ

زو جدائی چرا روا داری

ӯ чу як лаҳза нест аз ту ҷудо

او چو یک لحظه نیست از تو جدا

Чанд худро аз ӯ ҷудои дорӣ

چند خود را از او جدا داری

Нест кибру риёи сазоворат

نیست کبر و ریا سزاوارت

Ки сифатҳои кибриёи дорӣ

که صفتهای کبریا داری

Чанд гўӣӣ ки ҳеҷ нест маро

چند گوئی که هیچ نیست مرا

Ҳамаи дорӣ чу ишқи мо дорӣ

همه داری چو عشق ما داری

Бигузар аз сӯрат ва бигӯӣ ҳусайн

بگذر از صورت و بگوی حسین

Дили бмънӣ чу ошнои дорӣ

دل بمعنی چو آشنا داری

Ки ҷаҳон сӯратасту маънии ёр

که جهان صورتست و معنی یار

Лӣси фии ?илдори ғайраи диёр

لیس فی الدار غیره دیار

Ишқи ҷузи партав вилоят нест

عشق جز پرتو ولایت نیست

Ҷузи сафои дил ва аноят нест

جز صفای دل و عنایت نیست

Дафтари дарди ишқро кофӣ аст

دفتر درد عشق را کافی است

Дар ҳдоиаҳ аз ӯ ривоят нест

در هدایه از او روایت نیست

Домани ишқи гир дар раҳи дӯст

دامن عشق گیر در ره دوست

Ки ҷуз ӯ раҳбар ҳидоят нест

که جز او رهبر هدایت نیست

Дар мқомикаҳи ишқи бозоннд

در مقامیکه عشق بازانند

Ақлро дониш ва кифоят нест

عقل را دانش و کفایت نیست

Зон мсоҳФ ки сари ишқ дар ӯст

زان مصاحف که سر عشق در اوست

Сӯраи Юсуфии як оят нест

سوره یوسفی یک آیت نیست

Кӣ шиносии румузи мо аўҳӣ

کی شناسی رموز ما اوحی

Гар дар ояти туро дироят нест

گر در آیت ترا درایت نیست

Ишқ чун аз сифоти бичўнст

عشق چون از صفات بیچونست

Ҳаргизаши ибтидо ва ғоят нест

هرگزش ابتدا و غایت نیست

Ҳасани маъшӯқро чу нест карон

حسن معشوق را چو نیست کران

Илми ишқро ниҳоят нест

علم عشق را نهایت نیست

Ҳар дам аз дард ӯ бинол ҳусайн

هر دم از درد او بنال حسین

Дар раҳи дӯстӣ шикоят нест

در ره دوستی شکایت نیست

Чун бмънии расидае эй дил

چون بمعنی رسیده ای ای دل

Фоши гӯи ҳоҷат кноит нест

فاش گو حاجت کنایت نیست

Ки ҷаҳон сӯратасту маънии ёр

که جهان صورتست و معنی یار

Лӣси фии ?илдори ғайраи диёр

لیس فی الدار غیره دیار

эй мусаффои зи ту сабӯҳу сабоҳ

ای مصفا ز تو صبوح و صباح

Рӯҳи моро сакинаи бахш аз роҳ

روح ما را سکینه بخش از راح

Рӯҳи роҳати наёбад ар нарасад

روح راحت نیابد ار نرسد

Роҳи қудсии зи олами арвоҳ

راح قدسی ز عالم ارواح

Мтр бо захма Эй бизан ки аз ӯст

مطر با زخمه ای بزن که از اوست

Тоири рӯҳро ҷиноҳи нҷоҳ

طایر روح را جناح نجاح

Соқиои ҷуръаҳои ғайб бирез

ساقیا جرعه های غیب بریز

Бар сари хокён наме аФроҳ

بر سر خاکیان نمی افراح

Ҷон аз он ҷуръаҳост дили зинда

جان از آن جرعه هاست دل زنده

Ки з ақдоҳ кардаем қдоҳ

که ز اقداح کرده ایم قداح

Синаи мшкўаҳу дил зҷоҷаҳ ӯст

سینه مشکوة و دل زجاجه اوست

Нури ишқи рахт дар ӯ мисбоҳ

نور عشق رخت در او مصباح

Дар дилҳои мо бъолми ғайб

در دلهای ما بعالم غیب

Ту брҳмти гушой эй фаттоҳ

تو برحمت گشای ای فتاح

Кашфи сар кӣ барояд аз кшоФ

کشف سر کی برآید از کشاف

Қуфли дил кӣ кушояд аз мифтоҳ

قفل دل کی گشاید از مفتاح

Лавҳи дилро башу ҳусайн аз ғайр

لوح دل را بشو حسین از غیر

То ба бинии навишта бар алвоҳ

تا به بینی نوشته بر الواح

Ки ҷаҳон сӯратасту маънии ёр

که جهان صورتست و معنی یار

Лӣси фии ?илдори ғайраи диёр

لیس فی الدار غیره دیار

эй дил ар ошнои ин кўӣӣ

ای دل ار آشنای این کوئی

Васли бегонагон чаҳ миҷўӣӣ

وصل بیگانگان چه میجوئی

Бигузар аз худ ки дар ҳарими висол

بگذر از خود که در حریم وصال

Дрнгнҷӣ агарчӣ як мўӣӣ

درنگنجی اگرچه یک موئی

Шаста гардад гилӣми иқболат

شسته گردد گلیم اقبالت

Даст аз хештан агар шўӣӣ

دست از خویشتن اگر شوئی

Рақс ҳо кун зи захми чавгонаш

رقص ها کن ز زخم چوگانش

Ки бмидони ишқ чун гўӣӣ

که بمیدان عشق چون گوئی

Ҷӯии ҷӯёни басӯии дарёи рӯ

جوی جویان بسوی دریا رو

Аз чаҳ саргаштаи андари ин ҷўӣӣ

از چه سرگشته اندر این جوئی

Чун бидон баҳри ошнои гаштӣ

چون بدان بحر آشنا گشتی

Бикаш аз тани либос дар тўӣӣ

بکش از تن لباس در توئی

Ғарқаи баҳри ваҳдат ар бошӣ

غرقه بحر وحدت ار باشی

Худ намонад тўӣӣ ва ҳам аўӣӣ

خود نماند توئی و هم اوئی

Рӯи сӯй ломакон биор ҳусайн

رو سوی لامکان بیار حسین

То барии раҳи басӯи бе сўӣӣ

تا بری ره بسوی بی سوئی

Чун бмънӣ раседӣ аз сӯрат

چون بمعنی رسیدی از صورت

Аз ту зебо буд агар гўӣӣ

از تو زیبا بود اگر گوئی

Ки ҷаҳон сӯратасту маънии ёр

که جهان صورتست و معنی یار

Лӣси фии ?илдори ғайраи диёр

لیس فی الدار غیره دیار

Турфа беном ва бенишон ки манам

طرفه بی نام و بی نشان که منم

Булъаҷаби зоҳиру ниҳон ки манам

بوالعجب ظاهر و نهان که منم

Чун ту бо хештани гирифторӣ

چون تو با خویشتن گرفتاری

Кӣ шиносии марои чунон ки манам

کی شناسی مرا چنان که منم

Бхдои ним чу наме арзад

بخدا نیم چو نمی ارزد

Ду ҷаҳони андари он ҷаҳон ки манам

دو جهان اندر آن جهان که منم

На фалакро ҳубоби бишуморам

نه فلک را حباب بشمارم

Дар чунин баҳри бекарон ки манам

در چنین بحر بیکران که منم

Ҷумла аз ман хабар диҳанд валек

جمله از من خبر دهند ولیک

Бзбон номдаҳаст он ки манам

بزبان نامده است آن که منم

Гарчи онам ки ту намайдонӣ

گرچه آنم که تو نمیدانی

Ончии дониста Эй бидон ки манам

آنچه دانسته ای بدان که منم

Баста бошад ҳамеша роҳи фано

بسته باشد همیشه راه فنا

Дар чунин малики ҷовдон ки манам

در چنین ملک جاودان که منم

Гуфтӣам аз ҳусайни гири канор

گفتی ام از حسین گیر کنار

Кӯи канори андари ин миён ки манам

کو کنار اندر این میان که منم

эй маъонӣ шинос нест бадеъ

ای معانی شناس نیست بدیع

Гар бигӯям дар ин баён ки манам

گر بگویم در این بیان که منم

Ки ҷаҳон сӯратасту маънии ёр

که جهان صورتست و معنی یار

Лӣси фии ?илдори ғайраи диёр

لیس فی الدار غیره دیار

эй дили мубталоӣ ҳар ҷоӣӣ

ای دل مبتلای هر جائی

Андари ин хокдон чаҳ мипоӣӣ

اندر این خاکدان چه میپائی

Камтарини ошиёнаи ?ут сидра аст

کمترین آشیانه ات سدره است

Чунки парвози боли бгшоӣӣ

چونکه پرواز بال بگشائی

Қудсён бар ту ҷумла рашк баранд

قدسیان بر تو جمله رشک برند

Гар ту икдми ҷамоли бнмоӣӣ

گر تو یکدم جمال بنمائی

Васфи зотат наметавонам гуфт

وصف ذاتت نمی توانم گفت

Ки ту андари сифат наме оӣӣ

که تو اندر صفت نمی آئی

Қатрае чун ббҳри ғарқаи шӯй

قطره ای چون ببحر غرقه شوی

Гоҳи мавҷӣу гоҳи дрёӣӣ

گاه موجی و گاه دریائی

Худ зи дарёи шинав ки мегуяд

خود ز دریا شنو که میگوید

Мо тўӣим эй ҳабиби ту моӣӣ

ما توئیم ای حبیب تو مائی

Ҳам ту дар худ ҷамол мо бингар

هم تو در خود جمال ما بنگر

Ки ту ойинаи мсФоӣӣ

که تو آئینه مصفائی

Балки ҳам нозирӣ ва ҳам манзур

بلکه هم ناظری و هم منظور

Андари он мартабат ки иктоӣӣ

اندر آن مرتبت که یکتائی

Аз ту зебади ҳусайн агар гўӣӣ

از تو زیبد حسین اگر گوئی

Чун бичишам ҳабиби биноӣӣ

چون بچشم حبیب بینائی

Ки ҷаҳон сӯратасту маънии ёр

که جهان صورتست و معنی یار

Лӣси фии ?илдори ғайраи диёр

لیس فی الدار غیره دیار

Мазҳари сари кибриёи моӣим

مظهر سر کبریا مائیم

Сояи раҳмати худои моӣим

سایه رحمت خدا مائیم

Ту миси носараи бмо бисёр

تو مس ناسره بما بسیار

Онгаҳе байн ки кимиёи моӣим

آنگهی بین که کیمیا مائیم

Қатрае гавҳарӣ кунем аз онк

قطره ای گوهری کنیم از آنک

Баҳри файёз бо сафои моӣим

بحر فیاض با صفا مائیم

Хизр аз мо чашид оби ҳаёт

خضر از ما چشید آب حیات

Зонка сарчашмаи бақои моӣим

زانکه سرچشمه بقا مائیم

Роҳи дарёии ваҳдат аз мо пресс

راه دریای وحدت از ما پرس

Кандар он баҳри ошнои моӣим

کاندر آن بحر آشنا مائیم

Нақши дидори дӯст дар мо байн

نقش دیدار دوست در ما بین

Зонка ойинаи лақои моӣим

زانکه آئینه لقا مائیم

Дар ақолими аҷтбои имрӯз

در اقالیم اجتبا امروز

Соҳиби рояту ливои моӣим

صاحب رایت و لوا مائیم

Ҳар марӣзии зи мо шифо ёбад

هر مریضی ز ما شفا یابد

Ки масеҳои ҷонФзои моӣим

که مسیحای جانفزا مائیم

Ҷони олам агарчӣ ҷононст

جان عالم اگرچه جانانست

Мо наёрем гуфт то моӣим

ما نیاریم گفت تا مائیم

Ки ҷаҳон сӯратасту маънии ёр

که جهان صورتست و معنی یار

Лӣси фии ?илдори ғайраи диёр

لیس فی الدار غیره دیار

Охири ?иҷони ҷумлаи ашёи ту

آخر ایجان جمله اشیا تو

Ҳам наоне ва ҳам ҳувайдои ту

هم نهانی و هم هویدا تو

Парда аз коиноти сохта Эй

پرده از کاینات ساخته ای

Дар пас пардаи ошкорои ту

در پس پرده آشکارا تو

Дар пас пардаҳои гӯногӯн

در پس پرده های گوناگون

Ҳам тамошогару тамошои ту

هم تماشاگر و تماشا تو

Дар мқомикаҳи нафй ва исботаст

در مقامیکه نفی و اثباتست

Мо ҳамаи лои маҳзу алои ту

ما همه لای محض و الا تو

Ҳамаи тан чашм гаштаам эй ишқ

همه تن چشم گشته ام ای عشق

То нмоӣии ҷамоли худро ту

تا نمائی جمال خود را تو

Ту баҳри чеҳра Эй намӯда ҷамол

تو بهر چهره ای نموده جمال

Ҳам баҳр дида гашта бинои ту

هم بهر دیده گشته بینا تو

Аз сари нозирӣу манзурӣ

از سر ناظری و منظوری

Гоҳи маҷнӯну гоҳи Лайлои ту

گاه مجنون و گاه لیلا تو

Вази тариқи зуҳӯри сари бутун

وز طریق ظهور سر بطون

Зоҳири моу ботини мо ту

ظاهر ما و باطن ما تو

Бор дигар бигӯӣ чун ҳастӣ

بار دیگر بگوی چون هستی

Бзбони ҳусайн гуё ту

بزبان حسین گویا تو

Ки ҷаҳон сӯратасту маънии ёр

که جهان صورتست و معنی یار

Лӣси фии ?илдори ғайраи диёр

لیس فی الدار غیره دیار