Бози табъамро ҳавоӣ дигар аст

باز طبعم را هوای دیگر است

Булбули ҷонро навой дигар аст

بلبل جان را نوای دیگر است

Бози шаҳбози дилам парвоз кард

باز شهباز دلم پرواز کرد

То чаҳ расмаст инки ёр оғоз кард

تا چه رسم است اینکه یار آغاز کرد

Ин чаҳ шӯраст охири андари хотирам

این چه شور است آخر اندر خاطرم

Мояи савдо буд андари серум

مایه سودا بود اندر سرم

Дар машоми ман чаҳ гул дорад хабар

در مشام من چه گل دارد خبر

Ин насим аз боғ хулд омад магар

این نسیم از باغ خلد آمد مگر

Мавҷи дарёӣ маъонӣ мерасад

موج دریای معانی میرسد

ё нишон аз бенишоне мерасад

یا نشان از بی نشانی میرسد

Табъро илҳом раббонӣаст ин

طبع را الهام ربانیست این

ё магар талқин рӯҳонӣаст ин

یا مگر تلقین روحانیست این

Аз ҷаҳон ҷон футуҳаст ин сухан

از جهان جان فتوحست این سخن

Моварои ақл ва рӯҳаст ин сухан

ماورای عقل و روحست این سخن

Бартараст аз арши аъло манзилаш

برتر است از عرش اعلی منزلش

Зонка тавҳиди хдоисти аввалаш

زانکه توحید خدایست اولش

Гарчи гуфтам ончӣ аз тақлиди мост

گرچه گفتم آنچه از تقلید ماست

Ваҳдатаст ӯ бартар аз тавҳиди мост

وحدتست او برتر از توحید ماست

Бар забон ҳарф ояд ва дар дили хаёл

بر زبان حرف آید و در دل خیال

Бартараст аз ҳар ду малики лоязол

برتر است از هر دو ملک لایزال

Ҳайбаташи мурғи хирадро пар бсухт

هیبتش مرغ خرد را پر بسوخت

Тӯтии андешаҳоро лаб бсухт

طوطی اندیشه ها را لب بسوخت

Давр аз ин андешаи таъвили ҳама

دور از این اندیشه تأویل همه

Бартар аз ташбеҳу тамсили ҳама

برتر از تشبیه و تمثیل همه

Сари тавҳидаши наёбади фаҳми кас

سر توحیدش نیابد فهم کس

Ҳайрат омад ҳосили доноу бас

حیرت آمد حاصل دانا و بس

Иззаташи андешаро мсмор зад

عزتش اندیشه را مسمار زد

То яқини ӣнҷо дар инкор зад

تا یقین اینجا در انکار زد

Куфр ва имон гуфта дар ҳайрати варо

کفر و ایمان گفته در حیرت ورا

Ҷлу ъзи ташбеҳ ё раби алўрӣ

جل و عز تشبیه یا رب الوری

Ҳарчӣ ҳасташ ошноӣӣ медиҳад

هرچه هستش آشنائی میدهد

Ҷумла бар ваҳдат гувоҳӣ медиҳад

جمله بر وحدت گواهی میدهد

То напиндорӣ ки ӯ беш ва кам аст

تا نپنداری که او بیش و کم است

Кин ҳама аз навъ ва ҷинс оламаст

کاین همه از نوع و جنس عالمست

Панҷу чор ва шаш набошад зот ӯ

پنج و چار و شش نباشد ذات او

Нафии ҳастӣҳо буд исбот ӯ

نفی هستیها بود اثبات او

Чун нагашт огаҳи кас аз сари қадам

چون نگشت آگه کس از سر قدم

Иллати маълулро даракаши қалам

علت معلول را درکش قلم

Мубдиъи бичўн ва беолат худост

مبدع بیچون و بی آلت خداست

Ҳарчӣ ақлати паии барад ӣнҷо хатост

هرچه عقلت پی برد اینجا خطاست

Куфру имони арсаи майдон ӯ

کفر و ایمان عرصه میدان او

Гӯии дилҳо дрхми чавгон ӯ

گوی دلها درخم چوگان او

Ончӣ дарёбад ҳамаи зебои ниҳод

آنچه دریابد همه زیبا نهاد

Алзии ҳўи қоҳири фавқи алъбод

الذی هو قاهر فوق العباد

Феъл ӯ бо феъли кас монанди не

فعل او با فعل کس مانند نی

Ҷуз хамӯшӣ раҳбарӣ монанди ҳай

جز خموشی رهبری مانند هی

Партав ӯ дода морои хуррамӣ

پرتو او داده مارا خرمی

Варна чанд ва чист асли одамӣ

ورنه چند و چیست اصل آدمی

Сунъ ӯ чун лутфи худ изҳор кард

صنع او چون لطف خود اظهار کرد

Обу гулро қобил дидор кард

آب و گل را قابل دیدار کرد

Канти кнзо то чаҳ ҳкмтҳости ин

کنت کنزاً تا چه حکمتهاست این

Фӣаи ман рӯҳӣ чаҳ нсбтҳости ин

فیه من روحی چه نسبتهاست این

Ин ҳамаи оби ҳаёт аз ҷӯии ту

این همه آب حیات از جوی تو

Ақлро саргаштаи гум дар кӯии ту

عقل را سرگشته گم در کوی تو

Оташи шавқати ҷаҳонии сӯхта

آتش شوقت جهانی سوخته

Бе ту шамъ ҳечкас нафурӯхта

بی تو شمع هیچکس نفروخته

Аз сифоти зоти пакети неки бад

از صفات ذات پاکت نیک بد

Мӯътариф гашта бнодонии худ

معترف گشته بنادانی خود

Хутба бар ном ту хонанд ин ҳама

خطبه بر نام تو خوانند این همه

Аз ту ҷуз номӣ ндонанд ин ҳама

از تو جز نامی ندانند این همه

Гарчи тавҳид ту мехонем мо

گرچه توحید تو می خوانیم ما

Ҳам ту доноӣӣ ва нодонем мо

هم تو دانائی و نادانیم ما

эй пар аз ғавғои ту бозори дил

ای پر از غوغای تو بازار دل

Ҳайрат ва савдост бо ту кордл

حیرت و سوداست با تو کاردل

Ақл чун зоӣл шавад худ ғофил аст

عقل چون زائل شود خود غافل است

Кӣ шиносади мари туро ин мушкил аст

کی شناسد مر تو را این مشکل است

То қабули файзи ту ҳамраҳ нашуд

تا قبول فیض تو همره نشد

Ҷони зҷону дили зи дил огаҳ нашуд

جان زجان و دل ز دل آگه نشد

Қудратати як нафха дар ҳикмат дамид

قدرتت یک نفخه در حکمت دمید

Ҷавҳару ҷисм ва табоиъ шуд падед

جوهر و جسم و طبایع شد پدید

Қисмат аз амр ту омад беш ва кам

قسمت از امر تو آمد بیش و کم

Гардиш афлок бошад муттаҳам

گردش افلاک باشد متهم

Зеру болоу ниҳону ошкор

زیر و بالا و نهان و آشکار

Нест ҷузи осори сунъи кирдигор

نیست جز آثار صنع کردگار

Ҳазрат ӯ бартар аз ало ва лост

حضرت او برتر از الا و لاست

Ин магаси дон аз паии ғавғои мост

این مگس دان از پی غوغای ماست

эй мубарро аз хаёлоту гумон

ای مبرا از خیالات و گمان

эй муназзаҳ аз ашороту баён

ای منزه از اشارات و بیان

Одамиро кӣ расад исботи ту

آدمی را کی رسد اثبات تو

эй бахуди маърӯфу орифи зоти ту

ای بخود معروف و عارف ذات تو

Гар дамии лутфи туам талқин кунад

گر دمی لطف توام تلقین کند

Ҷабраилам аз фалак таҳсин кунад

جبرئیلم از فلک تحسین کند

Чун камоли донишами нодонист

چون کمال دانشم نادانیست

Чораи корами ҳамаи ҳиронист

چاره کارم همه حیرانیست

Борем тавфиқи даҳ то як нафас

باریم توفیق ده تا یک نفس

Бар забони ронами ҳамеи ҳамди ту бас

بر زبان رانم همی حمد تو بس

Ин арӯсиро ки гаштами ҷилва гар

این عروسی را که گشتم جلوه گر

Тозаи дораши пеш ҳар соҳибназар

تازه دارش پیش هر صاحبنظر

Парда бар рӯйиши Фрўҳштми басӣ

پرده بر رویش فروهشتم بسی

То набинад хештанро ҳар касе

تا نبیند خویشتن را هر کسی

Марям бикр омад ин пӯшидаи рӯ

مریم بکر آمد این پوشیده رو

Ҳамчуи Марям бегуноҳ аз гуфтугӯ

همچو مریم بی گناه از گفتگو

ё раб аз чашми бадонаши даври дор

یا رب از چشم بدانش دور دار

Аҳли дилро чашм аз ӯ пурнури дор

اهل دل را چشم از او پرنور دار

Ман ки ҳалқа бар дар ҷони мизнм

من که حلقه بر در جان میزنم

Раби ҳби лӣ чун сулаймони мизнм

رب هب لی چون سلیمان میزنم

Бахшишӣ кун то бидор алмалики дайн

بخششی کن تا بدار الملک دین

Малики маъниро кунам зери нигин

ملک معنی را کنم زیر نگین

Меҳр худ кун то бхўонндши ҳама

مهر خود کن تا بخوانندش همه

Доғ худ кун то бдонндши ҳама

داغ خود کن تا بدانندش همه

Вораҳон аз меҳнати обу гулам

وارهان از محنت آب و گلم

То шавад ҳастӣ ту ҷону дилам

تا شود هستی تو جان و دلم

Кошифи асрору донои замир

کاشف اسرار و دانای ضمیر

Чун туро донам худоёи дастгир

چون تو را دانم خدایا دستگیر

Бар сари кӯии худами хўрсндкн

بر سر کوی خودم خورسندکن

Ҳарчӣ ман бигусастаам пайванд кун

هرچه من بگسسته ام پیوند کن

Гар бигардади қиблаи маъбудами тўӣӣ

گر بگردد قبله معبودم توئی

Ва ри бпоиди қиссаи мақсӯдами тўӣӣ

و ر بپاید قصه مقصودم توئی

эй вароӣ ҳарчӣ мигирми қиёс

ای ورای هرچه میگیرم قیاس

Неъматам додӣ ва кардӣ ҳақи шинос

نعمتم دادی و کردی حق شناس

Гар зиён кардам ту дидӣ аз наҳуфт

گر زیان کردم تو دیدی از نهفت

Сад яке натавонам аз шукр ту гуфт

صد یکی نتوانم از شکر تو گفت

Гар баҳри мўӣии ду сад саҷда барам

گر بهر موئی دو صد سجده برم

Шукри мўӣии новарам чун бингарам

شکر موئی ناورم چون بنگرم

Бад басӣ кардам накӯи пиндоштам

بد بسی کردم نکو پنداشتم

Ҳеҷ ҷой оштӣ нагузоштам

هیچ جای آشتی نگذاشتم

эй шаби афрӯзи саҳархезони роҳ

ای شب افروز سحرخیزان راه

Ҳамчу шаб дорам дилу номаи сиёҳ

همچو شب دارم دل و نامه سیاه

Ҳолат ман гашта чун субҳи нахуст

حالت من گشته چون صبح نخست

Бесабот ва худ намои внодрст

بی ثبات و خود نما ونادرست

Ғофилам аз кор ва ақлам дода Эй

غافلم از کار و عقلم داده ای

Ман гризонми ту дар бигушода Эй

من گریزانم تو در بگشاده ای

Раҳм кун бар ғифлат ва нодонем

رحم کن بر غفلت و نادانیم

Кӣ бихонадгар ту берун ронем

کی بخواند گر تو بیرون رانیم

эй умеди ноумедони кӯии ту

ای امید ناامیدان کوی تو

Ҳар ду оламро ишорати сӯии ту

هر دو عالم را اشارت سوی تو

Зон аноятҳои беиллат ки ҳаст

زان عنایتهای بی علت که هست

Ин зи пои афтодаро мФкни зи даст

این ز پا افتاده را مفکن ز دست

Пеш аз он каз ман тўоноӣӣ расад

پیش از آن کز من توانائی رسد

Раҳматӣ кун гарчи рсўоӣӣ расад

رحمتی کن گرچه رسوائی رسد

Донишам аз олами таҳқиқи бахш

دانشم از عالم تحقیق بخش

Бар тариқи Мустафои тавфиқи бахш

بر طریق مصطفی توفیق بخش