Субҳдам бар кафи ниҳодами ҷоми ишқ

صبحدم بر کف نهادم جام عشق

То шудам сармаст ва бе ороми ишқ

تا شدم سرمست و بی آرام عشق

Дил ки дар дастам наомад доманаш

دل که در دستم نیامد دامنش

Чун шафақ дар хӯн задам пероҳанаш

چون شفق در خون زدم پیراهنش

Дар машом ҷонам омад буии дӯст

در مشام جانم آمد بوی دوست

Чун малик чархӣ задам дар кӯии дӯст

چون ملک چرخی زدم در کوی دوست

Соқӣ омад ҷоми ҷони аФрўздод

ساقی آمد جام جان‌افروز داد

Булбулонро мужда наврӯз дод

بلبلان را مژده نوروز داد

Андалеби боғи шавқ аз васф ӯст

عندلیب باغ شوق از وصف اوست

Аҳли маҷлисро буруни оради зи пӯст

اهل مجلس را برون آرد ز پوست

Ҳар як аз мастии нўоӣии сохта

هر یک از مستی نوائی ساخته

Ғулғулӣ дар арш ва фарш андохта

غلغلی در عرش و فرش انداخته

Гирди ҳастӣҳо зи домани тўхтаҳ

گرد هستیها ز دامن توخته

Пои ҳиммат бар ду олами кӯфта

پای همت بر دو عالم کوفته

Аз миён бархеста гуфту шунӯд

از میان برخاسته گفت و شنود

Раҳравони ғайб дар айни шуҳуд

رهروان غیب در عین شهود

Ҳозирони ҷамъи як ранги омада

حاضران جمع یک رنگ آمده

Шишаи ағёр бар санги омада

شیشه اغیار بر سنگ آمده

Ҳоҷёни каъбаи сидқу сафо

حاجیان کعبه صدق و صفا

Бастаи эҳром аз биёбони вафо

بسته احرام از بیابان وفا

Дар ҳарими қудси мурғони ҳарам

در حریم قدس مرغان حرم

Карда ҳангоми наво аз сари қадам

کرده هنگام نوا از سر قدم

эй надониста биҷузи номи самоъ

ای ندانسته بجز نام سماع

Ҳоли биҳослти ҳангоми самоъ

حال بیحاصلت هنگام سماع

Хуб гуфтанд он худовандони ҳол

خوب گفتند آن خداوندان حال

Нест нафаси зиндаро ин май ҳалол

نیست نفس زنده را این می حلال

Садҳазори ошуфтаи ӣнҷо гмраҳ аст

صدهزار آشفته اینجا گمره است

Мубтадиро зини сухани даврӣ ба аст

مبتدی را زین سخن دوری به است

Неи самоъи андешаи табъ ва ҳавост

نی سماع اندیشه طبع و هواست

То буруни ноӣӣ аз ин раҳ кӣ равост

تا برون نائی از این ره کی رواست

Бетакаллуф чун даройад рад макун

بی تکلف چون درآید رد مکن

Ҳолат мисатон биҷаҳад худ макун

حالت مستان بجهد خود مکن

То бръноӣӣ накӯбӣ дасту по

تا برعنائی نکوبی دست و پا

Зонка ин фисқаст дар роҳи худо

زانکه این فسق است در راه خدا

Дар самоъати мужда ҷонон расад

در سماعت مژده جانان رسد

Буии пероҳани сӯй канъон расад

بوی پیراهن سوی کنعان رسد

Ин муфарраҳи баҳр ҳар махмур нест

این مفرح بهر هر مخمور نیست

Лоиқи он ҷузи дил пурнур нест

لایق آن جز دل پرنور نیست

Ин тариқ покбозон худост

این طریق پاکبازان خداست

Неи маҳали мушти зарқи биҳёст

نی محل مشت زرق بیحیاست

Олимии ошуфта савдоӣ ӯст

عالمی آشفته سودای اوست

Пок аз ин бади гавҳарон дарёӣ ӯст

پاک از این بد گوهران دریای اوست

Ин гадоёнро ки бинӣ бе хабар

این گدایان را که بینی بی خبر

Худ прстоннд аз инҳо даргузар

خود پرستانند از اینها درگذر

Марди маъниро талаб кун зинҳор

مرد معنی را طلب کن زینهار

Аҳли сӯратро набошад ихтиёр

اهل صورت را نباشد اختیار

Ин ҳамаи ҷғдони ин вайрона анд

این همه جغدان این ویرانه اند

Аз навой булбулон бегона анд

از نوای بلبلان بیگانه اند

Аз такаллуфи хештан бар тофта

از تکلف خویشتن بر تافته

Ҳоши ллаҳгар нишоне ёфта

حاش لله گر نشانی یافته

Расму одатро равиши пиндошта

رسم و عادت را روش پنداشته

Мазҳаби мардони дайни бгзоштаҳ

مذهب مردان دین بگذاشته

Хирқаро доми луқмаи сохта

خرقۀ را دام لقمه ساخته

Бҳрнонии дайну дунёи бохта

بهرنانی دین و دنیا باخته

эй барои номи рафтаи ҷангашон

ای برای نام رفته جنگشان

Хасмашони рӯзи қиёмати нангашон

خصمشان روز قیامت ننگشان

Давр аз ин сӯрати намоёни гадо

دور از این صورت نمایان گدا

Гар бмънии ёбдори роҳи худо

گر بمعنی یابدار راه خدا

Домани як бандаи озоди гир

دامن یک بنده آزاد گیر

Аз ҳусайнии ин насиҳати ёди гир

از حسینی این نصیحت یاد گیر

Ҷаҳд мекун то бигӯаш маънавӣ

جهد میکن تا بگوش معنوی

Ҳарчӣ ман гуфтам ҳам аз хўдбшнўӣ

هرچه من گفتم هم از خودبشنوی

Бар дар дил мӯътакиф бош эй писар

بر در دل معتکف باش ای پسر

Ёд медорам ман ин панд аз падар

یاد میدارم من این پند از پدر

Иллати бас мушкил омад буд ту

علت بس مشکل آمد بود تو

Варна саҳласт аз ту то мақсӯди ту

ورنه سهلست از تو تا مقصود تو

Соқиои ҷоми сабӯҳӣ дар хўрост

ساقیا جام صبوحی در خوراست

Каз май дӯшини хуморам дар сарост

کز می دوشین خمارم در سراست

Вақт он омад ки аз обу гулӣ

وقت آن آمد که از آب و گلی

Дар ҳавои субҳдамсозӣ телӣ

در هوای صبحدم سازی تلی

Хез то як дами ду Ҷайҳун дар кашем

خیز تا یک دم دو جیحون در کشیم

Хат май дар рубъи маскӯн дар кашем

خط می در ربع مسکون در کشیم

Қилу қол мо надорад равнақӣ

قیل و قال ما ندارد رونقی

Баҳр мебинӣ барафкан заврақӣ

بحر می بینی برافکن زورقی

Гар ҳамаи дарё дар ин заврақи хурӣ

گر همه دریا در این زورق خوری

Бошад ин киштӣ ба поёнии барӣ

باشد این کشتی به پایانی بری

Чунки на дарё монад ва на заврақат

چونکه نه دریا ماند و نه زورقت

Гавҳарӣ бахшад муҳӣти мутлақат

گوهری بخشد محیط مطلقت

Олимии бинии зи дили бедили ҳама

عالمی بینی ز دل بیدل همه

Толиби дарё ва бар соҳили ҳама

طالب دریا و بر ساحل همه

Соқио май даҳ ки ин афсона буд

ساقیا می ده که این افسانه بود

Ҳарчӣ гуфтам васфи ин хмхонаҳ буд

هرچه گفتم وصف این خمخانه بود

Ратли мо бустони лаболаби боздиҳ

رطل ما بستان لبالب بازده

Пас сқиҳми рбҳми овози даҳ

پس سقیهم ربهم آواز ده

Гар футуҳӣ бетакаллуф мерасад

گر فتوحی بی تکلف میرسد

Муддаиро кӣ тасарруф мерасад

مدعی را کی تصرف میرسد

Дар хроботӣ ки ин ме медиҳанд

در خراباتی که این می میدهند

Қимати сад ҷони бик ҷӯ медиҳанд

قیمت صد جان بیک جو میدهند

Шбрўӣ кардам дар ин роҳи махуф

شبروی کردم در این راه مخوف

То магар ёбам бсрҳди вуқуф

تا مگر یابم بسرحد وقوف

Мураккаб аз тавфиқи ҳақи митохтм

مرکب از توفیق حق میتاختم

Ҷузи таҳайюр манзилӣ нашнохтам

جز تحیر منزلی نشناختم

Чун бдонстм ки ҳайрат дар раҳ аст

چون بدانستم که حیرت در ره است

Пас яқинам шуд ки хомӯшӣ ба аст

پس یقینم شد که خاموشی به است

Тӯлу арзии хостами ин нома ро

طول و عرضی خواستم این نامه را

Маслиҳати номади шикастаи хома ро

مصلحت نامد شکسته خامه را