Раҳравии ногуҳ ба назд боязид
رهروی ناگه به نزد بایزید
Чун бар омад хонаро дарбаста дид
چون بر آمد خانه را دربسته دید
Ҳалқа бар дар зад ки мурғи доми кӯ ?
حلقه بر در زد که مرغ دام کو؟
Раҳбари олами шаҳи бастоми кӯ ?
رهبر عالم شه بسطام کو؟
Боязидаш гуфт к-эии равшани равон
بایزیدش گفت کای روشنروان
Сол ҳо шуд то азу ҷӯям нишон
سالها شد تا ازو جویم نشان
Дар ҳамаи умри орзӯӣ ӯ марост
در همه عمر آرزوی او مراست
Боязиди андари ҳама олам куҷост
بایزید اندر همه عالم کجاست
Ман басии ҷустами зи пайдо ва наҳуфт
من بسی جستم ز پیدا و نهفت
Каси нишони боязидамро нагуфт
کس نشان بایزیدم را نگفت
Покбози ани раҳи чунин паймӯда анд
پاکبازان ره چنین پیمودهاند
То дамӣ бе худ зи худ осӯда анд
تا دمی بیخود ز خود آسودهاند
Гар бадви пайвандӣ аз худ даргузар
گر بدو پیوندی از خود درگذر
Бе нишони шӯ то нишони ёбии магар
بینشان شو تا نشان یابی مگر
Бо ту гӯям дар раҳаш чун омадӣ
با تو گویم در رهش چون آمدی
Ҳамчуи мор аз пӯст берун омадӣ
همچو مار از پوست بیرون آمدی