Ин сухан оростан биҳосл аст

این سخن آراستن بیحاصل است

Бар наёяд ончӣ дар қаър дил аст

بر نیاید آنچه در قعر دل است

Гарчи ман сад нукта гуфтам бе ҳиҷоб

گرچه من صد نکته گفتم بی حجاب

Нукта ӣӣ дорам ки ноед дар китоб

نکته ئی دارم که ناید در کتاب

Гар бигӯям мешавад печида тар

گر بگویم می شود پیچیده تر

Ҳарфу савт ӯро кунад пӯшида тар

حرف و صوت او را کند پوشیده تر

Сӯз ӯро аз нигоҳ ман бигир

سوز او را از نگاه من بگیر

ё зи оҳи субҳгоҳ ман бигир

یا ز آه صبحگاه من بگیر

Модарати дарси нахустин бо ту дод

مادرت درس نخستین با تو داد

Ғунчаи ту аз насим ӯ кушод

غنچهٔ تو از نسیم او گشاد

Аз насим ӯ турои ин ранг ва бӯаст

از نسیم او ترا این رنگ و بوست

эй матоъи мо баҳои ту азуаст

ای متاع ما بهای تو ازوست

Давлати ҷовид азу андӯхтӣ

دولت جاوید ازو اندوختی

Аз лаб ӯ лоолаҳи омухтӣ

از لب او لااله آموختی

эй писари завқи нигаҳ аз ман бигир

ای پسر ذوق نگه از من بگیر

Сӯхтан дар лоолаҳ аз ман бигир

سوختن در لااله از من بگیر

Лоолаҳ гўӣӣ бигӯ аз рӯй ҷон

لااله گوئی بگو از روی جان

То зи андом ту ояд буии ҷон

تا ز اندام تو آید بوی جان

Меҳр ва ма гардад зи сӯзи лоолаҳ

مهر و مه گردد ز سوز لااله

Дидаам ин сӯзро дар кӯҳ ва ки

دیده ام این سوز را در کوه و که

Ин ду ҳарфи лоолаҳ гуфтор нест

این دو حرف لااله گفتار نیست

Лоолаҳи ҷузи теғ безинҳор нест

لااله جز تیغ بی زنهار نیست

Зистан бо сӯз ӯ қаҳҳорӣ аст

زیستن با سوز او قهاری است

Лоолаҳ зарбасту зарб корӣ аст

لااله ضرب است و ضرب کاری است

Муъмину пеши касон бастан натоқ

مؤمن و پیش کسان بستن نطاق

Муъмину ғаддорӣу фақру нифоқ

مؤمن و غداری و فقر و نفاق

Бо пашизии дайну миллатро фурухт

با پشیزی دین و ملت را فروخت

Ҳам матоъи хона ва ҳам хонаи сӯхт

هم متاع خانه و هم خانه سوخت

Лоолаҳи андари намозаш буд ва нест

لااله اندر نمازش بود و نیست

Нозҳо андари ниёзаш буд ва нест

نازها اندر نیازش بود و نیست

Нур дар савму слўт ӯ намонад

نور در صوم و صلوت او نماند

Ҷилваи ӣӣ дар коинот ӯ намонад

جلوه ئی در کائنات او نماند

Онкӣ буд аллоҳ ӯро созу барг

آنکه بود الله او را ساز و برگ

Фитна ӯ ҳуби молу тарси марг

فتنهٔ او حب مال و ترس مرگ

Рафт азуи он мастӣу завқу сарвар

رفت ازو آن مستی و ذوق و سرور

Дайн ӯ андари китоб ва ӯ бгўр

دین او اندر کتاب و او بگور

Суҳбаташ бо асри ҳозир дар гирифт

صحبتش با عصر حاضر در گرفت

Ҳарфи дайнро аз ду « пайғамбар » гирифт

حرف دین را از دو «پیغمبر» گرفت

Он зи Эрон буд ва ин ҳиндии нажод

آن ز ایران بود و این هندی نژاد

Он зи ҳаҷи бегона ва ин аз ҷиҳод

آن ز حج بیگانه و این از جهاد

То ҷиҳод ва ҳаҷ намонад аз воҷибот

تا جهاد و حج نماند از واجبات

Рафт ҷон аз пайкари савму слўт

رفت جان از پیکر صوم و صلوت

Рӯҳ чун рафт аз слўт ва аз сиём

روح چون رفت از صلوت و از صیام

Фарди ноҳамвору миллат бе низом

فرد ناهموار و ملت بی نظام

Синаҳо аз гармии қуръони тиҳӣ

سینه ها از گرمی قرآن تهی

Аз чунин мардон чаҳ умед баӣ

از چنین مردان چه امید بهی

Аз худии марди мусулмон дар гузашт

از خودی مرد مسلمان در گذشت

эй Хизри дастӣ ки об аз сари гузашт

ای خضر دستی که آب از سر گذشت

Саҷдаи ӣӣ казуӣ замин ларзида аст

سجده ئی کزوی زمین لرزیده است

Бар муродаши меҳр ва ма гардӣда аст

بر مرادش مهر و مه گردیده است

Санг агар гирад нишони он суҷуд

سنگ اگر گیرد نشان آن سجود

Дар ҳаво ошуфта гардад ҳамчуи дӯд

در هوا آشفته گردد همچو دود

Ин замони ҷузи сари бзирӣ ҳеҷ нест

این زمان جز سر بزیری هیچ نیست

Андару ҷузи заъфи перӣ ҳеҷ нест

اندر و جز ضعف پیری هیچ نیست

Он шикваи рабӣ алоълӣ куҷост

آن شکوه ربی الاعلی کجاست

Ин гуноҳ ӯст ё тақсири мост

این گناه اوست یا تقصیر ماست

Ҳар касе бар ҷодаи худ тунди рӯ

هر کسی بر جادهٔ خود تند رو

Ноқаи мо безимому ҳарзаи ду

ناقهٔ ما بی زمام و هرزه دو

Соҳиби қуръон ва бе завқи талаб ?

صاحب قرآن و بی ذوق طلب؟

Алъҷби сами алъҷби сами алъҷб !

العجب ثم العجب ثم العجب!

Гар худо созад турои соҳиби назар

گر خدا سازد ترا صاحب نظر

Рӯзгориро ки меояд нигар

روزگاری را که می آید نگر

Ақлҳо бибок ва дилҳо бе гудоз

عقلها بیباک و دلها بی گداز

Чашмҳо бешарму ғарқи андари муҷоз

چشمها بی شرم و غرق اندر مجاز

Илму фани дайну сиёсат , ақлу дил

علم و فن دین و سیاست ، عقل و دل

Завҷи завҷи андари тавофи обу гул

زوج زوج اندر طواف آب و گل

Асияи он марзу буми офтоб

آسیا آن مرز و بوم آفتاب

Ғайри байн аз хештани андари ҳиҷоб

غیر بین از خویشتن اندر حجاب

Қалб ӯ бе воридоти нави бнў

قلب او بی واردات نو بنو

Ҳосилашро кас нагирад боду ҷӯ

حاصلش را کس نگیرد باد و جو

Рӯзгораши андарин деринаи дайр

روزگارش اندرین دیرینه دیر

Сокину яхи баста ва бе завқи сайр

ساکن و یخ بسته و بی ذوق سیر

Сайди муллоёну нахчири мулӯк

صید ملایان و نخچیر ملوک

Оҳӯии андеша ӯ лангу Лук

آهوی اندیشه او لنگ و لوک

Ақлу дайну донишу номӯсу нанг

عقل و دین و دانش و ناموس و ننگ

Бастаи фитроки лордони фаранг

بسته فتراک لردان فرنگ

Тохтам бар олами афкор ӯ

تاختم بر عالم افکار او

Бар даридам пардаи асрор ӯ

بر دریدم پردهٔ اسرار او

Дар миёни синаи дил хӯн карда ам

در میان سینه دل خون کرده ام

То ҷаҳонашро дигаргун карда ам

تا جهانش را دگرگون کرده ام

Ман бтбъи аср худ гуфтам ду ҳарф

من بطبع عصر خود گفتم دو حرف

Кардаам Баҳрайнро андари ду зарф

کرده ام بحرین را اندر دو ظرف

Ҳарфи пичопичу ҳарфи неши дор

حرف پیچاپیچ و حرف نیش دار

То кунам ақлу дили мардони шикор

تا کنم عقل و دل مردان شکار

Ҳарфи таҳи дории бонд аз фаранг

حرف ته داری باند از فرنگ

Нолаи мастонаи ӣӣ аз тори чанг

نالهٔ مستانه ئی از تار چنگ

Асли ин аз зикру асли он зи фикр

اصل این از ذکر و اصل آن ز فکر

эй ту бодои вориси ин фикру зикр

ای تو بادا وارث این فکر و ذکر

Об ҷӯям аз ду баҳри асл ман аст

آب جویم از دو بحر اصل من است

Фасли ман фасласт ва ҳам васл ман аст

فصل من فصل است و هم وصل من است

То мизоҷи асри ман дигар фитод

تا مزاج عصر من دیگر فتاد

Табъи ман ҳангомаи дигари ниҳод

طبع من هنگامهٔ دیگر نهاد

Навҷавонони ташнаи лаби холии аёғ

نوجوانان تشنه لب خالی ایاغ

Шастаи рӯи торики ҷони равшани димоғ

شسته رو تاریک جان روشن دماغ

Кам нигоҳ ва беяқину нои умед

کم نگاه و بی یقین و نا امید

Чашми шани андари ҷаҳон чизе надид

چشم شان اندر جهان چیزی ندید

Нокасони мункири зи худ муъмин ба ғайр

ناکسان منکر ز خود مؤمن به غیر

Хишти банд аз хокашони меъмори дайр

خشت بند از خاکشان معمار دیر

Мактаб аз мақсӯди хеш огоҳ нест

مکتب از مقصود خویش آگاه نیست

То бҷзби андарунаш роҳ нест

تا بجذب اندرونش راه نیست

Нури фитрати рози ҷонҳо поки шаст

نور فطرت راز جانها پاک شست

Як гули раънои зи шох ӯ нараст

یک گل رعنا ز شاخ او نرست

Хиштро меъмори мо каҷ май наад

خشت را معمار ما کج می نهد

Хуии бт бо бача шоҳин диҳад

خوی بط با بچهٔ شاهین دهد

Илм то сӯзӣ нагирад аз ҳаёт

علم تا سوزی نگیرد از حیات

Дил нагирад лиззатӣ аз воридот

دل نگیرد لذتی از واردات

Илми ҷузи шарҳи мақомот ту нест

علم جز شرح مقامات تو نیست

Илми ҷузи тафсири оёт ту нест

علم جز تفسیر آیات تو نیست

Сӯхтан мебояд андари нори ҳис

سوختن میباید اندر نار حس

То бадонеи нуқраи худро зи мис

تا بدانی نقرهٔ خود را ز مس

Илми ҳақи аввали ҳавоси охири ҳузур

علم حق اول حواس آخر حضور

Охир ӯ менагунҷад дар шуъӯр

آخر او می نگنجد در شعور

Сад китоби омӯзӣ аз аҳли ҳунар

صد کتاب آموزی از اهل هنر

Хуштар он дарсӣ кигирӣ аз назар

خوشتر آن درسی که گیری از نظر

Ҳар касе зон май ки резад аз назар

هر کسی زان می که ریزد از نظر

Маст мегардад бондоз дигар

مست می گردد بانداز دگر

Аз дами бод саҳар мерад чароғ

از دم باد سحر میرد چراغ

Лола зон боди саҳар , май дар аёғ

لاله زان باد سحر ، می در ایاغ

Кам хур ва кам хоб ва кам гуфтор бош

کم خور و کم خواب و کم گفتار باش

Гирди худ гарданда чун паргор бош

گرد خود گردنده چون پرگار باش

Мункири ҳақ назд мулло кофар аст

منکر حق نزد ملا کافر است

Мункири худ назд ман кофар тар аст

منکر خود نزد من کافر تر است

Он ба инкор вуҷӯд омад « аҷул ,

آن به انکار وجود آمد «عجول،

Ин « аҷул » ва ҳам « злўм » ва ҳам « ҷҳўл »

این «عجول» و هم «ظلوم» و هم «جهول»

Шеваи ихлосро муҳкам бигир

شیوهٔ اخلاص را محکم بگیر

Поки шӯ аз хавфи султону амир

پاک شو از خوف سلطان و امیر

Адл дар қаҳру ризо аз кафи мада

عدل در قهر و رضا از کف مده

Қасд дар фақру Гана аз кафи мада

قصد در فقر و غنا از کف مده

Ҳукм душвораст таъвилии мҷу

حکم دشوار است تأویلی مجو

Ҷуз ба қалби хеши қандилии мҷу

جز به قلب خویش قندیلی مجو

Ҳифзи ҷонҳо зикру фикр бе ҳисоб

حفظ جانها ذکر و فکر بی حساب

Ҳифз танҳо забти нафаси андари шабоб

حفظ تنها ضبط نفس اندر شباب

Ҳокимӣ дар олами болоу паст

حاکمی در عالم بالا و پست

Ҷуз ба ҳифзи ҷон ва тан ноед бадаст

جز به حفظ جان و تن ناید بدست

Лиззат сайраст мақсӯди сафар

لذت سیر است مقصود سفر

Гар нигаҳ бар ошёни дории мпр

گر نگه بر آشیان داری مپر

Моҳ гардад то шавад соҳиби мақом

ماه گردد تا شود صاحب مقام

Сайри одамро мақом омад ҳаром

سیر آدم را مقام آمد حرام

Зиндагии ҷузи лиззат парвоз нест

زندگی جز لذت پرواز نیست

Ошён бо фитрат ӯ соз нест

آشیان با فطرت او ساز نیست

Ризқи зоғу каркаси андари хоки гӯр

رزق زاغ و کرکس اندر خاک گور

Ризқи бозон дар саводи моҳу ҳўр

رزق بازان در سواد ماه و هور

Сари дайни сидқи мақоли акли ҳалол

سر دین صدق مقال اکل حلال

Хилвату ҷилавати тамошои ҷамол

خلوت و جلوت تماشای جمال

Дар раҳи дайни сахт чун алмоси зӣ

در ره دین سخت چون الماس زی

Дили баҳақ бар банд ва бе васвоси зӣ

دل بحق بر بند و بی وسواس زی

Сиррӣ аз асрори дайн бар гӯямат

سری از اسرار دین بر گویمت

Достонӣ аз Музаффар гӯямат

داستانی از مظفر گویمت

Андари ихлоси амали фарди Фарид

اندر اخلاص عمل فرد فرید

Подшоҳӣ бо мақом бо язид

پادشاهی با مقام با یزید

Пеш ӯ асбӣ чу фарзандони азиз

پیش او اسبی چو فرزندان عزیز

Сахт кӯш чун соҳиби худ дар ситез

سخت کوش چون صاحب خود در ستیز

Сабзаи рангӣ аз наҷибони араб

سبزه رنگی از نجیبان عرب

Бовафо , беайб , поки андари насаб

باوفا ، بی عیب ، پاک اندر نسب

Марди муъминро азиз эй нуктаи рас

مرد مؤمن را عزیز ای نکته رس

Чист ҷузи қуръону шамшеру фарс

چیست جز قرآن و شمشیر و فرس

Ман чаҳ гӯям васфи он хайри алҷёд

من چه گویم وصف آن خیر الجیاد

Кӯҳ ва рӯй обҳо рафтӣ чу бод

کوه و روی آبها رفتی چو باد

Рӯзи ҳиҷо аз назари омода тар

روز هیجا از نظر آماده تر

Тунди бодии тоиФи кӯҳу камар

تند بادی طایف کوه و کمر

Дар так ӯ фитнаҳои растхез

در تک او فتنه های رستخیز

Санг аз зарби сам ӯ рези рез

سنگ از ضرب سم او ریز ریز

Рӯзии он ҳайвон чу инсони арҷманд

روزی آن حیوان چو انسان ارجمند

Гашт аз дарди шиками зору нижанд

گشت از درد شکم زار و نژند

Кард байтории алоҷаш аз шароб

کرد بیطاری علاجش از شراب

Асби шаҳро вораанд аз печу тоб

اسب شه را وارهاند از پیچ و تاب

Шоҳи ҳақи байни дигари он икрон нахост

شاه حق بین دیگر آن یکران نخواست

Шаръи тақво аз тариқ мо ҷудост

شرع تقوی از طریق ما جداست

эй туро бахшад худои қалбу ҷигар

ای ترا بخشد خدا قلب و جگر

Тоъати марди мусулмонии нигар

طاعت مرد مسلمانی نگر

Дайни саропо сӯхтани андари талаб

دین سراپا سوختن اندر طلب

Интиҳояши ишқу оғозаши адаб

انتهایش عشق و آغازش ادب

Обрӯии гули зи ранг ва буи ӯст

آبروی گل ز رنگ و بوی اوست

Беадаб , берангу бӯ , бе обрӯаст

بی ادب ، بی رنگ و بو ، بی آبروست

Навҷуонеро чу байнам бе адаб

نوجوانی را چو بینم بی ادب

Рӯзи ман торик мегардад чу шаб

روز من تاریک می گردد چو شب

Тобу таб дар сина афзоед маро

تاب و تب در سینه افزاید مرا

Ёди аҳд Мустафо ояд маро

یاد عهد مصطفی آید مرا

Аз замони худ пушаймон мешавам

از زمان خود پشیمان میشوم

Дар қуруни рафта пинҳон мешавам

در قرون رفته پنهان میشوم

Стар зан ё завҷ ё хоки лаҳад

ستر زن یا زوج یا خاک لحد

Стар мардони ҳифзи хеш аз ёри бад

ستر مردان حفظ خویش از یار بد

Ҳарфи бадро бар лаб овардан хатост

حرف بد را بر لب آوردن خطاست

Кофару муъмини ҳама халқ худост

کافر و مؤمن همه خلق خداست

Одамият , эҳтироми одамӣ

آدمیت ، احترام آدمی

Бо хабари шӯ аз мақоми одамӣ

با خبر شو از مقام آدمی

Одамӣ аз рабту забти тан ба тан

آدمی از ربط و ضبط تن به تن

Бар тариқи дӯстӣ гомӣ бизан

بر طریق دوستی گامی بزن

Бандаи ишқ аз худо гирад тариқ

بندهٔ عشق از خدا گیرد طریق

намешавад бар кофару муъмини шафиқ

می شود بر کافر و مؤمن شفیق

Куфру дайнро гир дар паҳнои дил

کفر و دین را گیر در پهنای دل

Дил агар бигурезад аз дили вои дил

دل اگر بگریزد از دل وای دل

Гарчи дили зиндонии об ва гул аст

گرچه دل زندانی آب و گل است

ӣнҳамаи офоқи офоқ дил аст

اینهمه آفاق آفاق دل است

Гарчи бошӣ аз худовандони даҳ

گرچه باشی از خداوندان ده

Фақрро аз кафи мада аз кафи мада

فقر را از کف مده از کف مده

Сӯз ӯ хобида дар ҷон ту ҳаст

سوز او خوابیده در جان تو هست

Ин куҳан май аз ниёгон ту ҳаст

این کهن می از نیاگان تو هست

Дар ҷаҳони ҷузи дарди дил сомон махоҳ

در جهان جز درد دل سامان مخواه

Неъмат аз ҳақи хоҳ ва аз султон махоҳ

نعمت از حق خواه و از سلطان مخواه

эй басои марди ҳақи андешу басир

ای بسا مرد حق اندیش و بصیر

намешавад аз касрати неъмати зрир

می شود از کثرت نعمت ضریر

Касрати неъмати гудоз аз дили барад

کثرت نعمت گداز از دل برد

Ноз май оради ниёз аз дили барад

ناز می آرد نیاز از دل برد

Солҳо андар ҷаҳон гардӣда ам

سالها اندر جهان گردیده ام

Нам ба чашми манъмон кам дида ам

نم به چشم منعمان کم دیده ام

Ман фидои онкӣ дарвешона зист

من فدای آنکه درویشانه زیست

Вои онкў аз худо бегона зист

وای آنکو از خدا بیگانه زیست

Дар мусулмонони мҷуи он завқу шавқ

در مسلمانان مجو آن ذوق و شوق

Он яқини он рангу бӯи он завқу шавқ

آن یقین آن رنگ و بو آن ذوق و شوق

Олимон аз илми қуръон бе ниёз

عالمان از علم قرآن بی نیاز

Суфиёни дарандаи гургу мӯи дароз

صوفیان درنده گرگ و مو دراز

Гарчи андари хонақоҳонҳоиу ҳавасат

گرچه اندر خانقاهان های و هوست

Кӯи ҷавонмардӣ ки саҳбо дар кадуаст

کو جوانمردی که صهبا در کدوست

Ҳам мусулмонони афрангии моб

هم مسلمانان افرنگی مآب

Чашмаи кавсари биҷӯянд аз сароб

چشمهٔ کوثر بجویند از سراب

Бехабар аз сар дайнанд ин ҳама

بی خبر از سر دین اند این همه

Аҳл кинанд аҳл кинанд ин ҳама

اهل کین اند اهل کین اند این همه

Хайру хӯбӣ бар хавос омад ҳаром

خیر و خوبی بر خواص آمد حرام

Дидаам сидқу сафоро дар авом

دیده ام صدق و صفا را در عوام

Аҳли дайнро бози дон аз аҳли кин

اهل دین را باز دان از اهل کین

Ҳам нишин ҳақ биҷӯ бо ӯ нишин

هم نشین حق بجو با او نشین

Каркасонро расму ойин дигар аст

کرکسان را رسم و آئین دیگر است

Стўти парвоз шоҳин дигараст

سطوت پرواز شاهین دیگرست

Марди ҳақ аз осмон уфтад чу барқ

مرد حق از آسمان افتد چو برق

Ҳизум ӯ шаҳру дашти ғарбу шарқ

هیزم او شهر و دشت غرب و شرق

Мо ҳануз андари зломи коинот

ما هنوز اندر ظلام کائنات

ӯ шарики иҳтимоми коинот

او شریک اهتمام کائنات

ӯ кулем ва ӯ Масеҳ ва ӯ халил

او کلیم و او مسیح و او خلیل

ӯ Муҳамад ӯ китоб ӯ Ҷабраил

او محمد او کتاب او جبرئیل

Офтоби коиноти аҳли дил

آفتاب کائنات اهل دل

Аз шуъоъ ӯ ҳаёти аҳли дил

از شعاع او حیات اهل دل

Аввали андари нори худ сӯзади туро

اول اندر نار خود سوزد ترا

Бози султонии биомузади туро

باز سلطانی بیاموزد ترا

Мо ҳама бо сӯз ӯ соҳибдилем

ما همه با سوز او صاحبدلیم

Варна нақши ботили обу гилӣм

ورنه نقش باطل آب و گلیم

Тарсами ин асрӣ ки ту зодии дарон

ترسم این عصری که تو زادی درآن

Дар бадан ғарқаст ва кам донад зи ҷон

در بدن غرق است و کم داند ز جان

Чун бадан аз қаҳти ҷон арзон шавад

چون بدن از قحط جان ارزان شود

Марди ҳақ дар хештан пинҳон шавад

مرد حق در خویشتن پنهان شود

Дар наёбади ҷустуҷӯи он мард ро

در نیابد جستجو آن مرد را

Гарчи бинад рӯбарӯи он мард ро

گرچه بیند روبرو آن مرد را

Ту магари завқи талаб аз кафи мада

تو مگر ذوق طلب از کف مده

Гарчи дар кор ту уфтад сад гиреҳ

گرچه در کار تو افتد صد گره

Гар наёбӣ суҳбати марди хабир

گر نیابی صحبت مرد خبیر

Аз аби ваҷди ончӣ ман дорам бигир

از اب وجد آنچه من دارم بگیر

Пери рӯмиро рафиқи роҳи соз

پیر رومی را رفیق راه ساز

То худо бахшад турои сӯзу гудоз

تا خدا بخشد ترا سوز و گداز

Зонка рӯмии мағзро донад зи пӯст

زانکه رومی مغز را داند ز پوست

Пой ӯ муҳкам фитад дар кӯии дӯст

پای او محکم فتد در کوی دوست

Шарҳ ӯ карданд ва ӯро кас надид

شرح او کردند و او را کس ندید

Маънӣ ӯ чун ғизол аз мо рамед

معنی او چون غزال از ما رمید

Рақси тан аз ҳарф ӯ омухтанд

رقص تن از حرف او آموختند

Чашмро аз рақси ҷон бар дӯхтанд

چشم را از رقص جان بر دوختند

Рақси тан дар гардиши оради хок ро

رقص تن در گردش آرد خاک را

Рақси ҷон барҳам занад афлок ро

رقص جان برهم زند افلاک را

Илму ҳукм аз рақс ҷон ояд бадаст

علم و حکم از رقص جان آید بدست

Ҳам замини ҳам осмон ояд бадаст

هم زمین هم آسمان آید بدست

Фарди азуии соҳиб ҷазб кулем

فرد ازوی صاحب جذب کلیم

Миллати азуии вориси малики азим

ملت ازوی وارث ملک عظیم

Рақси ҷони омухтани корӣ буд

رقص جان آموختن کاری بود

Ғайри ҳақро сӯхтани корӣ буд

غیر حق را سوختن کاری بود

То зи нори ҳирсу ғами сӯзади ҷигар

تا ز نار حرص و غم سوزد جگر

Ҷон бирақс андар наёяд эй писар

جان برقص اندر نیاید ای پسر

Заъф имонасту длгиристи ғам

ضعف ایمانست و دلگیریست غم

Нўҷўоно « нима перӣаст ғам »

نوجوانا «نیمه پیری است غم»

Май шиносии ҳирс « фақри ҳозир » аст

می شناسی حرص «فقر حاضر» است

Ман ғуломи онкӣ бар худ қоҳир аст

من غلام آنکه بر خود قاهر است

эй марои таскини ҷони ношикеб

ای مرا تسکین جان ناشکیب

Ту агар аз рақси ҷонгирӣ насиб

تو اگر از رقص جان گیری نصیب

Сари дайн Мустафо гӯям туро

سر دین مصطفی گویم ترا

Ҳам ба қабри андар дуо гӯям туро

هم به قبر اندر دعا گویم ترا