Гарчи ҷинат аз таҷаллӣ ҳои ӯст

گرچه جنت از تجلی های اوست

Ҷон наёсоед ба ҷузи дидори дӯст

جان نیاساید به جز دیدار دوست

Мо зи асли хештан дар парда ем

ما ز اصل خویشتن در پرده ایم

Тоӣриму ошён гум карда ем

طائریم و آشیان گم کرده ایم

Илм агар каҷи фитрату бад гавҳар аст

علم اگر کج فطرت و بد گوهر است

Пеши чашми мо ҳиҷоб Акбар аст

پیش چشم ما حجاب اکبر است

Илмро мақсӯд агар бошад назар

علم را مقصود اگر باشد نظر

намешавад ҳам ҷода ва ҳам роҳбар

می شود هم جاده و هم راهبر

Май наад пеши ту аз қишри вуҷӯд

می نهد پیش تو از قشر وجود

То ту пурсӣ чист роз ин намӯд

تا تو پرسی چیست راز این نمود

Ҷодаро ҳамвор созад инчин

جاده را هموار سازد اینچین

Шавқро бедор созад инчунин

شوق را بیدار سازد اینچنین

Дарду доғу тоб ва таб бахшад туро

درد و داغ و تاب و تب بخشد ترا

Гиряҳои ним шаб бахшад туро

گریه های نیم شب بخشد ترا

Илми тафсири ҷаҳони рангу бӯ

علم تفسیر جهان رنگ و بو

Дидау дил парвариш гирад азу

دیده و دل پرورش گیرد ازو

Бар мақоми ҷазбу шавқи оради туро

بر مقام جذب و شوق آرد ترا

Боз чун ҷбрили бигузоради туро

باز چون جبریل بگذارد ترا

Ишқи касро кӣ бхлўт май барад

عشق کس را کی بخلوت می برد

ӯ зи чашми хеши ғайрат май барад

او ز چشم خویش غیرت می برد

Аввал ӯ ҳам рафиқ ва ҳам тариқ

اول او هم رفیق و هم طریق

Охир ӯ роҳ рафтан бе рафиқ

آخر او راه رفتن بی رفیق

Дар гузаштам зон ҳамаи ҳуру қусӯр

در گذشتم زان همه حور و قصور

Заврақи ҷони бохатм дар баҳри нур

زورق جان باختم در بحر نور

Ғарқ будам дар тамошои ҷамол

غرق بودم در تماشای جمال

Ҳар замон дар инқилобу лоязол

هر زمان در انقلاب و لایزال

Гум шудам андари замири коинот

گم شدم اندر ضمیر کائنات

Чун рубоб омад бичишам ман ҳаёт

چون رباب آمد بچشم من حیات

Онкӣ ҳар тораши рубоби дайгарӣ

آنکه هر تارش رباب دیگری

Ҳар наво аз дайгарии хунин тарӣ

هر نوا از دیگری خونین تری

Мо ҳамаи як дудмони нору нур

ما همه یک دودمان نار و نور

Одаму меҳру мау ҷбрилу ҳур

آدم و مهر و مه و جبریل و حور

Пеши ҷони ойина ӣӣ овехтанд

پیش جان آئینه ئی آویختند

Ҳайратиро бо яқин омехтанд

حیرتی را با یقین آمیختند

Субҳи имрӯзӣ ки нураш зоҳир аст

صبح امروزی که نورش ظاهر است

Дар ҳузураши дӯшу фардо ҳозир аст

در حضورش دوش و فردا حاضر است

Ҳақи ҳувайдо бо ҳамаи асрори хеш

حق هویدا با همه اسرار خویش

Бо нигоҳ ман кунад дидори хеш

با نگاه من کند دیدار خویش

Диданаш афзудан бе костан

دیدنش افزودن بی کاستن

Диданаш аз қабри тани бархестан

دیدنش از قبر تن برخاستن

Абду мавло дар камӣни икдгр

عبد و مولا در کمین یکدگر

Ҳар ду битобанд аз завқи назар

هر دو بیتاب اند از ذوق نظر

Зиндагӣ ҳар ҷо ки бошад ҷустуҷӯаст

زندگی هر جا که باشد جستجوست

Ҳал нашуд ин нуктаи ман сайдам ки ӯст

حل نشد این نکته من صیدم که اوست

Ишқи ҷонро лиззат дидор дод

عشق جان را لذت دیدار داد

Бо забонами ҷуръат гуфтор дод

با زبانم جرأت گفتار داد

эй ду олам аз ту бо нуру назар

ای دو عالم از تو با نور و نظر

Андакии он хокдониро нигар

اندکی آن خاکدانی را نگر

Бандаи озодро носозгор

بندهٔ آزاد را ناسازگار

Бар дамад аз сунбул ӯ неши хор

بر دمد از سنبل او نیش خار

Ғолибон ғарқанд дар айшу тараб

غالبان غرق اند در عیش و طرب

Кори мағлубони шумори рӯзу шаб

کار مغلوبان شمار روز و شب

Аз мулӯкяти ҷаҳони ту хароб

از ملوکیت جهان تو خراب

Тираи шаб дар остини офтоб

تیره شب در آستین آفتاب

Дониши афрангёни ғоратгарӣ

دانش افرنگیان غارتگری

Дайрҳо хайбар шуд аз бе ҳайдарӣ

دیر ها خیبر شد از بی حیدری

Онкӣ гуяд лоолаҳи бечораи ист

آنکه گوید لااله بیچاره ایست

Фикраш аз бе марказии овораи ист

فکرش از بی مرکزی آواره ایست

Чори марги андари паии ин дайри мейр

چار مرگ اندر پی این دیر میر

Суди хору волӣу муллоу пер

سود خوار و والی و ملا و پیر

Инчунин олами куҷои шоёни тест

اینچنین عالم کجا شایان تست

Обу гули доғӣ ки бар домони тест

آب و گل داغی که بر دامان تست

Нидои ҷамол

ندای جمال

Калаки ҳақ аз нақшҳои хубу зишт

کلک حق از نقشهای خوب و زشت

Ҳар чаҳ моро созгор омад навишт

هر چه ما را سازگار آمد نوشت

Чист бӯдани доне эй марди наҷиб ?

چیست بودن دانی ای مرد نجیب؟

Аз ҷамоли зоти ҳақи бурдани насиб

از جمال ذات حق بردن نصیب

Офаридани ҷустуҷӯии дилбарӣ

آفریدن جستجوی دلبری

Вонмўдни хешро бар дайгарӣ

وانمودن خویش را بر دیگری

ӣнҳамаи ҳангома ҳои ҳаст ва буд

اینهمه هنگامه های هست و بود

Беҷамол мо наёяд дар вуҷӯд

بی جمال ما نیاید در وجود

Зиндагии ҳам фонӣ ва ҳам боқӣ аст

زندگی هم فانی و هم باقی است

Ин ҳамаи халлоқӣ ва муштоқӣ аст

این همه خلاقی و مشتاقی است

Зиндаи ӣӣ ? муштоқи шӯи халлоқи шӯ

زنده ئی؟ مشتاق شو خلاق شو

Ҳамчуи мо гӣрандаи офоқи шӯ

همچو ما گیرندهٔ آفاق شو

Дар шикани онро ки ноед созгор

در شکن آنرا که ناید سازگار

Аз замири худ дигар олам биор

از ضمیر خود دگر عالم بیار

Бандаи озодро ояд гарон

بندهٔ آزاد را آید گران

Зистани андари ҷаҳони дигарон

زیستن اندر جهان دیگران

Ҳар ки ӯро қӯт тхлиқ нест

هر که او را قوت تخلیق نیست

Пеши мо ҷузи кофар ва зиндиқ нест

پیش ما جز کافر و زندیق نیست

қ

ق

Аз ҷамоли мо насиби худ набард

از جمال ما نصیب خود نبرد

Аз нахайл зиндагонӣ бар нахурд

از نخیل زندگانی بر نخورد

Марди ҳақи баранда чун шамшер бош

مرد حق برنده چون شمشیر باش

Худ ҷаҳони хешро тақдир бош

خود جهان خویش را تقدیر باش

Зинда равад

زنده رود

Чист ойини ҷаҳони рангу бӯ

چیست آئین جهان رنگ و بو

Ҷуз ки об рафта меноед биҷӯ

جز که آب رفته می ناید بجو

Зиндагониро сар такрор нест

زندگانی را سر تکرار نیست

Фитрат ӯ хугар такрор нест

فطرت او خوگر تکرار نیست

Зери гардуни раҷъат ӯро норавост

زیر گردون رجعت او را نارواست

Чун з по афтод қавмии брнхост

چون ز پا افتاد قومی برنخاست

Миллатӣ чун мард , кам хезади зи қабр

ملتی چون مرد ، کم خیزد ز قبر

Чора ӯ чист ғайр аз қабру сабр

چارهٔ او چیست غیر از قبر و صبر

Нидои ҷамол

ندای جمال

Зиндагонӣ нест такрори нафас

زندگانی نیست تکرار نفس

Асл ӯ аз ҳӣ ва қиўмасту бас

اصل او از حی و قیوم است و بس

Қурби ҷон бо онкӣ гуфт « ании қариб »

قرب جان با آنکه گفت «انی قریب»

Аз ҳаёти ҷовдони бурдани насиб

از حیات جاودان بردن نصیب

Фард аз тавҳид Лоҳутӣ шавад

فرد از توحید لاهوتی شود

Миллат аз тавҳид ҷабарутӣ шавад

ملت از توحید جبروتی شود

Боязиду шблӣ ва бўзр азуаст

بایزید و شبلی و بوذر ازوست

Аматонро туғрул ва санҷар азуаст

امتان را طغرل و سنجر ازوست

Бетаҷаллӣ нест оڈмро сабот

بی تجلی نیست آڈم را ثبات

Ҷилваи мо фарду миллатро ҳаёт

جلوهٔ ما فرد و ملت را حیات

Ҳар ду аз тавҳид мегирад камол

هر دو از توحید می گیرد کمال

Зиндагии инро ҷалол , онрои ҷамол

زندگی این را جلال ، آنرا جمال

Ин сулаймонӣаст он салмонӣ аст

این سلیمانی است آن سلمانی است

Он саропои фақр ва ин султонӣ аст

آن سراپا فقر و این سلطانی است

Он якеро бинад , ин гардад яке

آن یکی را بیند ، این گردد یکی

Дар ҷаҳон бо он нишин бо ин бизӣ

در جهان با آن نشین با این بزی

Чист миллати аикаҳи гўӣии лоолаҳ

چیست ملت ایکه گوئی لااله

Бо ҳазорон чашм бӯдан як нигаҳ

با هزاران چشم بودن یک نگه

Аҳли ҳақро ҳуҷҷат ва даъвӣ якеаст

اهل حق را حجت و دعوی یکیست

Хаймаҳои мо ҷудои дилҳо яке аст

خیمه های ما جدا دلها یکی است

Зарраҳо аз як нигоҳи офтоб

ذره ها از یک نگاه آفتاب

Як нигаҳи шӯ то шавад ҳақ бе ҳиҷоб

یک نگه شو تا شود حق بی حجاب

Як нигоҳиро бичишам кам мубин

یک نگاهی را بچشم کم مبین

Аз таҷаллиҳои тавҳидаст ин

از تجلی های توحید است این

Миллатӣ чун мешавад тавҳиди маст

ملتی چون می شود توحید مست

Қӯт ва ҷабарут меояд бадаст

قوت و جبروت می آید بدست

Рӯҳи миллатро вуҷӯд аз анҷуман

روح ملت را وجود از انجمن

Рӯҳ миллат нест муҳтоҷи бадан

روح ملت نیست محتاج بدن

То вуҷӯдашро намӯд аз суҳбат аст

تا وجودش را نمود از صحبت است

Мард чун шерозаи суҳбати шикаст

مرد چون شیرازهٔ صحبت شکست

Мурдаи ӣӣ аз як нигоҳии зиндаи шӯ

مرده ئی از یک نگاهی زنده شو

Бигузар аз бе марказии пояндаи шӯ

بگذر از بی مرکزی پاینده شو

Ваҳдати афкору кирдори офарин

وحدت افکار و کردار آفرین

То шӯии андари ҷаҳони соҳиби нигин

تا شوی اندر جهان صاحب نگین

Зинда равад

زنده رود

Ман кӣм ту кистӣ олам куҷост

من کیم تو کیستی عالم کجاست

Дар миёни мо ва ту даврӣ чарост

در میان ما و تو دوری چراست

Ман чаро дар банд тақдирам бигӯӣ

من چرا در بند تقدیرم بگوی

Ту намирӣ ман чаро меРом бигӯӣ

تو نمیری من چرا میرم بگوی

Нидои ҷамол

ندای جمال

Бӯда ӣии андари ҷаҳони чори сӯ

بوده ئی اندر جهان چار سو

Ҳар ки гунҷад андрў мерад дарав

هر که گنجد اندرو میرد درو

Зиндагии хоҳии худиро пеш кун

زندگی خواهی خودی را پیش کن

Чори сӯро ғарқи андар хеш кун

چار سو را غرق اندر خویش کن

Бози бинии ман кӣм ту кистӣ

باز بینی من کیم تو کیستی

Дар ҷаҳон чун мардӣ ва чун зистӣ

در جهان چون مردی و چون زیستی

Зинда равад

زنده رود

Пӯзиши ин марди нодон дар пазир

پوزش این مرد نادان در پذیر

Пардаро аз чеҳраи тақдири гир

پرده را از چهرهٔ تقدیر گیر

Инқилоби рӯсу Олмон дида ам

انقلاب روس و آلمان دیده ام

Шӯр дар ҷони мусулмон дида ам

شور در جان مسلمان دیده ام

Дидаам тадбирҳои ғарбу шарқ

دیده ام تدبیر های غرب و شرق

Вонмои тақдирҳои ғарбу шарқ

وانما تقدیر های غرب و شرق

Афтодани таҷаллии ҷалол

افتادن تجلی جلال

Ногаҳон дидам ҷаҳони хеш ро

ناگهان دیدم جهان خویش را

Он замину осмони хеш ро

آن زمین و آسمان خویش را

Ғарқ дар нури шафақ гаван дидамаш

غرق در نور شفق گون دیدمش

Сурх монанди тбр хӯн дидамаш

سرخ مانند طبر خون دیدمش

Зон таҷаллиҳо ки дар ҷонами шикаст

زان تجلی ها که در جانم شکست

Чун кулем аллоҳ фитодам ҷилваи маст

چون کلیم الله فتادم جلوه مست

Нур ӯ ҳар пардагиро вонамӯд

نور او هر پردگی را وانمود

Тоби гуфтор аз забони ман рабӯд

تاب گفتار از زبان من ربود

Аз замири олам бе чанд ва чун

از ضمیر عالم بی چند و چون

Як навой сўзнок омад бурун

یک نوای سوزناک آمد برون

« бигузар аз ховару афсунӣ афранг машав

«بگذر از خاور و افسونی افرنگ مشو

Ки наярзад биҷавии ӣнҳамаи деринау нав

که نیرزد بجوی اینهمه دیرینه و نو

Он нигинӣ ки ту бо аҳриманони бохтаи ӣӣ

آن نگینی که تو با اهرمنان باخته ئی

Ҳам ба ҷбрил Аминӣ натавон кард гарав

هم به جبریل امینی نتوان کرد گرو

Зиндагии анҷумани ороу нигаҳдор худ аст

زندگی انجمن آرا و نگهدار خود است

эй ки дар қофилаи ӣӣ , бе ҳамаи шӯ бо ҳамаи рӯ

ای که در قافله ئی ، بی همه شو با همه رو

Ту фурӯзандатар аз меҳри мунири омадаи ӣӣ

تو فروزنده تر از مهر منیر آمده ئی

Ончунон зӣ ки баҳри зарраи расонии партав

آنچنان زی که بهر ذره رسانی پرتو

Чун пуркоҳ ки дар раҳгузар бод афтод

چون پرکاه که در رهگذر باد افتاد

Рафт Искандару дороу Қубоду хусрав

رفت اسکندر و دارا و قباد و خسرو

Аз тнки ҷомии ту майкада расво гардид

از تنک جامی تو میکده رسوا گردید

Шишаи ӣии гиру ҳакӣмонаи бёшом ва бирав »

شیشه ئی گیر و حکیمانه بیاشام و برو»