эй қабои подшоҳӣ бар ту рост
ای قبای پادشاهی بر تو راست
Сояи ту хоки моро кимиёст
سایهٔ تو خاک ما را کیمیاست
Хусравиро аз вуҷӯди ту айёр
خسروی را از وجود تو عیار
Стўти ту малику давлатро ҳисор
سطوت تو ملک و دولت را حصار
Аз ту эй сармояи фатҳу зафар
از تو ای سرمایهٔ فتح و ظفر
Тахти Аҳмади шоҳро шоне дигар
تخت احمد شاه را شانی دگر
Синаҳо бе меҳри ту вайрона ба
سینه ها بی مهر تو ویرانه به
Аз дил ва аз орзӯи бегона ба
از دل و از آرزو بیگانه به
Обгуни теғӣ ки дорӣ дар камар
آبگون تیغی که داری در کمر
Ним шаб аз тоб ӯ гардад саҳар
نیم شب از تاب او گردد سحر
Нек медонам ки теғ нодир аст
نیک میدانم که تیغ نادر است
Ман чаҳ гӯям ботин ӯ зоҳир аст
من چه گویم باطن او ظاهر است
Ҳарф шавқ овардаам аз ман пазир
حرف شوق آورده ام از من پذیر
Аз фақирии рамз султонӣ бигир
از فقیری رمز سلطانی بگیر
эй нигоҳи ту зи шоҳини тез тар
ای نگاه تو ز شاهین تیز تر
Гирди ин малик худо додӣ нигар
گرد این ملک خدا دادی نگر
Ин ки мебайнем аз тақдир кист
این که می بینیم از تقدیر کیست
Чист он чизе ки мебоист ва нест
چیست آن چیزی که میبایست و نیست
Рӯзу шаби ойинаи тадбири мост
روز و شب آئینهٔ تدبیر ماست
Рӯзу шаби ойинаи тақдири мост
روز و شب آئینهٔ تقدیر ماست
Бо ту гӯям эй ҷавон сахт кӯш
با تو گویم ای جوان سخت کوش
Чист фардо ? духтари имрӯзу дӯш
چیست فردا؟ دختر امروز و دوش
Ҳар ки худро соҳиб имрӯз кард
هر که خود را صاحب امروز کرد
Гирд ӯ гардад сипеҳри гирди гирд
گرد او گردد سپهر گرد گرد
ӯ ҷаҳони рангу бӯро обрӯаст
او جهان رنگ و بو را آبروست
Дӯши азу , имрӯзи азу , фардо азуаст
دوش ازو ، امروز ازو، فردا ازوست
Марди ҳақи сармояи рӯз ва шаб аст
مرد حق سرمایهٔ روز و شب است
Зонка ӯ тақдири худро кавкаб аст
زانکه او تقدیر خود را کوکب است
Бандаи соҳиби назар пер амам
بندهٔ صاحب نظر پیر امم
Чашм ӯ биноӣ тақдир амам
چشم او بینای تقدیر امم
Аз нигоҳаши тезтар шамшер нест
از نگاهش تیز تر شمشیر نیست
Мо ҳамаи нахчир , ӯ нахчир нест
ما همه نخچیر ، او نخچیر نیست
Ларзад аз андешаи он пухтаи кор
لرزد از اندیشهٔ آن پخته کار
Ҳодисоти андари бутуни рӯзгор
حادثات اندر بطون روزگار
Чун падари аҳли ҳунарро дӯсти дор
چون پدر اهل هنر را دوست دار
Бандаи соҳиби назарро дӯсти дор
بندهٔ صاحب نظر را دوست دار
Ҳамчуи он хулди ошёни бедори зӣ
همچو آن خلد آشیان بیدار زی
Сахт кӯшу пари даму каррори зӣ
سخت کوش و پر دم و کرار زی
Май шиносии маънӣ каррор чист ?
می شناسی معنی کرار چیست؟
Ин мақомӣ аз мақомот алӣ аст
این مقامی از مقامات علی است
Аматонро дар ҷаҳон бе сабот
امتان را در جهان بی ثبات
Нест мумкини ҷуз ба каррории ҳаёт
نیست ممکن جز به کراری حیات
Сари гузашти оли Усмонро нигар
سر گذشت آل عثمان را نگر
Аз фиреби ғарбёни хунини ҷигар
از فریب غربیان خونین جگر
То зи каррорӣ насибӣ доштанд
تا ز کراری نصیبی داشتند
Дар ҷаҳон , дигар илм афроштанд
در جهان ، دیگر علم افراشتند
Мусаллами ҳиндӣ чаро майдон гузошт ?
مسلم هندی چرا میدان گذاشت؟
Ҳиммат ӯ буи каррорӣ надошт
همت او بوی کراری نداشت
Мушти хокаш ончунон гардӣда сард
مشت خاکش آنچنان گردیده سرد
Гармии овози ман корӣ накард
گرمی آواز من کاری نکرد
Зикру фикри нодарӣ дар хӯни тест
ذکر و فکر نادری در خون تست
Қоҳирӣ бо дилбарӣ дар хӯни тест
قاهری با دلبری در خون تست
эй фурӯғи дидаи бурноу пер
ای فروغ دیدهٔ برنا و پیر
Саркор аз ҳошиму Маҳмӯди гир
سرکار از هاشم و محمود گیر
Ҳам аз он мардӣ ки андари кӯҳу дашт
هم از آن مردی که اندر کوه و دشت
Ҳақи зи теғ ӯ баланди овозаи гашт
حق ز تیغ او بلند آوازه گشت
Рӯзҳо , шабҳо тапидан метавон
روز ها ، شب ها تپیدن میتوان
Асри дигар офаридан метавон
عصر دیگر آفریدن میتوان
Сад ҷаҳон боқӣаст дар қуръон ҳануз
صد جهان باقی است در قرآن هنوز
Андари ойоташи яке худро бисӯз
اندر آیاتش یکی خود را بسوز
Бози афғонро аз он сӯзӣ бидиҳ
باز افغان را از آن سوزی بده
Аср ӯро субҳи нав рӯзӣ бидиҳ
عصر او را صبح نو روزی بده
Миллатӣ гум гашта кӯҳу камар
ملتی گم گشتهٔ کوه و کمر
Аз ҷабинаш дидаам чизе дигар
از جبینش دیده ام چیزی دگر
Зонка буд андари дили ман сӯзу дард
زانکه بود اندر دل من سوز و درد
Ҳақи зи тақдираши маро огоҳ кард
حق ز تقدیرش مرا آگاه کرد
Корўборшро накӯ санҷида ам
کاروبارش را نکو سنجیده ام
Ончӣ пинҳонаст пайдо дида ам
آنچه پنهان است پیدا دیده ام
Марди майдони зинда аз аллоҳи ҳавасат
مرد میدان زنده از الله هوست
Зери пой ӯ ҷаҳон чор сӯаст
زیر پای او جهان چار سوست
Бандаи ӣии кӯи дил бғироллаҳ набаст
بنده ئی کو دل بغیرالله نبست
наме тавон санг аз зҷоҷ ӯ шикаст
می توان سنگ از زجاج او شکست
ӯ нагунҷад дар ҷаҳон чун ва чанд
او نگنجد در جهان چون و چند
Тӯҳмати соҳил ба ин дарё мабанд
تهمت ساحل به این دریا مبند
Чун з рӯй хеш бар гирад ҳиҷоб
چون ز روی خویش بر گیرد حجاب
ӯ ҳисобаст ӯ савобаст ӯ азоб
او حسابست او ثوابست او عذاب
Баргу сози мо китоб ва ҳикмат аст
برگ و ساز ما کتاب و حکمت است
Ин ду қӯти эътибор миллат аст
این دو قوت اعتبار ملت است
Он футуҳоти ҷаҳони завқу шавқ
آن فتوحات جهان ذوق و شوق
Ин футуҳоти ҷаҳони таҳту фавқ
این فتوحات جهان تحت و فوق
Ҳар ду анъоми худои лоязол
هر دو انعام خدای لایزال
Муъминонро он ҷамоласт ин ҷалол
مؤمنان را آن جمال است این جلال
Ҳикмати ашёи фарангӣ зод нест
حکمت اشیا فرنگی زاد نیست
Асл ӯ ҷузи лиззат эҷод нест
اصل او جز لذت ایجاد نیست
Нек агар бинии мусулмон зода аст
نیک اگر بینی مسلمان زاده است
Ин гуҳар аз дасти мо афтода аст
این گهر از دست ما افتاده است
Чун араби андари аврупои пари кушод
چون عرب اندر اروپا پر گشاد
Илму ҳикматро баннои дигари ниҳод
علم و حکمت را بنا دیگر نهاد
Донаи он саҳро нишинон коштанд
دانه آن صحرا نشینان کاشتند
Ҳосилаш афрангён бардоштанд
حاصلش افرنگیان برداشتند
Ин парӣ аз шишаи аслофи мост
این پری از شیشه اسلاف ماست
Боз сайдаш кун ки ӯ аз қофи мост
باز صیدش کن که او از قاف ماست
Лекин аз таҳзиби лои динии гурез
لیکن از تهذیب لا دینی گریز
Зонка ӯ бо аҳл ҳақ дорад ситез
زانکه او با اهل حق دارد ستیز
Фитнаҳо ин фитна пардоз оварад
فتنه ها این فتنه پرداز آورد
Лоату ъзӣ дар ҳарам боз оварад
لات و عزی در حرم باز آورد
Аз фусунаши дидаи дили нои басир
از فسونش دیدهٔ دل نا بصیر
Рӯҳ аз беобӣ ӯ ташнаи мейр
روح از بی آبی او تشنه میر
Лиззати битобӣ аз дил май барад
لذت بیتابی از دل می برد
Балки дили зини пайкари гул май барад
بلکه دل زین پیکر گل می برد
Куҳнаи дуздии ғорат ӯ бармалои сет
کهنه دزدی غارت او برملا ست
Лола менолад ки доғ ман куҷост
لاله می نالد که داغ من کجاست
Ҳақи насиб ту кунад завқи ҳузур
حق نصیب تو کند ذوق حضور
Боз гӯям ончӣ гуфтам дар збўр
باز گویم آنچه گفتم در زبور
« мурдан ва ҳам зистан эй нуктаи рас
«مردن و هم زیستن ای نکته رس
Ин ҳама аз эиътиборотасту бас
این همه از اعتبارات است و بس
Марди кари сӯзи наворо мурдаи ӣӣ
مرد کر سوز نوا را مرده ئی
Лиззати савту садоро мурдаи ӣӣ
لذت صوت و صدا را مرده ئی
Пеши чангии маст ва масрураст кӯр
پیش چنگی مست و مسرور است کور
Пеши рангии зинда дар гӯраст кӯр
پیش رنگی زنده در گور است کور
Рӯҳи боҳақи зинда ва поянда аст
روح باحق زنده و پاینده است
Варна инро мурда , онро зинда аст
ورنه این را مرده ، آن را زنده است
Онкӣ « ҳии лоямут » омад ҳақ аст
آنکه «حی لایموت» آمد حق است
Зистан бо ҳақи ҳаёт мутлақ аст
زیستن با حق حیات مطلق است
Ҳар ки беҳақ зист ҷуз мурдор нест
هر که بی حق زیست جز مردار نیست
Гарчи кас дар мотам ӯ зор нест »
گرچه کس در ماتم او زار نیست»
Брхўр аз қуръон агар хоҳии сабот
برخور از قرآن اگر خواهی ثبات
Дар замираш дидаам оби ҳаёт
در ضمیرش دیده ام آب حیات
намедиҳад моро паём « лотхФ »
می دهد ما را پیام «لاتخف»
Май расонад бар мақоми лотхФ
می رساند بر مقام لاتخف
Қӯти султону мейр аз лоолаҳ
قوت سلطان و میر از لااله
Ҳайбати марди фақир аз лоолаҳ
هیبت مرد فقیر از لااله
То ду теғи ло ва ало доштем
تا دو تیغ لا و الا داشتیم
Мосўии аллоҳро нишон нагузоштем
ماسوی الله را نشان نگذاشتیم
Ховарон аз шуълаи ман равшан аст
خاوران از شعلهٔ من روشن است
эй хунаки мардӣ ки дар аср ман аст
ای خنک مردی که در عصر من است
Аз табу тобами насиб худ бигир
از تب و تابم نصیب خود بگیر
Баъд азин ноед чу ман марди фақир
بعد ازین ناید چو من مرد فقیر
Гавҳари дарёии қуръон суфта ам
گوهر دریای قرآن سفته ام
Шарҳи рамз « сибғаи аллоҳ » гуфта ам
شرح رمز «صبغة الله» گفته ام
Бо мусулмонони ғамӣ бахшида ам
با مسلمانان غمی بخشیده ام
Куҳнаи шохиро намебахшида ам
کهنه شاخی را نمی بخشیده ام
Ишқи ман аз зиндагӣ дорад суроғ
عشق من از زندگی دارد سراغ
Ақл аз саҳбои ман равшани аёғ
عقل از صهبای من روشن ایاغ
Нуктаҳои хотири афрӯзӣ ки гуфт ?
نکته های خاطر افروزی که گفت؟
Бо мусулмони ҳарфи пурсӯзӣ ки гуфт ?
با مسلمان حرف پرسوزی که گفت؟
Ҳамчу не нолидам андари кӯҳу дашт
همچو نی نالیدم اندر کوه و دشت
То мақоми хеш бар ман фоши гашт
تا مقام خویش بر من فاش گشت
Ҳарфи шавқи омухтами вои сӯхтам
حرف شوق آموختم وا سوختم
Оташи афсурда боз афрӯхтам
آتش افسرده باز افروختم
Бо ман оҳ субҳгоҳӣ дода анд
با من آه صبحگاهی داده اند
Стўти кӯҳӣ ба коҳӣ дода анд
سطوت کوهی به کاهی داده اند
Дорам андари синаи нури лоолаҳ
دارم اندر سینه نور لااله
Дар шароби ман сарвари лоолаҳ
در شراب من سرور لااله
Фикри ман гардуни масир аз файз ӯст
فکر من گردون مسیر از فیض اوست
Ҷӯии соҳилнопазир аз файз ӯст
جوی ساحل ناپذیر از فیض اوست
Пас бигир аз бодаи ман як ду ҷом
پس بگیر از باده من یک دو جام
То дурахшӣ мисли теғ бе ниёам
تا درخشی مثل تیغ بی نیام