Хаёлами кӯи гул аз фирдавс чӣанд

خیالم کو گل از فردوس چیند

Чу мазмуни ғарибии офаринад

چو مضمون غریبی آفریند

Дилам дар сина меларзад чу баррагӣ

دلم در سینه می لرزد چو برگی

Ки бар ваии қатра шабнам нишинад

که بر وی قطرهٔ شبنم نشیند