Наъра зад ишқ ки хунини ҷгарӣ пайдо шуд

نعره زد عشق که خونین‌جگری پیدا شد

Ҳасан ларзид ки соҳиби назарӣ пайдо шуд

حُسن لرزید که صاحب‌نظری پیدا شد

Фитрат ошуфт ки аз хоки ҷаҳони маҷбур

فطرت آشفت که از خاک جهانِ مجبور

Худгарӣ худ шикании худнигарӣ пайдо шуд

خودگَری، خودشکنی، خودنِگری پیدا شد

Хабарӣ рафт зи гардун ба шабистони азал

خبری رفت ز گردون به شبستان ازل

Ҳазар эй прдгёни пардаи дарӣ пайдо шуд

حذر ای پردگیان پرده‌دری پیدا شد

Орзӯи бихбр аз хеш ба оғӯши ҳаёт

آرزو بیخبر از خویش به آغوش حیات

Чашм во карду ҷаҳони дгарӣ пайдо шуд

چشم وا کرد و جهان دگری پیدا شد

Зиндагӣ гуфт ки дар хок тапидам ҳамаи умр

زندگی گفت که در خاک تپیدم همه عمر

То азин гунбади деринаи дарӣ пайдо шуд

تا ازین گنبد دیرینه دری پیدا شد

Нурии нодони ним саҷда ба одам барам

نوری نادان نیَم، سجده به آدم برم

ӯ ба ниҳодаст хоки ман ба нажоди озарам

او به نهاد است خاک من به نژاد آذرم

наметапад аз сӯзи ман хӯни раги коинот

می‌تپد از سوز من، خون رگ کائنات

Ман ба ду сарсарами ман ба ғўи тундарам

من به دوِ صرصرم، من به غُوِ تندرم

Робитаи солимоти зобитаи ИМАот

رابطهٔ سالمات، ضابطهٔ امّهات

Сӯзам васозӣ даҳуми оташи минои гарм

سوزم و سازی دهم، آتش میناگرم

Сохтаи хешро дар шиканами рези рез

ساختهٔ خویش را، در شکنم ریز ریز

То зи ғубори куҳан , пайкар нав оварам

تا ز غبار کهن ، پیکر نو آورم

Аз зу ман муваҷҷаҳи чархи сукӯн нопазир

از زُوِ من موجهٔ چرخِ سکون‌ناپذیر

Нақшгар рӯзгор , тобу таби ҷавҳарам

نقش‌گَرِ روزگار ، تاب و تب جوهرم

Пайкари анҷуми зи ту гардиши анҷуми зи ман

پیکر انجم ز تو، گردش انجم ز من

Ҷони бҷҳони андарам , зиндагии мзмрм

جان به جهان اندرم ، زندگی مضمرم

Ту ба бадани ҷони диҳӣ , шӯри бҷони ман даҳум

تو به بدن جان دهی، شور به جان من دهم

Ту ба сукӯни раҳи занӣ , ман ба тапиши раҳбарам

تو به سکون ره زنی، من به تپش رهبرم

Ман зи тнки моягон гдиаҳ накардам суҷуд

من ز تنک مایگان گدیه نکردم سجود

Қоҳир бедӯзахам , довар бе маҳшарам

قاهر بی‌دوزخم، داور بی‌محشرم

Одами хокии ниҳод , дуни назар ва кам савод

آدم خاکی‌نهاد، دون‌نظر و کم‌سواد

Зод дар оғӯши ту , пер шавад дар барам

زاد در آغوش تو، پیر شود در برم

Зиндагии сӯзу соз ба зи сукӯни давом

زندگی سوز و ساز به ز سکون دوام

Фохта шоҳин шавад аз тапиши зери дом

فاخته شاهین شود از تپش زیر دام

Ҳеҷ наёяд зи ту ғайри суҷуди ниёз

هیچ نیاید ز تو غیر سجود نیاز

Хез чу сарви баланд , эй баъамали нарми гом

خیز چو سرو بلند، ای به عمل نرم‌گام

Кавсару таснӣми барад , аз ту нишоти амал

کوثر و تسنیم برد، از تو نشاط عمل

Гири зи минои токи бодаи ойинаи фом

گیر ز مینای تاک بادهٔ آئینه‌فام

Зишту накӯи зодаи ваҳми худованди тест

زشت و نکو زادهٔ وهم خداوند توست

Лиззати кирдори гир , гоми буна , ҷӯии ком

لذت کردار گیر، گام بنه، جوی کام

Хез ки бнмоимт , мамлакати тозаи ӣӣ

خیز که بنمایمت، مملکت تازه‌ای

Чашми ҷаҳони байни гшо , баҳри тамошои хиром

چشم جهان‌بین گشا، بهر تماشا خرام

Қатра бе мояи ӣии гавҳари тобандаи шӯ

قطرهٔ بیمایه‌ای، گوهر تابنده شو

Аз сар гардун беафт , гири бдрёи мақом

از سر گردون بیفت، گیر به دریا مقام

Теғи дарахшндаи ӣӣ , ҷони ҷаҳонии гусал

تیغ درخشنده‌ای، جانِ جهانی گسل

Ҷавҳари худ ронмо , ои бурун аз ниёам

جوهر خود را نما، آی برون از نیام

Бозуии шоҳини гшо , хӯн тзрўон бирез

بازوی شاهین گشا، خون تذروان بریز

Марг буд боз ар зистани андари кном

مرگ بود باز را زیستن اندر کنام

Ту нашиносӣ ҳануз шавқи бимиради зи васл

تو نشناسی هنوز شوق بمیرد ز وصل

Чист ҳаёти давом , сӯхтани нотамом

چیست حیات دوام؟ سوختن ناتمام

Чаҳ хушаст зиндагиро ҳамаи сӯзу соз кардан

چه خوشست زندگی را همه سوز و ساز کردن

Дили кӯҳу дашт ва саҳро бидамӣ гудоз кардан

دل کوه و دشت و صحرا به دمی گداز کردن

зи қафаси дарии кушодан ба фазои гулистонӣ

ز قفس دری گشادن به فضای گلستانی

Раҳи осмони нўрдн ба ситораи роз кардан

ره آسمان نوردن به ستاره راز کردن

Ба гудозҳои пинҳон ба ниёзҳои пайдо

به گداز‌های پنهان به نیازهای پیدا

Назарии адо шиносӣ баҳрем ноз кардан

نظری اداشناسی به حریم ناز کردن

Гуҳии ҷуз яке надидан ба ҳуҷуми лолаи зорӣ

گهی جز یکی ندیدن به هجوم لاله‌زاری

Гуҳии хори неши занро ба гули имтиёз кардан

گهی خار نیش‌زن را به گل امتیاز کردن

Ҳамаи сӯзи нотамомами ҳама дард орзӯем

همه سوز ناتمامم همه درد آرزویم

Бгмони даҳуми яқинро ки шаҳид ҷустуҷӯем

به گمان دهم یقین را که شهید جستجویم

Аикаҳи зи хуршеди ту кавкаби ҷони мстнир

ای که ز خورشیدِ تو، کوکبِ جان مستنیر

Аз дилам афрӯхтӣ шамъи ҷаҳони зрир

از دلم افروختی شمعِ جهانِ ضریر

Рехти ҳунарҳои ман баҳри бик ноӣ об

ریخت هنرهای من بحر به یک نای آب

Теша ман оварад аз ҷигари хораи шер

تیشهٔ من آورد از جگر خاره شیر

Зуҳраи гирифтори ман моҳи парастори ман

زهره گرفتار من، ماه پرستار من

Ақли калони кори ман баҳри ҷаҳони дору гир

عقل کلان کار من، بهر جهان دار و گیر

Ман базмин дар шудам ман бФлк бар шудам

من به زمین در شدم من به فلک بر شدم

Бастаи ҷодӯии ман заррау меҳри мунир

بستهٔ جادوی من ذره و مهر منیر

Гарчи фусунаши марои баради зи роҳи савоб

گرچه فسونش مرا برد ز راه صواب

Аз ғалатам дар гузари узри гуноҳам пазир

از غلطم در گذر عذر گناهم پذیر

Ром нагардад ҷаҳон то на фусунаш хӯрем

رام نگردد جهان تا نه فسونش خوریم

Ҷуз ба каманди ниёз ноз нагардад асир

جز به کمند نیاز ناز نگردد اسیر

То шавад аз оҳи гарми ин бути сангини гудоз

تا شود از آه گرم این بت سنگین گداز

Бастани зуннор ӯ буд марои ногузир

بستن زنار او بود مرا ناگزیر

Ақл бдом оварад фитрати чолок ро

عقل به دام آورد فطرت چالاک را

Аҳримани шуълаи зод саҷда кунад хок ро

اهرمن شعله‌زاد سجده کند خاک را