Ҳурӣ ба кунҷи гулшан ҷинат тапид ва гуфт

حوری به کنج گلشن جنت تپید و گفت

Моро касе зи онсӯии гардуни хабари надод

ما را کسی ز آنسوی گردون خبر نداد

Ноед бафаҳм ман саҳару шому рўзўи шаб

ناید بفهم من سحر و شام و روزو شب

Ақлами рабӯди ин ки бигӯянд марду зод

عقلم ربود این که بگویند مرد و زاد

Гардид мавҷи накҳат ва аз шох гул дамид

گردید موج نکهت و از شاخ گل دمید

По инчунин ба олами фардоу даии ниҳод

پا اینچنین به عالم فردا و دی نهاد

Во кард чашм ва ғунча шуд ва ханда зад дамӣ

وا کرد چشم و غنچه شد و خنده زد دمی

Гули гашту барг барг шуд ва бар замин фитод

گل گشت و برگ برگ شد و بر زمین فتاد

Зон нозанин ки банди зи поиш кушода анд

زان نازنین که بند ز پایش گشاده اند

Оҳӣаст ёдгор ки бӯ ном дода анд

آهی است یادگار که بو نام داده اند