Ту доне ки бозони з як ҷавҳаранд
تو دانی که بازان ز یک جوهرند
Дил шер доранд ва мушт паранд
دل شیر دارند و مشت پرند
Накӯи шевау пухта тадбир бош
نکو شیوه و پخته تدبیر باش
Ҷасуру ғаюру калон гир бош
جسور و غیور و کلان گیر باش
Мёмиз бо Кебеку тўрнг ва сор
میامیز با کبک و تورنگ و سار
Магари инки дории ҳавои шикор
مگر اینکه داری هوای شکار
Чаҳ қавмии фурӯи мояи тарснок
چه قومی فرو مایهٔ ترسناک
Кунад поки минқори худро ба хок
کند پاک منقار خود را به خاک
Шуд он бошаҳи нахчири нахчири хеш
شد آن باشه نخچیر نخچیر خویش
Ки гирад зи сайди худ ойину кеш
که گیرد ز صید خود آئین و کیش
Басои шукраи афтода бар рӯй хок
بسا شکره افتاده بر روی خاک
Шуд аз суҳбати донаи чинони ҳалок
شد از صحبت دانه چینان هلاک
Нигаҳи дори худроу хўрснди зӣ
نگه دار خود را و خورسند زی
Далеру дурушту тануманди зӣ
دلیر و درشت و تنومند زی
Тани нарму нозук ба тиҳуи гузор
تن نرم و نازک به تیهو گذار
Раги сахт чун шох оҳӯ биор
رگ سخت چون شاخ آهو بیار
Насиби ҷаҳони ончӣ аз хуррамӣ аст
نصیب جهان آنچه از خرمی است
зи сангинӣу меҳнату пар дамӣ аст
ز سنگینی و محنت و پر دمی است
Чаҳ хуш гуфт фарзанди худро уқоб
چه خوش گفت فرزند خود را عقاب
Ки як қатраи хӯни беҳтар аз лаъли ноб
که یک قطره خون بهتر از لعل ناب
Мҷуи анҷуман мисли оҳӯу мяш
مجو انجمن مثل آهو و میش
Ба хилвати гаро чун ниёкони хеш
به خلوت گرا چون نیاکان خویش
Чунин ёд дорам зи бозони пер
چنین یاد دارم ز بازان پیر
Нишемани бшохи дарахтии мгир
نشیمن بشاخ درختی مگیر
Кномӣ нагирем дар боғу кишт
کنامی نگیریم در باغ و کشت
Ки дорем дар кӯҳу саҳрои биҳишт
که داریم در کوه و صحرا بهشت
з рӯй замини дона чидан хатост
ز روی زمین دانه چیدن خطاست
Ки паҳнои гардун худо дод мост
که پهنای گردون خدا داد ماست
Наҷибӣ ки по бар замин суда аст
نجیبی که پا بر زمین سوده است
зи мурғи сарои сифла тар бӯда аст
ز مرغ سرا سفله تر بوده است
Паии шоҳбозон бисотаст санг
پی شاهبازان بساط است سنگ
Ки бар санг рафтан кунад тези чанг
که بر سنگ رفتن کند تیز چنگ
Ту аз зарди чашмони сҳростӣ
تو از زرد چشمان صحراستی
Ба гавҳар чу симурғи волостӣ
به گوهر چو سیمرغ والاستی
Ҷавонии асилӣ ки дар рӯзи ҷанг
جوانی اصیلی که در روز جنگ
Баради мардумакро зи чашми паланг
برد مردمک را ز چشم پلنگ
Ба парвози ту стўти нурён
به پرواز تو سطوت نوریان
Ба рагҳои ту хӯни кофурён
به رگهای تو خون کافوریان
Таҳи чархи гардандаи кўжи пушт
ته چرخ گردندهٔ کوژ پشت
Бихӯр ончигирӣ зи нарму дурушт
بخور آنچه گیری ز نرم و درشت
зи даст касе туъмаи худ мгир
ز دست کسی طعمهٔ خود مگیر
Накӯ бошу панди накӯён пазир
نکو باش و پند نکویان پذیر