Ба баҳр рафтам ва гуфтам ба мавҷи битобӣ
به بحر رفتم و گفتم به موج بیتابی
Ҳамеша дар талабастӣ чаҳ мушкилии дорӣ ?
همیشه در طلب استی چه مشکلی داری؟
Ҳазор лўлўӣ лолост дар гиребонат
هزار لولوی لالاست در گریبانت
Даруни сина чу ман гавҳари дилии дорӣ ?
درون سینه چو من گوهر دلی داری؟
Тапид ва аз лаб соҳил рамед ва ҳеҷ нагуфт
تپید و از لب ساحل رمید و هیچ نگفت
Ба кӯҳ рафтаму пурсидами ин чаҳ бидрдист ?
به کوه رفتم و پرسیدم این چه بیدردیست؟
Расад бигӯаш ту оҳу фиғон ғам зада ӣӣ
رسد بگوش تو آه و فغان غم زده ئی
Агар ба санги ту лаълии з қатра хӯнаст
اگر به سنگ تو لعلی ز قطرهٔ خونست
Яке дар обаи сухан бо ман ситам зада ӣӣ
یکی در آبه سخن با من ستم زده ئی
Бахуди хазиду нафас дар кашид ва ҳеҷ нагуфт
بخود خزید و نفس در کشید و هیچ نگفت
Раҳ дароз буридам зи моҳи пурсидам
ره دراز بریدم ز ماه پرسیدم
Сафари насиб , насиби ту манзилӣаст ки нест
سفر نصیب ، نصیب تو منزلی است که نیست
Ҷаҳони зи партави симои ту самани зорӣ
جهان ز پرتو سیمای تو سمن زاری
Фурӯғи доғи ту аз ҷилва дилӣаст ки нест
فروغ داغ تو از جلوهٔ دلی است که نیست
Сӯии ситора рақибона дид ва ҳеҷ нагуфт
سوی ستاره رقیبانه دید و هیچ نگفت
Шудам бҳзрти яздони гузаштам аз мау меҳр
شدم بحضرت یزدان گذشتم از مه و مهر
Ки дар ҷаҳони ту як зарра ошноем нест
که در جهان تو یک ذره آشنایم نیست
Ҷаҳони тиҳии зи дилу мушти хоки ман ҳамаи дил
جهان تهی ز دل و مشت خاک من همه دل
Чаман хушаст вале дархур навоем нест
چمن خوش است ولی درخور نوایم نیست
Табассумии блб ӯ расед ва ҳеҷ нагуфт
تبسمی بلب او رسید و هیچ نگفت