Инсон ки рухи зи ғозаи таҳзиб бар фурухт

انسان که رخ ز غازهٔ تهذیب بر فروخت

Хоки сиёҳи хеш чу ойинаи вонамӯд

خاک سیاه خویش چو آئینه وانمود

Пӯшеди панҷаро таҳи дастонаи ҳарир

پوشید پنجه را ته دستانه حریر

Афсунӣ қалам шуду теғ аз камар гушӯд

افسونی قلم شد و تیغ از کمر گشود

Ин булҳаваси санами кодаи сулҳи оми сохт

این بوالهوس صنم کدهٔ صلح عام ساخت

Рақсид гирд ӯ ба навоҳои чангу авд

رقصید گرد او به نواهای چنگ و عود

Дидам чу ҷанги пардаи номӯс ӯ дарид

دیدم چو جنگ پرده ناموس او درید

Ҷузи исФки алдмо ва « хсими мубин » набӯд

جز یسفک الدما و «خصیم مبین» نبود