Баҳор то ба гулистон кашид базми сурӯд

بهار تا به گلستان کشید بزم سرود

Навой булбули шӯридаи чашм ғунча гушӯд

نوای بلبل شوریده چشم غنچه گشود

Гумон мабар ки сириштанд дар азали гули мо

گمان مبر که سرشتند در ازل گل ما

Ки мо ҳануз хаёлем дар замири вуҷӯд

که ما هنوز خیالیم در ضمیر وجود

Ба илм ғарра машав кор май кашӣ дигар аст

به علم غره مشو کار می کشی دگر است

Фақиҳи шаҳри гиребон ва остин олуд

فقیه شهر گریبان و آستین آلود

Баҳор , барги парокандаро баҳам бар баст

بهار ، برگ پراکنده را بهم بر بست

Нигоҳи мост ки бар лолаи рангу оби афзуд

نگاه ماست که بر لاله رنگ و آب افزود

Назар бхўиш фурӯбастаро нишон ин аст

نظر بخویش فروبسته را نشان این است

Дигар сухан насарояд зи ғоибу мавҷӯд

دگر سخن نسراید ز غایب و موجود

Шабӣ ба майкада хуш гуфт пери зиндаи дилӣ

شبی به میکده خوش گفت پیر زنده دلی

Ба ҳар замона халиласту оташи намруд

به هر زمانه خلیل است و آتش نمرود

Чаҳ нақшҳо ки нбстм ба коргоҳи ҳаёт

چه نقشها که نبستم به کارگاه حیات

Чаҳ рафтанӣ ки нарафт ва чаҳ бӯданӣ ки набӯд

چه رفتنی که نرفت و چه بودنی که نبود

Ба дайрёни сухани нарми гӯ ки ишқи ғаюр

به دیریان سخن نرم گو که عشق غیور

Баннои бткдаҳи афканд дар дили Маҳмӯд

بنای بتکده افکند در دل محمود

Бхок ҳинд навой ҳаёт беасар аст

بخاک هند نوای حیات بی اثر است

Ки мурда зинда нагардад зи нағмаи Довӯд

که مرده زنده نگردد ز نغمه داود