Толстой

تولستوی

Боркаши аҳримани лашкарии шаҳриёр

بارکش اهرمن لشکری شهریار

Аз паии нони ҷӯин теғи ситам бар кашид

از پی نان جوین تیغ ستم بر کشید

Зишт ба чашмаш накӯаст мағз надонад зи пӯст

زشت به چشمش نکوست مغز نداند ز پوست

Мардаки бегонаи дӯсти сина хуишон дарид

مردک بیگانه دوست سینهٔ خویشان درید

Доруӣ беҳӯшӣаст тоҷ , килисо , ватан

داروی بیهوشی است تاج ، کلیسا ، وطن

Ҷони худододро хоҷаи бҷомии харид

جان خداداد را خواجه بجامی خرید

Карли Маркс

کارل مارکس

Роздони ҷузву кул аз хеш номаҳрам шуд аст

رازدان جزو و کل از خویش نامحرم شد است

Одам аз сармояи дории қотил одам шуд аст

آدم از سرمایه‌داری قاتل آدم شد است

Ҳегел

هگل

Ҷилва диҳад боғу роғи маънии мастур ро

جلوه دهد باغ و راغ معنی مستور را

Айни ҳақиқати нигари ҳанзалу ангур ро

عین حقیقت نگر حنظل و انگور را

Фитрати аздоди хези лиззат пайкор дод

فطرت اضداد خیز لذت پیکار داد

Хоҷау муздурро , омиру маъмур ро

خواجه و مزدور را ، آمر و مأمور را

Толстой

تولستوی

Ақли ду рӯи офариди фалсафаи худпараст !

عقل دو رو آفرید فلسفهٔ خودپرست!

Дарс ризо медиҳӣ бандаи муздурро ?

درس رضا میدهی بندهٔ مزدور را؟

Мaздaк

مزدک

Донаи Эрони зи кишти зору қайсар бар дамид

دانهٔ ایران ز کشتِ زار و قیصر بر دمید

Марги нав май рақсади андари қасри султону амир

مرگ نو می رقصد اندر قصر سلطان و امیر

Муддатӣ дар оташи намруд май сӯзади халил

مدتی در آتش نمرود می سوزد خلیل

То тиҳӣ гардад ҳаримаш аз худовандони пер

تا تهی گردد حریمش از خداوندان پیر

Даври парвизии гузашт эй куштаи парвизи хез

دور پرویزی گذشت ای کشتهٔ پرویز خیز

Неъмат гум гашта худро зи хусрави бози гир

نعمت گم گشتهٔ خود را ز خسرو باز گیر

кӯҳкан

کوهکن

Нигор ман ки басии сода ва кам омез аст

نگار من که بسی ساده و کم آمیز است

Ситезаи кеш ва ситам кӯшу фитна ангез аст

ستیزه کیش و ستم کوش و فتنه انگیز است

Бурун ӯ ҳамаи базму дарун ӯ ҳамаи разм

برون او همه بزم و درون او همه رزم

Забон ӯ зи Масеҳу дилаши з Чингиз аст

زبان او ز مسیح و دلش ز چنگیز است

Гусаст ақлу ҷунуни ранги баст ва дида гудохт

گسست عقل و جنون رنگ بست و دیده گداخت

Дар о ба ҷилва ки ҷонами зи шавқ лабрез аст

در آ به جلوه که جانم ز شوق لبریز است

Агарчӣ тешаи ман кӯҳро з по оварад

اگرچه تیشهٔ من کوه را ز پا آورد

Ҳануз гардиши гардуни бком парвиз аст

هنوز گردش گردون بکام پرویز است

зи хок то ба фалак ҳар чаҳ ҳаст раҳ паймост

ز خاک تا به فلک هر چه هست ره پیماست

Қадами гушой ки рафтори корвон тез аст

قدم گشای که رفتار کاروان تیز است