Мункир натавон гашт агар дами занам аз ишқ

منکر نتوان گشت اگر دم زنم از عشق

Ин нашаҳ бмн нест агар бо дгарӣ ҳаст

این نشه بمن نیست اگر با دگری هست

эй турои ҳақи хотам ақвом кард

ای ترا حق خاتم اقوام کرد

Бар ту ҳар оғозро анҷом кард

بر تو هر آغاز را انجام کرد

эй мисоли анбиёи покони ту

ای مثال انبیا پاکان تو

Ҳамгар дилҳо ҷигари чокони ту

همگر دلها جگر چاکان تو

эй назар бар ҳасани трсозодаҳи ӣӣ

ای نظر بر حسن ترسازاده ئی

эй зи роҳи каъбаи даври афтодаи ӣӣ

ای ز راه کعبه دور افتاده ئی

эй фалаки мушти ғубори кӯии ту

ای فلک مشت غبار کوی تو

« эй тамошои гоҳи олам рӯй ту »

«ای تماشا گاه عالم روی تو»

Ҳамчуи мавҷ , оташи таҳ по мерӯй

همچو موج ، آتش ته پا میروی

« ту куҷои баҳр тамошо мерӯй »

«تو کجا بهر تماشا میروی»

Рамз сӯз омӯз аз парвонаи ӣӣ

رمز سوز آموز از پروانه ئی

Дар шарар таъмир кун кошонаи ӣӣ

در شرر تعمیر کن کاشانه ئی

Тарҳ ишқ андоз андари ҷони хеш

طرح عشق انداز اندر جان خویش

Тоза кун бо Мустафои паймони хеш

تازه کن با مصطفی پیمان خویش

Хотирам аз суҳбат тарсо гирифт

خاطرم از صحبت ترسا گرفت

То ниқоб рӯй ту боло гирифт

تا نقاب روی تو بالا گرفت

Ҳам наво аз ҷилва ӣ ағёр гуфт

هم نوا از جلوه ی اغیار گفت

Достони гесу ва рухсор гуфт

داستان گیسو و رخسار گفت

Бар дар соқии ҷабини Фрсўд ӯ

بر در ساقی جبین فرسود او

Қисса ӣ муғи зодагони паймӯд ӯ

قصه ی مغ زادگان پیمود او

Ман шаҳиди теғи абрӯӣ ту ам

من شهید تیغ ابروی تو ام

Хокаму осӯда ӣ кӯй ту ам

خاکم و آسوده ی کوی تو ام

Аз ситоиши густарии болотрм

از ستایش گستری بالاترم

Пеш ҳар девон фурӯ ноед серум

پیش هر دیوان فرو ناید سرم

Аз сухани ойина созам карда анд

از سخن آئینه سازم کرده اند

Вази Сикандар бениёзам карда анд

وز سکندر بی نیازم کرده اند

Бори эҳсон бар нтобад гарданам

بار احسان بر نتابد گردنم

Дар гулистон ғунча гардад доманам

در گلستان غنچه گردد دامنم

Сахт кӯшам мисли ханҷар дар ҷаҳон

سخت کوشم مثل خنجر در جهان

Оби худ май гирам аз санги гарон

آب خود می گیرم از سنگ گران

Гарчи баҳрами мавҷи ман битоб нест

گرچه بحرم موج من بیتاب نیست

Бар кафи ман коса ӣ гирдоб нест

بر کف من کاسه ی گرداب نیست

Парда ӣ рангам шамемӣ нестам

پرده ی رنگم شمیمی نیستم

Сайд ҳар мавҷ насимӣ нестам

صید هر موج نسیمی نیستم

Дар шарор обод ҳастӣ ахгарам

در شرار آباد هستی اخگرم

Хлътӣ бахшад марои хокистарам

خلعتی بخشد مرا خاکسترم

Бар дарат ҷонам ниёз оварда аст

بر درت جانم نیاز آورده است

Ҳадя ӣ сӯз ва гудоз оварда аст

هدیه ی سوز و گداز آورده است

зи осмони обгун ӣам ме чакад

ز آسمان آبگون یم می چکد

Бар дили гармам дамодам ме чакад

بر دل گرمم دمادم می چکد

Ман зи ҷӯи борӣктар май созмш

من ز جو باریکتر می سازمش

То ба саҳни гулшанати андозмш

تا به صحن گلشنت اندازمش

Зонка ту маҳбӯби ёри мостӣ

زانکه تو محبوب یار ماستی

Ҳамчуи дили андари канори мостӣ

همچو دل اندر کنار ماستی

Ишқ то тарҳи фиғон дар синаи рехт

عشق تا طرح فغان در سینه ریخت

Оташ ӯ аз дилами ойинаи рехт

آتش او از دلم آئینه ریخت

Мисли гул аз ҳам шикофами сина ро

مثل گل از هم شکافم سینه را

Пеши ту овезами ин ойина ро

پیش تو آویزم این آئینه را

То нигоҳии афканӣ бар рӯй хеш

تا نگاهی افکنی بر روی خویش

Май шӯии занҷирии гесуии хеш

می شوی زنجیری گیسوی خویش

Боз хонам қисса ӣ поринаи ?ут

باز خوانم قصه ی پارینه ات

Тозаи созами доғҳои синаи ?ут

تازه سازم داغهای سینه ات

Аз паии қавми зи худ номаҳрамӣ

از پی قوم ز خود نامحرمی

Хостам аз ҳақи ҳаёти муҳкамӣ

خواستم از حق حیات محکمی

Дар сукути ним шаб нолон бидам

در سکوت نیم شب نالان بدم

Олами андари хоб ва ман гирён бидам

عالم اندر خواب و من گریان بدم

Ҷонам аз сабру сукӯни маҳрӯм буд

جانم از صبر و سکون محروم بود

Вирди ман ёҳӣу ёқиўм буд

ورد من یاحی و یاقیوم بود

Орзўӣии доштам хӯн кардамаш

آرزوئی داشتم خون کردمش

То зи роҳи дида берун кардамаш

تا ز راه دیده بیرون کردمش

Сӯхтан чун лолаи пиҳам то куҷо

سوختن چون لاله پیهم تا کجا

Аз саҳари дриўзи шабнам то куҷо ?

از سحر دریوز شبنم تا کجا؟

Ашки худ бар хеш май резам чу шамъ

اشک خود بر خویش می ریزم چو شمع

Бо шаби ялдо дар овезам чу шамъ

با شب یلدا در آویزم چو شمع

Ҷилваро афзудам ва худ костам

جلوه را افزودم و خود کاستم

Дигаронро маҳфилӣ оростам

دیگران را محفلی آراستم

Як нафаси фурсати зи сӯз сина нест

یک نفس فرصت ز سوز سینه نیست

Ҳафтаам шарманда ӣ одина нест

هفته ام شرمنده ی آدینه نیست

Ҷонами андари пайкари фарсӯдаи ӣӣ

جانم اندر پیکر فرسوده ئی

Ҷилва ӣ оҳӣаст гирди олӯдаи ӣӣ

جلوه ی آهی است گرد آلوده ئی

Чун марои субҳи азали ҳақи офарид

چون مرا صبح ازل حق آفرید

Нола дар абрешим авдам тапид

ناله در ابریشم عودم تپید

Нолаи ӣии ифшогар асрори ишқ

ناله ئی افشا گر اسرار عشق

Хунбҳоии ҳасрати гуфтори ишқ

خونبهای حسرت گفتار عشق

Фитрат оташ диҳад хошок ро

فطرت آتش دهد خاشاک را

Шухӣ парвона бахшад хок ро

شوخی پروانه بخشد خاک را

Ишқро доғии мисоли лолаи бас

عشق را داغی مثال لاله بس

Дар гиребонаши гули як нолаи бас

در گریبانش گل یک ناله بس

Ман ҳамин як гули бдсторти занам

من همین یک گل بدستارت زنم

Маҳшарӣ бар хоби саршорати занам

محشری بر خواب سرشارت زنم

То зи хокати лола зор ояд падед

تا ز خاکت لاله زار آید پدید

Аз дамати бод баҳор ояд падед

از دمت باد بهار آید پدید