Кӯдакиро дидӣ эй болиғи назар
کودکی را دیدی ای بالغ نظر
Кӯ буд аз маънии худ бе хабар
کو بود از معنی خود بی خبر
Ношиноси давру наздики ончунон
ناشناس دور و نزدیک آنچنان
Моҳро хоҳад ки бар гирад Аннан
ماه را خواهد که بر گیرد عنان
Аз ҳамаи бегонаи он момки параст
از همه بیگانه آن مامک پرست
Гиряи масти вшири масту хоби маст
گریه مست وشیر مست و خواب مست
Зеру Бамро гӯш ӯ дар гир нест
زیر و بم را گوش او در گیر نیست
Нағмааш ҷузи шӯриш занҷир нест
نغمه اش جز شورش زنجیر نیست
Содау дӯшизаи афкораш ҳануз
ساده و دوشیزه افکارش هنوز
Чун гуҳари покизаи гуфтораш ҳануз
چون گهر پاکیزه گفتارش هنوز
Ҷустуҷӯи сармоя ӣ пиндор ӯ
جستجو سرمایه ی پندار او
Аз чаро , чун , кӣ , куҷо , гуфтор ӯ
از چرا ، چون ، کی ، کجا ، گفتار او
Нақши гири ин ва он андеша аш
نقش گیر این و آن اندیشه اش
Ғайри ҷўӣии ғайри бинии пеша аш
غیر جوئی غیر بینی پیشه اش
Чашмаш аз дунбол агар гирад касе
چشمش از دنبال اگر گیرد کسی
Ҷон ӯ ошуфта мегардад басӣ
جان او آشفته می گردد بسی
Фикри хомаш дар ҳавои рӯзгор
فکر خامش در هوای روزگار
Пари гшо монанди бози нави шикор
پر گشا مانند باز نو شکار
Дар паии нахҷӣрҳо бигузорадаш
در پی نخجیرها بگذاردش
Бози сӯии хештан май орадаш
باز سوی خویشتن می آردش
То зи отшгирии афкор ӯ
تا ز آتشگیری افکار او
Гул фишонд зрчки пиндор ӯ
گل فشاند زرچک پندار او
Чашм гирояш фитад бар хештан
چشم گیرایش فتد بر خویشتن
Дсткӣ бар сина мегуяд ки ман
دستکی بر سینه می گوید که من
Ёд ӯ бо худ шносоиш кунад
یاد او با خود شناسایش کند
Ҳифзи рабти дӯш ва фардояш кунад
حفظ ربط دوش و فردایش کند
Суфтаи айёмаши дарин тори заранд
سفته ایامش درین تار زرند
Ҳамчуи гавҳар аз пай як дигаранд
همچو گوهر از پی یک دیگرند
Гарчи ҳар дами коҳад , афзоед гулаш
گرچه هر دم کاهد ، افزاید گلش
« ман ҳмонстм ки будам » дар дилаш
«من همانستم که بودم» در دلش
Ин « ман » нави зодаи оғози ҳаёт
این «من» نو زاده آغاز حیات
Нағмаи бедории сози ҳаёт
نغمهٔ بیداری ساز حیات
Миллати навзода мисли тифлак аст
ملت نوزاده مثل طفلک است
Тифлакии кӯ дар канор момк аст
طفلکی کو در کنار مامک است
Тифлакӣ аз хештани нои огаҳӣ
طفلکی از خویشتن نا آگهی
Гавҳари олӯдаи ӣии хоки раҳе
گوهر آلوده ئی خاک رهی
Баста бо имрӯз ӯ фардоаш нест
بسته با امروز او فرداش نیست
Ҳалқаҳои рӯзу шаб дар пош нест
حلقه های روز و شب در پاش نیست
Чашм ҳастиро мисол мардум аст
چشم هستی را مثال مردم است
Ғайрро бинанда ва аз худ гум аст
غیر را بیننده و از خود گم است
Сад гиреҳ аз риштаи худ во кунад
صد گره از رشتهٔ خود وا کند
То сари тори худӣ пайдо кунад
تا سر تار خودی پیدا کند
Гарм чун уфтад ба кори рӯзгор
گرم چون افتد به کار روزگار
Ин шуъӯр тоза гардад пойдор
این شعور تازه گردد پایدار
Нақшҳо бардорад ва андозад ӯ
نقشها بردارد و اندازد او
Сари гузашти хешро месозад ӯ
سر گذشت خویش را می سازد او
Фард чун пайванд айёмаш гусехт
فرد چون پیوند ایامش گسیخت
Шонаи идрок ӯ дандонаи рехт
شانهٔ ادراک او دندانه ریخت
Қавми равшан аз саводи сари гузашт
قوم روشن از سواد سر گذشت
Худ шинос омад зи ёди сари гузашт
خود شناس آمد ز یاد سر گذشت
Сари гузашт ӯгар аз ёдаш равад
سر گذشت او گر از یادش رود
Бози андари нестӣ гум ме шавад
باز اندر نیستی گم می شود
Нусха бӯда туро эй ҳӯшманд
نسخهٔ بوده تو را ای هوشمند
Рабти айёми омадаи шерозаи банд
ربط ایام آمده شیرازه بند
Рабт айёмаст моро перҳан
ربط ایام است ما را پیرهن
Сӯзанаши ҳифзи ривоёти куҳан
سوزنش حفظ روایات کهن
Чист таърих эй зи худ бегонаи ӣӣ
چیست تاریخ ای ز خود بیگانه ئی
Достонии қиссаи ӣии афсонаи ӣӣ
داستانی قصه ئی افسانه ئی
Ин туро аз хештан огаҳ кунад
این ترا از خویشتن آگه کند
Ошнои кору мард раҳ кунад
آشنای کار و مرد ره کند
Рӯҳро сармоя тобаст ин
روح را سرمایهٔ تاب است این
Ҷисми миллатро чу аъсобаст ин
جسم ملت را چو اعصاب است این
Ҳамчуи ханҷар бар Фсонт ме занад
همچو خنجر بر فسانت می زند
Боз бар рӯй ҷаҳонат ме занад
باز بر روی جهانت می زند
Ваа чаҳ сози ҷоннигору дилпазир
وه چه ساز جان نگار و دلپذیر
Нағмаҳои рафта дар тораши асир
نغمه های رفته در تارش اسیر
Шуълаи афсурда дар сӯзиши нигар
شعلهٔ افسرده در سوزش نگر
Дӯш дар оғӯши имрӯзаши нигар
دوش در آغوش امروزش نگر
Шамъ ӯ бахтамамро кавкаб аст
شمع او بخت امم را کوکب است
Равшан аз ваии имшаб ва ҳам дишаб аст
روشن از وی امشب و هم دیشب است
Чашми пуркорӣ ки бинад рафта ро
چشم پرکاری که بیند رفته را
Пеши ту бози офаринади рафта ро
پیش تو باز آفریند رفته را
Бодаи сад сола дар миноӣ ӯ
بادهٔ صد ساله در مینای او
Мастии порина дар саҳбоӣ ӯ
مستی پارینه در صهبای او
Сайдгирӣ кӯи бдом андар кашид
صید گیری کو بدام اندر کشید
Тоирӣ каз бӯстон мо парид
طایری کز بوستان ما پرید
Забт кун таърихро пояндаи шӯ
ضبط کن تاریخ را پاینده شو
Аз нафасҳои рамидаи зиндаи шӯ
از نفسهای رمیده زنده شو
Дӯшро пайванд бо имрӯз кун
دوش را پیوند با امروز کن
Зиндагиро мурғ даст омӯз кун
زندگی را مرغ دست آموز کن
Риштаи айёмроовар бадаст
رشتهٔ ایام را آور بدست
Варна гардии рӯзи кӯру шаби параст
ورنه گردی روز کور و شب پرست
Сар занад аз мозии ту ҳоли ту
سر زند از ماضی تو حال تو
Хезад аз ҳоли ту истиқболи ту
خیزد از حال تو استقبال تو
Машкан ар хоҳии ҳаёти лозўол
مشکن ار خواهی حیات لازوال
Риштаи мозии зи истиқболу ҳол
رشتهٔ ماضی ز استقبال و حال
Мавҷи идроки тасалсул зиндагӣ аст
موج ادراک تسلسل زندگی است
Май кашонро шӯри қлқл зиндагӣ аст
می کشان را شور قلقل زندگی است